Aanrader

Het valt ook niet mee, iedere dag bloggen.Als je het zo wegleest, dan kost dat maar even tijd, maar zo'n verslagje van afgelopen maandag, daar ben ik dus met de hele foto-uitzoekerij en alles bij elkaar toch snel een uur of 2 á 3 mee bezig. Dus daar moet je én tijd, én puf voor hebben, naast alle dingen die er zo toch wel op een dag te doen zijn.

Gisteren was weer zo'n dag, dat ik er echt weer geen tijd voor had. Gewerkt uiteraard, en 's middags kwam dochter, waar ik sávonds gezellig mee uit eten ben geweest. Tuurlijk heb ik daar wat fotootjes van gemaakt. Maar die staan nog op de telefoon.Dus dat komt nog wel...

Waar ik vandaag eigenlijk persé over wilde schrijven, is de boeken van Kim Moelands. Ik schreef er pas nog over. Ik heb ze inmiddels alletwee ( Ademloos en Grenzeloos) uit, en ik kan niet anders zeggen, dan dat het eigenlijk verplichte literatuur zou moeten zijn voor iedereen die in de zorg werkt ( van hoog tot laag) of er op welke manier dan ook mee te maken heeft.

Ik vind het heel bijzonder hoe zij alles wat zij mee heeft gemaakt zo treffend heeft weten te beschrijven. Met de goede én de vervelende dingen die in zo'n situatie gebeuren. Natuurlijk zijn *wij* ( in dit geval bedoel ik dus doktoren,artsen, verpleegkundigen, verzorgende, ambulancepersoneel, enz,enz, kortom zoals ik al zei iedereen die ook maar wat dan ook met de zorg te maken heeft) ook maar gewoon mensen. Maar ik denk dat wij heel goed moeten beseffen, dat een *domme* opmerking van ons zo ontzettend veel te weeg kan brengen.

Klagen over hoe zorg geleverd wordt is verschrikkelijk moeilijk.Je bent zo afhankelijk, en een gedachte als : "Zouden ze het me dan nog moeilijker gaan maken?" lijken mij heel normaal, en helaas...soms ook heel terecht. Dat een patient meer is dan alleen zijn ziektebeeld, en dat er soms meer ( of juist minder) is dan maar weer een onderzoek, is iets wat echt wel beseft mag worden.

Ik vind dat Kim heel genuanceerd weet te brengen, wat het nou eigenlijk betekend om een ziekte te hebben. Dat dat niet betekend dat je ziek BENT, maar dat je die ziekte HEBT. En dat lijkt een subtiel verschil, maar het is een wereld van verschil.

Gelukkig, en dat schrijft ze ook in haar nawoord, heeft ze ook heel veel onwijs goede ervaringen. Maar ik blijf het knap vinden dat ze het zo volledig beschreven heeft.

Petje af Kim. Ik heb je boeken ademloos uitgelezen, en heb grenzeloze bewondering voor je. Als *pleeg* heb ik weer wat geleerd, en vandaar dat ik zeg dat het verplichte literatuur zou moeten zijn!

Tip van de dag: Verplaats je eens wat meer in een ander.

Oeps

Jeetje, 22 maart laatste keer geschreven... Dat gaat niet helemaal goed....De vermoeidheid is weer met volle kracht terug. Ik kan mijn dag doorkomen, en doen wat ik moet/wil doen, maar 's avonds gaat het lampje al snel uit. ik mag tegenwoordig blij zijn als ik het negen uur zie worden, maar vaker nog lukt dat niet echt. Dan gaan we maar op bed een filmpje kijken heet dat dan. Maar de tienminutenregel gaat steeds sneller in de laatste tijd. Dat houdt in dat ik binnen tien minuten onder zeil ben, maar in de praktijk zijn het er vaak, nadat ik het gezegd heb, niet eens twee.

Vorige week al een verstandige beslissing genomen. Ik heb deze week lekker vakantie, en heb mezelf voorgenomen maar eens bij de dokter langs te gaan. Tuuk zit ik in de overgang, en grote kans dat de meeste van mijn klachten daar mee te maken hebben, maar ik word inmiddels al weer een poosje met een niet meer weg te denken pijn in één bepaald voetgewricht geplaagd, die maakt dat ik naar het einde van de dag steeds moeilijker ga lopen. Ook niet zo best voor de rest van mijn lijf, want die stelt de pogingen om voet te ontzien hier en daar ook minder op prijs.

Tijd dus voor iets wat absoluut niet tot mijn grootste hobby's behoort. Als *echte zuster* stuur ik uiteraard liever andere mensen naar de dokter, ipv er zelf heen te gaan. 

Vorige week nog een flinke drukke werkweek achter de rug. Het kaartenhuis is aan het instorten. Ik had het al voorspeld, door het gebrek aan een beetje persoonlijke aandacht, de nadruk op de productiviteit, die helaas door ziekte tamelijk gedrukt wordt, wordt de druk op de nog wel werkende collega's erg hoog. En dat begint ineens zijn tol te eisen. Van de zeven collega's zijn er *ineens* ( dat zag ik dus al aankomen in mijn glazen bol) drie ziek. Gelukkig hoor ik daar (nog) niet bij, maar dat wil ik wel graag zo houden. Vandaar dat ik me afgelopen week volledig heb gegeven, maar vervolgens stoïcijns de deur achter me dicht heb getrokken, om van een week welverdiende rust te gaan genieten.

Gek genoeg heb ik niet zo erg last van het ingeleverde uurtje van afgelopen weekend. Had ik voorheen moeite vroeg mijn bed uit te komen, en lag ik er zelden voor twaalf uur in, daar is afgelopen jaar radicaal een omslag in gekomen.Met twee keer in de week om half zes eruit is vroeg opstaan meer een regel dan een uitzondering geworden. Zelfs op vrije dagen sta ik tegenwoordig zelden later dan acht uur naast mijn bedje. Heeft uiteraard ook wel iets met Toto te maken, maar die slaapt ook net zo makkelijk tot negen uur door.En als ik het 's avonds al twaalf uur zie worden, komt dat meestal omdat dat de eerste toiletronde is!

Deze week dus een heerlijke week alleen maar in het teken van mezelf. Lekker doen waar ik zin in heb, en jongens, wat een straf met dit weer zeg! Vandaag grootste deel van de dag op het balkon doorgebracht. Helemaal verslaafd aan het lezen in Ademloos van Kim Moelands. Een verschrikkelijk boek. Verschrikkelijke mooi, verschrikkelijk echt, verschrikkelijk indringend. Het is autobiografisch, haar eigen levensverhaal dus.In dit boek schrijft ze over het jaar dat ze haar vriend/man verloor aan cystic fibrosis ( taaislijmziekte), de ziekte die ze zelf ook heeft. Tranen wisselen zich af met een schaterlach, en oooo wat kan ik me opwinden over haar schoonouders. in mijn vak maak ik dit soort dingen helaas soms ook van zo dichtbij mee. Een sterfgeval brengt toch al heftige emoties met zich mee, maar somige mensen slaan alles. Geen boek voor tere zieltjes misschien, of juist wel? Ik kan het echter moeilijk wegleggen, zo goed is het geschreven.

Tip van de dag: Zorg goed voor jezelf.

Verwennerij

Vandaag heb ik me zo'n beetje de hele dag door een man bezig laten houden. Heerlijk hoor, het is vakantie, en ik mag helemaal doen waar ik zelf zin in heb. Sorry lieve Kymconauten, ik had geen zin om te schrijven. En morgen komt het er ook niet van, want dan zit ik zo'n beetje de hele dag op de scoot.

Ik ga naar Lobith. Klein stukje maar vanaf hier Zomaar, omdat ik er zin in heb. Nou ja, niet helemaal zomaar, ik ga één van mijn trouwste lezeressen opzoeken. Misschien heb ik nog wel meer van die trouwe lezers/essen ( buiten mijn familie en degenen die ik sowieso al ken dan), maar met deze heb ik regelmatig (mail) contact. Leuke reden om er maar eens heen te rijden

Misschien duik ik zelfs Duitsland nog wel even in, om een boodschapje te doen. Maar goed, alles bij elkaar dus voorlopig even nog geen België-verslag, sorry, sorry, sorry.

Ow ja, en die man die me zo de hele dag door bezig heeft gehouden. Allan heet hij.... En hij is te hilarisch voor woorden. Tjonge wat heeft die allemaal meegemaakt! Als het je nieuwsgierigheid prikkelt, kun je er zelf ook over lezen in : De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween, van Jonas Johansson. Echt een geweldig geschreven boek, wat je bijna niet neer kunt leggen.

Tip van de dag: In de  vakantie mag alles

Even wat anders...

Soms vergeet ik het gewoon. Waar dit blog om draait. Waar het leven om draait.Ik heb het al zo vaak gezegd, maar moet het gewoon zo af en toe herhalen, anders vergeet ik het. Leven gaat niet om groots en meeslepend, al kan dat ook ontzettend leuk zijn. Alle heerlijke scootterriten, het prachtige weer, de geweldige films die ik zie. Allemaal schitterend, maar daar zit natuurlijk niet de essentie van leven in.

In de kleine dingetjes, Zoals bv het prachtige bloemetje van de Akelei. Nooit geweten dat daar zulke mooie bloemetjes aan zitten  Moeilijk te fotograferen, zeker alleen met mijn telefoon, dus foto maar even gegoogled ( foto geleend van Mo6.nl) 

Ik had vandaag eigenlijk minder *zwaar* weer verwacht dan gisteren. Maar vandaag dus drie buien op mijn kop gehad, en gisteren maar één. Maar de bleometjes voor één van de flats waar ik kom ( oa dus die Akelei) staan er dan zo fleurig bij. Een prachtig oranje roosje, verschillende kleuren Akelei, Clematis, en nog veel meer moois. Wordt allemaal liefdevol bijgehouden door een inwoner van dat ( 55+) flat.

Nou was ik natuurlijk ook niet vergeten dat het Vaderdag is. Gisteren met het boodschappen doen flesje voor hem gekocht. Maar ja, kwam dus verzopen thuis. Dus maar even gebeld, of hij het heel erg vond als ik die ene andere keer kwam brengen. Zelf had hij er geen erg in gehad dat het Vaderdag was,was zijn reactie, dus dat was niet echt ene probleem.

En dus geen weer voor grootse en meeslepende dingen vandaag. Na 2982 pagina's van de Aardkinderen  die maar even weggelegd .Moet er eigenlijk nog 582, maar die komen nog wel. Ik ben de prehysterie even zat en de goede raad van zus maar genomen, en met De Bekering van Jodi Picoult begonnen. Lekker met boek in bad gekropen om de kou van drie regenbuien uit mijn lijf te krijgen.

Daarna nog even een stofzuiger door het huis geslingerd en de vaatwasser uitgeruimd, en langzaam was het al weer tijd om te koken. En zo glijdt stilletjes een dag voorbij. Wel gaan mijn gedachten zo af en toe naar mijn dochter. Die is op het Solstice festival in Ruigoord. Met haar tentje. Twee dagen lang. Gisteren nog wat berichtjes gehad. Viel nogal mee met de regen, wel veel wind. Maar vandaag zal haar telefoon wel leeg zijn. Nog niets gehoord... Als d´r tentje maar niet is weggewaaid....

Tip van de dag: Gewoon is ook wel eens lekker

Boeken en films

Ondanks dat ik (bijna) niet heb geblogd verleden week, heeft mijn leven ook weer niet helemaal stil gestaan. En na mijn laatste up-date van wat ik heb gelezen en gezien, heb ik ook al weer heel wat letters verslonden en films gezien.

Ik zal met de boeken beginnen. Sterrenregen van Marian Keyes bleek toch een enorm leuk boek, met een aan het einde onverwachte diepgang te zijn. Heel verrassend. Ik had overigens ook nog een Harlan Coben gelezen, nl Geleende tijd. Ook een goed geschreven boek, die de spanning goed weet vast te houden. Ik heb er nog meer van deze schrijver, dus wat dat betreft nog lang niet uitgelezen. Maar nu ben ik voorlopig weer eens aan de 3564 pagina's van de Aardkinderen Saga bezig.Het nieuwste boek is uit, dus wilde ik de andere ook nog eens herlezen. Ik ben nu in het derde boek bezig, en het vlot lekker Het herlezen van een boek is als het zien van een oude bekende wordt wel eens gezegd, en zo ervaar ik het ook.En tegelijkertijd lees en lees ik, omdat er nog zoveel op mijn DVDtje staat Voor de bezitters van dit betreffende DVDtje heb ik trouwens een tip. Ik had hem nog niet gezien, maar Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen staat er ook op. Een heel intrigerend boek, van een stukje vaderlandse geschiedenis, maar dan over de mensen die het betrof....

Voor zover de boeken.

Dit is het rijtje films die ik sinds de laatste update

Arthur

Mothersday

Winnie the Poeh

The Troll Hunter

Unknowkn

Hall Pass

Heeel verschillende films. 

Arthur, een ondanks zijn kinderachtige gedrag toch zeer charmante man. Leuke film, geen hoogvlieger, maar best aardig. 

Mothersday.....Een thriller met een hoog Saw-gehalte. Dochter en ik zijn echt wel wat gewend, en we houden wel van flinke bloedspetters over het beeld, maar zelfs wij keken elkaar af en toe aan met een blik van ehhh ja wat voor blik eigenlijk. In iedergeval een film voor mensen die van dit genre houden en een hele sterke maag hebben

Winnie the Poeh. Tja, wat valt er te zeggen over Winnie the Poeh. Niet veel eigenlijk, Winnie is Winnie. Wel een tip bij deze film: Al lopen de schoonmakers de zaal al binnen. BLIJF ZITTEN TOT HET EIND De aftiteling is bij Poeh films altijd al leuk, maar de film is pas afgelopen alsie op is!

Unknown  Knap in elkaar gezette spannende film, die je op het puntje van je stoel houdt. Er vloeit amper bloed, maar echt, je zit bijna de hele film op het puntje van je stoel, je af te vragen wat er dan nu weer gaat gebeuren.

Hall Pass Komedie met redelijk hoog onderbroekehumorgehalte over twee mannen die een weekje *vrij* van hun huwelijk krijgen, om er achter te komen dat het vrije leventje helemaal niet meer zo makkelijk en leuk is als zij wel dachten.

En, nee, ik heb er geen over geslagen, maar ik heb wat mij betreft de beste voor het laatst bewaard. Trolljegeren AKA Troll Hunter. Een Noorse film, en ik kan er niet omheen, die Noren maken echt leuke films.

( SPOILER, als je de film nog wilt zien, kun je dit misschien beter niet lezen)Ok, geen echt nieuw concept, want Blair Witch was ze voor. De film begint nl te vertellen dat er ugh uur aan film naar een zeker  instantie gestuurd was, en dat ze daar deze film uit hebben samen gesteld. Drie jongeren gaan voor een schoolproject een man, die als berenstroper bekend staan volgen, omdat de activiteiten die deze man doet wat verdacht zijn. Deze man blijkt voor de TSS te werken, de Troll Security Service. Hij is degene die de trollenpopulatie van Noorwegen onder controle houdt. Maar omdat hij geen gevaren toeslag of nachttoeslag krijgt wil hij nu best in het openbaar treden met zijn verhaal. Nu weten we eindelijk waarom al die ugly stroomkabels zo door het landschap lopen. Die zijn nl helemaal niet om de stroom van A naar B te krijgen, neehee, die zijn om de trollen daar te houden waar ze horen. En de muskusos... Die is niet uitgezet ter natuurbehoud, neehee, dat is voer, voor de trollen!Nou moet ik eerlijk zeggen, ik ben ook dol op dat Noorse taaltje, dus misschien ben ik een beetje bevooroordeeld, maar ik mag de Noorse humor ook wel.Beetje zwartgallig hier en daar, goed passend ook wel bij het genre. En waar de Balir witch eigenlijk niet echt een samenhangend verhaal had, daar heeft deze film het wel. Kijk door de schoonheidsfoutjes heen ( ik ga ze niet verraden, misschien zie je ze dan ook niet Beetje cultig, maar als je ervan houdt is het een geweldige film.

Tip van de dag: Noorse les?!?!?!

Boeken en films

Eind maart heb ik het laatst over films en boeken geschreven. Dat betekend uiteraard nietd at ik niet meer gelezen heb of geen films meer ben gaan zien. Sinds ik Lucia de B en  De jongen in de gestreepte pyjama uit heb, heb ik wat lichtere literatuur gepakt.Italiaans voor beginners van Erica James . Een super leuk boek over echte mensen, en Sterrenregen van Marian Keyes.Wel intrigerend, maar op de één of andere manier minder toegankelijk. In Italiaans voor beginners kwamen voor mij de personen meer tot leven. In Sterrenregen bleef ik ook lezen, maar meer omdat je gewoon wilt weten wat dat ene erge geheim nu is, en wie er uiteindelijk met wie overblijft, maar zoals ik al zei, de personages kwamen voor mij minder tot leven.

En dan films. Sinds Gnomeo en Julliet al weer heel wat films gezien.En op één na eigenlijk allemaal super goeie films. Ik zal ze even allemaal nalopen

Limitless,
Een film over ene pilletje, waarme je acces hebt tot alles wat je brein ooit heeft gezien/gehoordbeleefd. Kortom, ipv de 10% die we van onze hersenen gebruiken, gebruik je dan ineens 100%. Wauw, het idee alleen al, géwéldig! En Echt ene super goeie film, spannend, maar met een super einde. Absoluut de moeite van het zien waard!

The Adjustment bureau.
Hoe beschrijf ik die het best? Niet alleen is Big Brother watching, he's meddling also. Oftewel, je leven is bepaald, en als er per ongeluk iets mis gaat,dan wordt dat *gewoon* gewist.Maar dat laten *we* natuurlijk niet zomaar gebeuren..... Ook de moeite waard.

Just go with it.
Een komedie met Jennifer Aniston en Adam Sandler. De laatste is soms verantwoordelijk voor wat meer onderbroekenlol, waardoor zijn films voor mij vaak onder de categorie wel aardig, maar geen must-see vallen. Dit geldt echter niet voor deze film. Hij is echt hartstikke leuk, het verhaal klopt ( ok, wel beetje John Lanting gehalte)en uiteraard een happy ending.

Rio
Ongelofelijk leuke en kleurrijke (teken)film, waar het 3d effect eindelijk weer aardig de moeite waard is.Weer zo'n tekenfilm die ouderwets het plezier voor de jeugd, en volwassenen moeiteloos weet te combineren. Na de teleurstelling van Rango vernieuwd vertrouwen in tekenfilms.

Red Riding Hood
Mooie verfilming, met een ietwat nieuwe draai aan het aloude sprookje. Prachtig gefilmd, zeker de moeite waard. Denk op het grote doek zeker mooier dan thuis op de buis.

World Invasion
Dat was dus de flopper van de maand.....Wazig en warrig verhaal, heel onsamenhangend en druk gefilmd over Aliens die op aarde terecht zijn gekomen.

Hop
Ik wilde zooo graag naar deze film. Bleek trouwens combi van animatie en echte film te zijn. Jammer genoeg alleen in het Nederlands, de OV-versie heeft alleen heel kort in Amsterdam gedraaid. Maar zelfs in het Nederlands, in een bioscoop met voornamelijk (hele kleine) kinderen een super leuke film.Een hazenzoon, die helemaal geen zin heeft om in zijn vaders (paas)haas sporen te treden en een heerlijk gemeen paaskuiken dat die rol maar al te gewillig over zou willen nemen.


Thor
Prachtig 3d spectakel.Valt weer onder de categorie -géwéldig-!! Episch verhaal, prachtige man om naar te kijken, heerlijke humor, en uiteraard romantiek, die tragisch eindigt (?!?!?! vervolg....?)Zeker een must see!


Paul
De laatste in de rij. Een leuke nerd/roadmovie, over een stel ( duhhhh) nerds die een tour langs alle Amerikaanse ufo-hot-spots gaan maken, en daar een *liftende*  alien tegenkomen, die terug naar huis wil.Ook erge leuke film ( al doetie het op tv waarschijnlijk net zo goed als in de bios )

De Pathépas wordt nog steeds met veel plezier en intensief gebruikt. Nog steeds, zelfs na dik een jaar absoluut geen spijt van de aanschaf 

Tip van de dag: Ehhhh, keertje naar de bios?!?!?!

Even vergeten...

Ik was even vergeten hoe schokkend De jongen in de gestreepte Pyjama afloopt....Maar het blift een waanzinnig boek. Film en boek geven beide een heel verschillende dimensie aan het verhaal, dat is één ding wat zeker is, en ik vond ze allebei geweldig.

En in navolging van de al bekende Veronica-slogan van wat jaartjes geleden:

De lente komt naar je toe deze ...ehhhh... keer 

Na de yoga besloten we lekker de koffie buiten te doen toen moeder eend gezellig haar kroost kwam showen . Zijn het geen schatjes!!!

Tip van de dag:  Laat de lente je raken

De jongen in de gestreepte pyjama

Ik ben er nog maar net in bezig, maar ik vind het nu al een briljant boek. Misschien beter bekend onder de Engelse titel door zijn verfilming. Ik heb die film dus al gezien, en vond die ook al zo ontzettend goed, maar nu heb ik spijt....

Spijt dat  ik niet eerst het boek in handen heb gehad. Het prachtige van dit boek is nl dat het hele verhaal eigenlijk door de ogen van de negenjarige Bruno wordt gezien. Hij moet verhuizen omdat dat moest van zijn vaders werkgever ( de Furie). Ze woonden in Berlijn, waar hij het goed had met zijn vriendjes, en zijn grootouders. En nu is hij dan verhuisd naar een plek in the middle of Nowhere, waar geen andere ( echte) huizen staan, en dus eigenlijk ook niemand om mee te spelen. Of zou dat met die kinderen, die daar in die rare lage huizen wonen moeten? Maar die lopen er allemaal zo raar bij... In hun gestreepte pyjama's. Ook heeft de plaats waar ze heen verhuisd zijn zo'n rare naam. Oudwis....

Voor wie verder dit boek nog niet gelezen hebben en/of e film nog niet hebben gezien zal ik verder niets vertellen. En als je van zowel lezen als film houdt zijn beide een aanrader. Maar doe het dan wel op de goede volgorde, en lees eerst het boek. Ik garandeer je een geweldige ervaring....

Tip van de dag: ( in deze volgorde) : Lees en kijk De jongen in de gestreepte pyjama

Rechtvaardigheid

Ziek zijn heeft zo zijn voordelen. Je hoeft er lekker niet uit, terwijl het buiten regent en waait. Lekker echt zo'n hele dag in bed blijven.Eindelijk de Porseleinboom trilogie uitlezen. Begrijp me niet verkeerd. het zijn zalige boeken om te lezen, maar alles bij elkaar zijn het wel 1340 bladzijden om door te komen. En ik heb nog zoveel andere mooie en leuke boeken liggen. Maar goed, ze zijn dus uit! Alles bij elkaar, met de onderbreking van Sunny Boy heb ik dus een maand de Landell achter de rug

En dan ben ik nu begonnen in Lucia de B. Schokkend, interessant, weer een boek dat je amper neer kunt leggen. Hoe is het toch mogelijk, dat in een weldenkend land als Nederland zoiets als dit gebeurt. Wat waarschijnlijk gelijk verklaart waarom zoveel mensen Lucia al veroordeeld hadden eer er überhaupt een proces was geweest. Want tja, hier in Nederland wordt je niet opgepakt als het toch niet minimaal wel enigzins aannemelijk is dat je het gedaan hebt.

Maar zoals Maarten 't Hart in zijn voorwoord zegt, hier betrof het een proces van omgekeerde waarden. Normaal is er een moord, en moeten de bewijzen aantonen dat diegene de moordenaar(res) is, en hier was al vastgesteld dat Lucia de B een moordenares was, dus moesten er *alleen* nog maar moorden aangetoond worden. Het argument van de ( vrouwelijke) officier van Justitie was nog wel het mooiste: "U ben zo geraffineerd te werk gegaan dat er geen sporen zijn" Waarop Maarten 't Hart heel bijdehand concludeert: Als dat een valide manier van redeneren is , kun je iedereen overal van beschuldigen.Zo dadelijk kunnen twee agenten op me afstappen en zeggen : "U bent gearresteerd voor moord"Als ik dan vraag : "Moord op wie?" kunnen zij zeggen "U bent zo geraffineerd te werk gegaan dat we dat niet weten" EN als ik dan vraag: "Waar is het lijk?" kunnen zij zeggen: "U hebt dat zo geraffineerd verborgen dat we dat nog niet hebben weten te vinden"

Kortom, een meesterlijk boek, wat je verschrikkelijk bang zou kunnen maken voor deze maatschappij, en voor verplegen in het bijzonder. Laat ik nou ook werken in een wijk met meer dan gemiddeld aantal overlijdens.... Ben ik of mijn collega de volgende, omdat wij in Nederland eigenlijk niet meer wensen te sterven, en als het dan toch moet, dan moet er wel iemand verantwoordelijk voor zijn?

Tip van de dag: Niets is zeker, en zelfs dat niet.

Sonny Boy 2

Ik heb mijn *huiswerk* nu echt af. Kom net terug van de bios en heb daar Sonny Boy gezien.

Ik weet het hele volksstammen zijn lovend over zowel boek als film, maar ik kan me daar helaas niet bij aansluiten. Van beide vond ik dan het boek nog iets beter, want zoals ik al schreef, daar kwamen de mensen niet echt tot mij, maar voor zover mogelijk vond ik de film ook verschrikkelijk één dimensionaal blijven. Zoals het vaak in een film gaat mis je toch verschrikkelijk veel informatie, en wat ik helemaal verschrikkelijk vond was dat Willem, Rika's eerste echtgenoot, de zwarte Piet van het slechte huwelijk toegespeeld kreeg. Het feit dat hun huwelijk stuk liep lag absoluut niet aan zijn overspel, maar aan Rika's vrije en soms ook tamelijk opstandige karakter, wat haar in de oorlog zo standvastig deed zijn tegen het gezag. Maar goed, dichterlijke, of in dit geval filmerische vrijheid zullen we maar denken.

Waar voor mij echter The Reader/de voorlezer  ( eerst kijken, dan lezen) en Haar naam was Sarah (eerst lezen dan kijken) elkaar schitterend aanvulden, daar levert hier het setje boek/film dat voor mij niet op. Ook bij de film dus geen traantjes....

Tip van de dag: Soms geven dingen die je minder mooi vindt toch ook veel stof tot nadenken

Sunny Boy

Vandaag mezelf de luxe gegund van iets wat ik meestal voor de zondag bewaar. De dag begonnen met een uitgebreidde B&B. Nee, geen Bed & Breakfast, mar een bad & Boek.Ik wilde zo graag Sunny Boy uitlezen, en een bad is dan de uitgelezen plek voor ij om dat te doen. Heerlijk! Spinnende kat op de badrand, steeds een beetje warm water bijtappen, en lezen maar!En inderdaad, mijn boek is nu uit.

In haar nawoord schrijft Annejet van der Zijl dat zij met de gedachte gespeeld heeft om er een historische roman van te maken, en eerlijk gezegd, en dat is natuurlijk heel persoonlijk, was mij dat liever geweest. Sonny Boy is zonder meer een indrukwekkend boek. Het geeft een stuk geschiedenis, van zowel Suriname als de WO II weer. Maar naar mijn gevoel ook niet meer dan dat. Het boek heeft mij niet tot tranen kunnen roeren. Zoals ik in mijn eerdere verslag al schreef, komen de personages voor mij  niet echt tot leven. Ik vind dat het boek soms zo snel in de tijd heen en weer springt dat de draad van het verhaal soms een beetje zoek raakt.En Sonny Boy zelf ? Tot op het eind blijft hij een bijrol in het boek spelen.

Uiteraard is dit mijn mening over het boek.Ik lees nou eenmaal graag verhalende boeken. Ik wil ook met nadruk zeggen dat het, zeker geschiedkundig, een goed boek is.Dus mij uiteindelijke oordeel: Een interessant boek! Wel wil ik nu zeker de film gaan zien. Langdradig of niet, misschien dat de personen dan meer voor mij gaan leven.

Tip van de dag: Lees ook eens een interessant boek

Leeshonger

Op het ogenblik ben ik tamelijk bezeten van lezen. Films kijken en lezen moet ik dan voor de volledigheid misschien zeggen. Op het ogenblik heb ik mijn Porseleinboomtrilogie even weggelegd voor Sonny Boy van Annejet van der Zijl Ik had het met een collega over de film, en dat ik eigenlijk het boek wel zou willen lezen, en laat zij nou toevallig dat boek hebben liggen.

Nou had zus al over de film gezegd dat ze hem nou niet super bijzonder vond, en bovendien eigenlijk een beetje langdradig. Wat haar betrof had hij wel een half uurtje korter gemogen. Kan ik dus nog niets over zeggen, want ik heb hem nog niet gezien, maar eerlijk gezegd... Ben nu bijna halverwege het boek, en geen enkele van de karakters is nog voor me gaan leven.

Maar ja, wat lezen betreft ben ik soms wel een soort ei,als ik eenmaal aan een boek begonnen ben, wil ik het toch uit hebben. Wachten tot het beter wordt??? Het is niet dat het boek niet interessant is ofzo. dat is het zeker wel. Suriname en Nederland rond die tijd, dat is reuze interessant, maar het lijkt bijna meer een droog geschiedenis boek dan een lekker leesboek.

Inmiddels heb ik wel de Millenium trilogie gezien, zoals begin dit jaar op tv getoond. Zus had ze opgenomen, en had ze voor me op drie DVD's gezet. En die vond ik weer helemaal geweldig, en die drie boeken staan ook op mijn boeken-tover-DVD, dus die wil ik eigenlijk wel heel erg graag lezen.

Maar ja, dat mag dan weer niet van mezelf, voor ik Sonny Boy uit heb. Die heb ik dan ook nog eens een keertje geleend ( ja, ben op het ogenblik een *echt* boek aan het lezen, helemaal niet handig hoor )

Grappig dus eigenlijk, dat mijn leeshonger niet bevredigd wordt, terwijl ik dus wel wat aan het lezen ben....

Tip van de dag: Soms moet je even doorbijten.....

Lekker lezen

Ik heb het al meerdere keren gezegd. Ik ben zoooo blij met mijn e-reader. Zeker sinds ik verwend ben met een DVDtje met een hele berg boeken erop. Het was gewoon een feest om uit te pluizen wat er allemaal op stond.

En dat maakt dat ik nu helemaal niet meer los te denken ben van mijn e-reader!

Vorige week, zoals ik al schreef, de Tilly Trotter trilogie nog maar eens herlezen, en nu ben ik al weer in een stukje jeugdsentiment gedoken.

De Porseleinboom trilogie van Olaf J de Landell ( 1911-1989) Een geweldige kroniek over het leven van de Friese familie Tacoma en hun porseleinfabriek. Ik ben dol op Olaf J de Landell. Zijn taalgebruik is zo heerlijk bloemig, en de mensen zijn zo heerlijk herkenbaar.Ik ben voorlopg weer even zoet....

Ik weet het, iedereen snakt inmiddels naar de lente, maar ik heb niet zo'n moeite met dit gure weer.....

Tip van de dag; Lees Landell

Heerlijke dag

Het is al de hele dag grijs en grauw, en de wind staat duidelijk op mijn ramen, dus die draagt ook zijn steentje bij om je het gevoel te geven dat het ene kille koude dag is. Oftewel, een heerlijke dag om lekker in je bed te blijven. Dat heb ik dan ook lang volgehouden.Maar omdat echt een hele dag in bed blijven misschien toch net iets te veel van het goede is heb ik het  laatste stukje van het laatste boek van mijn Tilly Trotter trilogie ( geschreven door Catherine Cookson ) in bad uitgelezen.

Gisteren had ik trouwens tussen alle bedrijven door nog een grote pan erwtensoep voorbereid, die ik vanmorgen tussen het lezen door heb afgemaakt. Het perfecte voedsel voor een dag als deze! En verder dus ook de perfecte dag om een leuk fotoblog over mijn afgelopen weekendje weg te maken....

Tot ik net hoorde dat de MNL van mijn dochter bijna voor de deur staat... Daar gaan mijn plannen. Nu dus maar even als een bezetene het huis visiteklaar maken. Nou ja, zo goed als dan....

Tip van de dag: Dingen verlopen altijd anders dan je verwacht

Thursday

Het viel nog niet mee om te kiezen, maar een heel ander genre vandaag.Dit keer een Japans stukje muziek van Takenobu . Sluit wel lekker aan op het boek wat ik momenteel aan het lezen ben. De Westerse Geisha. Een op waarheid gebaseerd boek, die heel wat onthult over de Japanse cultuur. Erg boeiend om te lezen.

Tip van de dag; Duik eens in een andere cultuur

boeken, boeken,boeken

Op het ogenblik lijkt mijn leven erg in het teken van boeken te staan. Ik ben natuurlijk helemaal verknocht aan mijn e-reader. Die heeft mijn letterverslaving wel een nieuwe boost gegeven.Ik vind het zalig, ipv een krantje of een tijdschrift heb ik nu altijd wel een boek bij de hand. Zo ben ik deze week dus al aan mijn tweede boek bezig.Ik beschrijf het al in mijn eerdere blog, echt een boekenverslaafde ben ik niet. Als ik één boek in een week uitlas was dat een goede week, maar nu met de e-reader is dat dus wel een beetje anders geworden.

Dus toen een collega mij vroeg om mee te gaan naar dit evenement:

om een cadeau uit te zoeken voor een vertrekkende huisarts bij ons op het werk, dacht ik dat ( voor mijn portemonnee ) ook veilig te kunnen doen."Ik heb toch een e-reader, wat moet ik nou nog met *echte* boeken???" dacht ik onschuldig......

Ok, ik geef het toe. Errug naïef! Maar ja, that's me, ik geef het wel vaker toe.Op bepaalde vlakken zal ik vrees ik wel altijd naïef blijven. Hoe kan ik nou verzinnen, dat ik langs vele tafels met allemaal super goedkope en afgeprijsde  boeken kan lopen, zonder in de verleiding te komen zelf toch ook weer wat mee te nemen?!?!?!? Vooral de verlichte ( ook wel zweeftafel) tafel heeft me wat geld gekost, maar ja, met zulke leuke prijsjes kun je als alleenstaande vrouw toch een boek met de titel : Why men marry Bitches -A woman's guide to winning her man's heart- niet laten liggen. En als eeuwige tobber heeft ook een boek met als titel Diepzielduiken ook wel enige aantrekkingskracht.

Ik wilde eigenlijk nog schrijven over de apartere typjes die ook op zulke beurzen rondlopen, maar achteraf was dat eigenlijk alleen amusant omdat je even net het gevoel hebt in een soap te zitten. Sommige mensen kunnen buiten hun eigen onhebbelijkheden goed beschouwd eigenlijk maar weinig hebben
Ik heb in iedergeval een heerlijk uurtje gehad. En ja, we zijn, min of meer geslaagd voor de dokter, maar uiteindelijk toch stukken beter voor onszelf!

Tip van de dag: Ook morgen en overmorgen nog, waarschijnlijk ook bij U in de buurt.En anders kun je de goedkope boeken zelfs via internet bestellen ( klik op de foto voor meer info )

PS Zoete tranen heb ik uit. Was een aardig boekje. Had er wat moeite mee. De personages bleven wat tweedimensionaal, en toch ook weer niet. Ik moest doorlezen, omdat ik zo graag wilde dat het uiteindelijk dan toch een bevredigend eind zou krijgen. Gelukkig werd de grootste rotzak inderdaad goed gestraft, maar verder bleven wat mij betreft de personages wat oppervlakkig. Eigenlijk was het afgelopen, toen naar mijn idee het echte verhaal juist zou gaan beginnen. Maar dat heeft ook wel weer iets moois, want dan heeft het verhaal altijd een goede afloop En nu ben ik bezig in Schaduwleven van Erica James dezelfde schrijfster als van Zussen voor altijd )Weer zo'n prachtig indringend boek, dat je bijna niet neer kunt leggen, want je wilt zo wanhopig dat alles beter wordt voor de hoofdpersoon.....

Heerlijk weer!

je had helemaal gelijk hoor zus. Heerlijk zonnetje, maar brrrr wat is het koud. En toch, als het de rest van de winter zo blijft, super koud, maar wel zonnetje, dan kan het mijn goedkeuring wegdragen

Heerlijk geluncht in de stad, maar geen extra ommetje op de scoot gemaakt.Daar was het toch echt te koud voor. Ow ja, was je nog vergeten te bedanken vriend. Ja jij, als je het leest weet je wel dat het over jou gaat! Gister, tijdens super serieuze concentratie gewenste ademhalingsoefening schoot het ineens in mijn hoofd: Oscillococcinum.... Leuk hoor, weg concentratie. Thnx voor het in mijn hoofd stoppen van dat woord ! Nou ja, in plaats van goede ademhaling had ik wel weer glimlach, en die zijn ook heel wat waard Veel plezier vanavond, en ik hoop dat je je warm kan houden op het Kasteel

Maar goed, misschien niet goed voor een ommetje, maar het blijft heerlijk dat zonnetje. Dan maar thuis op de bank met het volgende boek. Ben begonnen met Zoete tranen van Madeleine Wickham ( Fleur Daxeny is bloedmooi en levensgevaarlijk. Ze draagt altijd zwarte kleding en verslijt meer mannen dan schoenen. In de krant zoekt ze naar rouwadvertenties, waarna ze op begrafenissen van wildvreemden verschijnt, op jacht naar rijke, argeloze weduwnaars en hun platina creditcards. Fleurs laatste verovering is Richard Favour, een saaie maar welgestelde zakenman. Als een zonnestraal dringt ze zijn leven binnen. Maar wanneer Fleur eindelijk de kans krijgt in Richards papieren te snuffelen, blijkt al snel dat zij niet de enige is die op zijn geld uit is. Moet Fleur op haar instinct vertrouwen of zo hard weglopen als haar zwarte Prada-pumps haar kunnen dragen?)

Ziet er veelbelovend uit, ben benieuwd!!!

Tip van de dag : Heerlijk weer om te lezen

Blogregels

Het wordt hoog tijd om mijn blogregels een klein beetje aan te passen. Há, en wat is het toch leuk om zowel wetgevende als uitvoerende macht te hebben. Want de verandering betreft nl een plicht! Ik ga absoluut niet schroeven aan mijn rechten, daar is nog steeds niets mis mee Maar van de plicht om dagelijks te schrijven ( nr 6) ga ik mijzelf ontheffen. Zeg ik dat goed zo? Maakt lekker niet uit ( nr 5!!)

Ik stel niet graag iemand teleur, en al helemaal mezelf niet, maar dagelijks schrijven valt me op het ogenblik gewoon te zwaar. En aangezien ik van mijn hormonologe een lijstje moet maken van dingen die me energie geven, en dingen die energie kosten, en daar dan ook in moet gaan schrappen waar het kan, ben ik op deze verandering uitgekomen

Als ik me goed, of zelfs maar redelijk voel, dan geeft het energie om te schrijven, maar als ik weer eens last van een MHA heb, dan kost het me energie. Om de simpele reden dat ik dan echt niets kan verzinnen wat het leven leuk maakt. Terwijl dat als ik me mijn oude zelf voel juist vanzelf gaat.

Vandaag de dag heerlijk begonnen. Gisteren een hele slechte dag gehad. Naast opspelende hormonen ook ene vervelend grieperig/keelontstekingachtig gevoel. Of is het andersom? Omdat ik grieperig/keelontstekingachtig ben speelden de hormonen op. Nou ja, hoe het ook zit, kon weer nergens de lol van inzien, en iedere goed bedoelde opmerking van dochter kwam totaal verkeerd aan. gelukkig zijn we allebei inmiddels zo wijs dat we dan maar stoppen met praten, dat is de beste manier om zo'n bui over te laten waaien.

Maar goed, ik begon over hoe leuk mijn dag begonnen was. Hoe leuk? nou, zo leuk:

Ik was zo'n mooi boek aan het lezen ( Zussen voor altijd van Erica James) , en dat zou en moest uit! En poes is altijd gewillig om me dan optimaal genietend gezelschap te komen houden.Nou, is dat een goed begin of wat? En verder bleek toen mijn boek dan eindelijk uit was, dat er zich ergens weer goede zin in mijn hoofd had genesteld. Dus mijn Grote Plan voor nu:

Dagelijkse administratie bijwerken                                   Check
Hormoon/mood-dagboekje bijwerken
Hormonologe e-mail schrijven met dringende vraag
Bloggen                                                                          Check      
Naar buiten gaan en van het lekkere weer genieten

Een aardig lijstje zo zie ik al, maar de helft ervan ( optimistisch als altijd ) is al gedaan Om trouwens nog even op dochter terug te komen. Die belde net en we hebben een prima gesprek gehad weer. Zoals ik al schreef, we kunnen inmiddels beide heel aardig met mijn buien omgaan, maar ze vindt het heerlijk als ik weer in mijn goede doen ben. Dan hebben we eigenlijk weer aan een half woord genoeg. Want ik had haar mijn plannen verteld, en zij mij de hare, wat betekend dat wij elkaar zondag pas weer gaan zien. Tenminste, als we ons allebei aan onze plannen houden ( lees, ik mij aan mijn plannen!!) Want ze komt straks kortstondig even thuis om een aquarium te repareren en is dan dus zo'n beetje tot zondagnacht weg.Ik vertelde haar dus wel welke plannen ik had, maar sprak tevens de angst uit dat ik niet uit huis weg zou kunnen komen, nou ja, door, je begrijpt het wel. En eigenlijk tegelijkertijd zeiden we, dat als ik nog wel aanwezig was, op het moment dat zij even thuis was, dat ze me er dan maar uit moest/zou schoppen. Veel te lekker weer om de hele dag binnen te zitten

En dat enthousiaste plan om dan maar op de fiets naar de stad te gaan.... Dat zet ik nog maar een maand (of twee) in de ijskast

Tip van de dag: Geniet van wat er op je pad valt.

Muziek boeken en films

De laatste tijd heb ik echt weer het gevoel dat ik tijd te kort kom. Zoveel leuks om te luisteren,lezen en zien. En er komt alleen maar meer bij.

De muziek lijkt overduidelijk. Star One ( Ayreon) eindelijk binnen gekomen, en tot mijn schande moet ik bekennen dat ik nog maar één van de twee cd's heb geluisterd. Ik wil hem echt beluisteren, en door alle bedrijven heen lukt het me gewoon niet. Verder heb ik nog de nieuwste cd van Beth Hart liggen ( thnx DDQ). Die heb ik gisteren voor het slapen gaan aangezet. En uiteraard prompt bij in slaap gevallen! Maar de nummers die ik ervan gehoord heb klinken prima. Moet me echt nog inluisteren, want 17 november ga ik naar haar concert. Wil uiteraard wel weten wat ze zingt!Alvast een voorproefje

En dan boeken..... Wat ben ik blij met mijn e-reader!!! Geweldige uitvinding. Lekker licht, compact, oftewel makkelijk mee te nemen. Ik heb er al eens eerder over geschreven, mijn schijn(blijk?)baar vreemde gewoonte om overal waar het maar kan te lezen. En overal waar het kan is voor mij een zeer rekbaar begrip Nu is lezen in de lift, tussen twee klanten door en voordat de film begint in de bioscoop nóg makkelijker geworden! Ik ben nu bezig met New Moon , het tweede book van the Twilight Saga en heb daarnaast ook nog een DTF ( geloof dat dat de correcte term was.... death tree format) liggen waar ik in bezig ben, en wel Was hij in de aanbieding van Yvonne Kroonenberg Ik ben echt dol op haar schrijfsels. Zo heerlijk eerlijk zij kan zijn over dingen waar ik best wel dezelfde gedachten over heb. Neem dit stukje:
.......Het kan mij niks schelen of roddelen een kwalijke bezigheid is of niet. Ik vind het enig, bovendien is het nuttig. Door je mening aan die van een ander te toetsen, kom je tot een dieper inzicht. Een roddelgenoot weet nog wel eens een detail waar je niet van op de hoogte was en twee rechters zijn rechtvaardiger dan één.
Het is ook handiger om je ergernis met ene buitenstaander uit te leven dan met degene om wie het gaat.Die is vermoedelijk toch niet bij machtezijn leven te verbeteren........( citaat van Roddelen uit Was hij in de aanbieding van Yvonne Kroonenberg)

Na het luisteren en lezen komt dan het kijken. Gisteren mijn blog plotsklaps in de steek gelaten omdat ik perse naar de film wilde. Ik had mijn zinnen gezet op Foeksia de miniheks Een leuke Nederlandse kinderfilm, en derhalve alleen op woensdag en zaterdagmiddag te zien. Was inderdaad wel een aardige film. En ik had al voor mezelf besloten er een film marathon van te maken, om het te veel leuks/te weinig tijd principe optimaal te benutten. Ik had er dus drie op mijn lijstje staan. Naast Foeksia had ik ook nog Red en Elle s'appelait Sarah. Voor die laatste had ik een beetje vrees, want in de preview stond dat alle zijlijnen uit het verhaal waren gehaald, en dat zelfs het brandpunt was verschoven, zodat het verhaal nog actueler zou zijn. Hmpf, dat voorspelde wat mij betreft niet veel goeds, want ik heb het boek in de vakantie gelezen ( Haar naam was Sarah) en daar was ik helemaal kapot van. Zowel in  de positieve ( fantastisch geschreven), als in de negatieve ( wat een indrukweekend gruwelijk verhaal) zin van het woord. Duzzz, erg benieuwd naar wat er weggelaten zou zijn, en hoe ze dat brandpunt dan zouden hebben verschoven. Nou, ik weet niet wie dat geschreven heeft, maar het boek is bijna letterlijk gevolgd. Uiteraard mis je wat dingetjes uit het boek, maar dat kan natuurlijk ook niet anders. Wat mij betreft geeft ik hetzelfde advies als bij The Reader. Eerst het boek lezen, en dan de film gaan zien. Niet omdat je anders door de film zou worden teleurgesteld, maar door het lezen van het boek had ik wel iets meer insight in bepaalde karakters in de film.Ik wil dolgraag het boek ( nu al) herlezen!

Tip van de dag: Luister, lees en kijk!