Zomer in Zeeland, part three

Geen vakantie compleet zonder een beetje drama natuurlijk. Tenminste bij mij hoort dat wel, dus zo ook deze vakantie. Het begon woensdag heel onschuldig. Wederom een zonovergoten dag, weer eenstukje warmer. Vandaag hadden we besloten op Schouwen Duivenland te blijven. Geen kilometers vreten, lekker richting Burgh-Haamstede, Renesse en dan ergens aan het strand zitten.....

Dát hebben we echter nooit meer bereikt, maar daar straks meer over....

We hebben natuurlijk niet de rechtstreekse weg genomen, eerst nog genieten van het prachtige landschap.

Ok, Zeeland is voornamelijk plat, maar er liggen leuke dorpjes, waar overal wel iets te zien is. Vlak na deze foto hoorde ik achter me een onheilspellend geluid, en vlak daarna getoeter. vriend was gestrand. scooter wilde ook echt niet meer starten...

Gelukkig stonden we op een prima plekje om op ons gemakje te bekijken wat er nu eigenlijk loos was.En dat was gelukkig simpel. De bougie lag er uit, en dat is gelukkig snel verholpen, dus na de hond lekker te hebben laten lopen weer verder. We waren vlak bij Renesse, en het was wel tijd voor de lunch, dus on y va....

Maar vlak voor Renesse sloeg het noodlot weer toe. Weer bougie eruit. Hmmm, dat gaf te denken. Bougie goed nagekeken, en inderdaad, het schroefdraad zag er niet al te best uit, dus ik op mijn wel rijdende scootertje op bougie jacht.

Tja, en dat is in Zeeland echt niet zo simpel. Ik dacht, Renesse, durrep waar al de jeugd in de zomer vakantie komt vieren, daar moet wel een scooter zaak te vinden zijn. Niet dus! Dichtstbijzijnde zaak waar ik een bougie kon kopen was Burgh-Haamstede, dus sprong ik, na vriend gebeld te hebben, weer op de scoot. Om even over half één kwam ik daar aan, maar de Zeeuwen zijn nog slim en hebben tussen de middag gewoon een uur pauze. Zaak dus pas om één uur weer open.

Maar goed, uiteindelijk dan toch die bougie te pakken gekregen en weer terug naar Renesse. Daar zat Vriend met hond relaxt op een terrasje. Dat plekje heb ik ingenomen, een heerlijke kop koffie met een echte zeeuwse bolus besteld, en vriend is de scooter gaan repareren.

Dachten we..... Want het probleem was dus niet de bougie, maar de cilinderkop...... Dat schroefdraad was naar de klote, en dat was dus wel een echt probleem, want dat was niet zomaar te verhelpen.

Nou hadden we nog garantie op de scooter, maar ja, die hadden we in Maassluis gekocht, en daar waren we een knap stukje vandaan.

Tja, goede raad is duur, en dan komt er maar één ding in je hoofd op. Scooterbuur bellen.En uiteraard wist die raad, en niet alleen dat, hij wilde zelfs wel de volgende dag komen, met een nieuwe cilinderkop, om de scooter weer grondig te repareren. Mooier kun  je het toch niet verzinnen, het voelde als onze persoonlijke pechservice.

Maar goed, voorlopig zaten we nog steeds een  dikke dertig kilometer van onze accommodatie vandaan. En ik kan best een scooter slepen, maar om een PeopleS met mijn gloednieuwe Vitality meer dan dertig kilometer naar huis slepen.... Dát zag ik eerlijk gezegd niet echt zitten.

Nou ja, komt tijd, komt raad, dus zijn we eerst maar weer eens op een terras neergestreken. De markt, waar we oorspronkelijk voor naar Renesse waren gegaan, was inmiddels al afgelopen, dus daar hoefde we ook geen tijd meer aan te besteden.Terwijl we van een welverdiend biertje een een gedeelde pizza zaten te genieten sprong vriend ineens op. "Ben zo terug"zei hij nog, terwijl ik hem richting een droste wagen zag lopen. Toen hij terug kwam had hij voor zichzelf en de gestrandde scoot een lift geregeld naar Bruinisse, zodat ik mijn mooie nieuwe scoot niet een heftige sleepppartij hoefde te onderwerpen.

Voor wènìg heeft deze beste man Vriend en scoot netjes in Bruinisse afgezet, en kon ik mijn scootje even lekker zijn vet geven. Want de PeopleS loopt echt super standaard, terwijl de mijne een tikje opgepimpt is. En tijdens het inrijden is het best belangrijk dat de scoot ook even voluit loopt, anders wordtie maar lui!

En zo kwam het dat, vlak nadat de mannen met de Droste wagen het terrein opdraaiden ik al toeterend aankwam.Heerlijk, lekker over het eiland scheuren, soms ook zooooo fijn!

De volgende dag kwam onze persoonlijke pechservice al bijtijds aan, en al snel stond de scooter er ietwat kaal bij...

Kappie eraf...

De ingewanden...

En nu is hij echt kaal....

Dit had dus de nieuwe cilinderkop moeten zijn....

Maar die paste dus niet, en heeft scooterbuur samen met Boran (de PeopleS-specialist uit een dorp naast het onze en tevens ook clublid) er nog een op-en-neertje Rotterdam tegenaan gegooid, om zijn ( Boran's)*reserve*-cilinderkop te gaan halen, die zeker zou passen. Dan word je toch wel een beetje klein van dankbaarheid, dat moge duidelijk zijn.

De scooter heeft er een poos heel troosteloos en zielig bij gestaan...

En zat er voor mij niet veel anders op, dan mijn eigen scootje een poetsbeurt te geven. Dat was inmiddels hard nodig, na twee weken rijden!


Gelukkig is alles toch nog helemaal goed gekomen, al heb ik daar helaas verder geen foto's van. Nadat er de de dag afgesloten hadden met een chineesje, is de pechservice weer naar huis vertrokken, en konden wij met een gerust hart de volgende dag tegemoet zien en de thuisreis aanvaarden.

Tip van de dag: Een goed buur is beter dan een verre vriend.

Zomer in Zeeland, part two

Jeetje, de hele vakantie is al weer voorbij. het bloggen wilde vorige week weer niet erg vlotten, maar ik ben vandaag dan toch weer in de foto's van Zeeland gedoken, en heb er wat moois van gemaakt, dus tijd voor deel twee!

Dinsdag was het weer een stralend blauwe lucht, dus zaten we al weer bijtijds op de scoot. Hond in de tas, op naar Walcheren. Geen vastomlijnde plannen, maar gewoon richting Vlissingen. "We zien wel waar we uitkomen," dachten we.

In ieder geval over de Zeelandbrug, maar die verdween een beetje in de heiigheid. Zo lang issie!

Zo toerden we over dit soort mooie weggetjes door Noord Beveland.

En via Kamperland en kwamen we bij de fietspont naar Veere terecht. Gelukkig knepen de veermannen een oogje toe, en mochten we meevaren naar het mooie Veere

 


En wat is Veere prachtig!. Het stadhuis dat overal boven uit steekt...

De kindertjes die ongedwongen op de muurtjes zitten.

En de achterkant van de Grote kerk van Veere

 Ergens in het stadje ( stadsrechten verkregen in 1355!) was iemand bezig een muur in oude glorie te herstellen, met de originele bakstenen. Sowieso leuk om te zien natuurlijk, maar deze meneer wist nog een leuk weetje te vertellen. Sommige bakstenen hadden een stukje *glazuur*. Die hadden tijdens het bakken heel dicht bij het vuur gelegen, vandaar dat het zand wat in de stenen zit in een soort *glas* veranderde.

En uiteraard worden alle stenen gebruikt, dus ook deze. het geeft de muur wel een speels uiterlijk.

Veere is wel een winderig stadje, dus hebben we een knusse binnentuin opgezocht om wat te gebruiken. Heerlijk, zo uit de wind, en de vogeltjes floten het hoogste lied.


 Langzaam werd het weer tijd om verder te gaan. En zo kwamen we in Middelburg terecht, en kwamen we deze mooie oude kerk tegen, de Oostkerk

Na Middelburg hadden we de dorpjes en stadjes wel weer gezien, en zijn we richting Breezand gereden, om nog even van de zee te genieten. Daar moesten we eerst nog wel door een flink stuk bos en duin lopen. Uiteraard had ik mijn camera in de hand, en gelukkig maar want ineens zagen we dit....

Het pad was een door anderhalve meter hoge prikkeldraad afzetting omgeven, maar dat hield de reeën duidelijk niet tegen. We zagen er zo een stuk of drie vier over steken, en weer aan de andere kant verdwijnen.De bok durfde de oversteek echter niet aan met ons in de buurt.Hij hield ons wel nauwlettend in de gaten!

Eindelijk kwamen we dan toch bij de zee. Daar kom je toch voor naar Zeeland zou je zeggen!

We hebben lekker een poosje in de duinen gelegen, en de hond heeft zich uitstekend vermaakt met een ander loslopend exemplaar.

Op de terugweg hebben we de reeën weer gezien. Niet overstekend deze keer, maar knabbelend aan de blaadjes, die duidelijk lekkerder waren, dan dat wij dreigend waren.

Blijkbaar weten die reeën heel goed, dat het prikkeldraad ons beter uit hun gebied houdt, dan hen binnen dat gebied!De bewijzen dat er héél vaak overgestoken wordt, waren overduidelijk aanwezig.

Het is overduidelijk een fotoblog geworden, dus kan er nog wel één bij....gewoon, zomaar, mooi dorpje, geen flauw idee hoe het heet....

Ok, de laatste, mooi bij elkaar gescrapt, er is zoveel moois te zien in Zeeland.

Tip van de dag:Genoeg om van te genieten in Zeeland!

Zomer in Zeeland, part one

Ik weet het, het is helemaal nog geen zomer. Maar toen mijn vakantie begon, is de zon gaan schijnen. Of misschien beter gezegd, zijn de wolken eindelijk opgelost, en op een mooie witte-watten-wolken na zijn ze eigenlijk nauwelijks meer terug gekomen.

Het begon natuurlijk al op Hemelvaartsdag  En ongelofelijk, maar waar, het blijft maar lekker weer!

Maandag begon onze minivakantie in de vakantie. Op vakantieveiling had Vriend een huisje bij Aquadelta gescoord voor weinig, dus op naar Zeeland. We moesten wel helemaal naar Bruinisse, dus dat was vroeg op pad. Haha, nee, Bruinissse is natuurlijk voor ons maar een prutstukje, maar het -schoolreis-gevoel maakte dat we toch al om tien uur bepakt en bezakt op de scooters zaten. Aangezien we pas om drie uur de sleutel konden ophalen,  hadden we echter alle tijd van de wereld om dat stukje te reizen.

En wat is dat dan toch weer heerlijk. Zonnetje, alle tijd van de wereld, laat het maar gebeuren. Natuurlijk zat vanaf het tanken de stemming er al goed in, maar mijn vakantiegevoel kwam  direct na de Heinenoord tunnel helemaal op gang. De landelijke lucht drong mijn neusgaten binnen, en drong bij mij de gedachte op, dat ik echt beter een boerenmeisje had kunnen zijn.

Ach, misschien geniet ik er juist des te meer van, omdat ik het niet ben!

En omdat we absoluut geen haast hadden, zijn we al snel gestopt. De scooters staan te glimmen in de zon!



Overigens was het maandag nog best een *dun* zonnetje.Wat natuurlijk betekend, dat niet het zonnetje dun was, maar dat er een dun laagje *bewolking* tussen zat. Maar goed, met goede kleding kom je een eind.

Weer een eindje verder nog maar eens stoppen. We hadden tenslotte ook de hond bij ons, en alhoewel hij echt wel geniet van het scooterrijden, hij kijkt graag om zich heen, vindt hij lekker lopen en in het gras scharrelen toch altijd nóg leuker.

We daalden het dijkje waar we langs stonden af, en hoorden al snel ene gespetter van jewelste. Dat moesten we even nader onderzoeken, en wat bleek? Het waren karpers!



Ik had ze 's morgens, toen ik de hond uit liet, thuis achter het flat ook al gezien, maar in deze sloot was het echt super druk!

Nog maar even een artistiek verantwoorde foto, voor we weer op weg gingen.

Al snel zagen we de welbekende mossel, veel te snel eigenlijk, dus dachten we in het dorp nog wat te gaan drinken. Had je gedacht, op maandag om één uur 's middags... Alles dicht!

Dus maar gelijk doorgereden naar het park, waar gelukkig wel wat open was. Daar hebben we op het terras, genietend van de zon gewacht tot het drie uur was. En stipt drie uur hoor. Je kreeg de sleutel ondanks dat ze er al even hingen geen minuut vóór drie uur mee. En wat kunnen mensen zich daar dan over opwinden. Zou vakantie voor hen aangenomen werk zijn dan?

Na het huisje geïnspecteerd te hebben zijn we het dorp weer ingereden om wat boodschapjes te doen. De eerste avond hebben we lekker gekookt in het huisje ( andijvie stamppot) Was trouwens ook de enige dag dat we gekookt hebben hoor.In de vakantie heb je toch wel wat beters te doen dan koken, toch?

Tip van de dag: Vertrek op tijd.

Eindelijk Texel

Het is al weer even geleden maar ik had nog een blogje over Texel beloofd. De foto's zijn uitgezocht dus komt het er eindelijk van. Zal er maar weer een *stripverhaaltje* van maken...

Voor de *grote* reis goed beginnen, Boerenlandroute ( van Lelystad naar Enkhuizen),  nog even omkijken.We waren erg vroeg vertrokken om eventuele files voor te zijn dus de lichtjes branden nog op de Batavia.

Welk dorp dit precies is weet ik eigenlijk niet meer maar het lag er zo mooi bij.

En voor we het wisten waren we al in Den helder aangekomen. Daar zijn we in één keer doorgereden terwijl het een stad is met prachtige oude gebouwen. 

Maar ja de boot kwam er al aan en we waren ten slotte op weg naar Texel....

Vrijdag was het erg koud en guur toen we aankwamen. Nog wel het dorpje de Koog doorgelopen, maar eigenlijk alleen maar een muts gekocht tegen de koude oren en snel terug naar het hotel. 

's Avonds wel nog in het dorp gegeten bij een grieksachtig tentje. Voor wat we betaald hebben ( weinig dus) hebben we heerlijk gegeten. 

De volgende dag was het heel ander weer. Strakke blauwe lucht en een heerlijk zonnetje, dat maakt al weer heel anders foto's. Drie maal Cocksdorp.

De Kerk

De postvlet ( replica)

Winkeltje met leuke hebbedingetjes "De Oude Tijd".

Vanaf Cocksdorp zijn we langs de oostkant van het eiland weer naar *beneden* gereden.Vooral veel vogels gezien...O.a. deze schattige gans. Hij zag er zo *fluffy* uit.

Maar ook deze molen.

En nog wat vogels...

En heel veel verschillende soorten eendjes.

Dit soort *halve* schuren zie je heel veel op Texel. Staan ze op een bepaalde manier op de wind? We zijn er eerlijk gezegd niet achter gekomen maar ze waren wel leuk om te zien.

Oudeschild het vissersdorpje....

's Middags zijn we naar het strand geweest. We hebben ons beiden aan onze eigen hobby overgegeven. Dat betekend dat Vriend is gaan *piepen* en ik wat foto's heb genomen en verder heerlijk op een terrasje heb zitten lezen.

Nee dit is geen meeuw. Geen flauw idee hoe het vogeltje dan heet maar het zijn heel schattige kleine vogeltjes die voornamelijk langs de kustlijn lopen te foerageren.

's Avonds zijn we weer uit eten gegaan. Deze keer hadden we de chinees van de Koog gekozen. Kun je je geen buil aan vallen zou je denken. Hmmm, guess again!! Vooraf kregen we soep maar de gevraagde kippensoep was spontaan in tomaten veranderd.Het was een lopend buffet maar de keuze was erg beperkt en bovendien was het in de eerste instantie zelfs koud. Toen we daar wat van zeiden, werd ons verteld dat de andere klanten het juist erg heet vonden. Toen hadden wij eerlijk gezegd gegeten en gedronken en zijn we maar gaan afrekenen. Waar ik een halve rolberoerte kreeg.Verschrikt vroeg ik wat in vredesnaam die Texelse biertjes moesten kosten als we dat bedrag werkelijk af moesten rekenen. Toen bleek dat er wat extra was gerekend voor het buffet.... Dacht het ff niet en een fooi, forget it. Goed duidelijk mag wel zijn dat de tip van de dag zeker niet is dat je naar de chinees in de Koog moet gaan. Eerder het tegenover gestelde.Normaal ben ik meer van de positieve commentaren, maar dit moest ik even kwijt. Een restaurant kan natuurlijk altijd wel eens een beetje tegenvallen, maar als je dan door het personeel zo incorrect wordt behandeld en ook nog eens een extra gepeperde rekening krijgt dan s wat mij betreft een waarschuwing wel op z'n plaats!.

De tijd gaat al weer erg hard, dus ons zondagse avontuur met de solexen bewaar ik nog voor een ander keertje....  

Tip van de dag: Er zijn genoeg goeie eettentjes op Texel