Kayak in Zwolle

Zoals ik gisteren al schreef, spetterden ze donderdag van het toneel.Vriend, die ik donderdag als Sinterklaascadeautje mee had genomen naar Kayak, zag ze voor het eerst. De muziek had hij al vaak genoeg gehoord, want die staat hier in huis regelmatig op, maar ja er is een klein verschilletje , of ik, of Cindy de nummers zingt 

Zoals eigenlijk altijd, weer leuke mensen ontmoet bij Kayak. Op de één of andere manier lijkt een concert bij Kayak altijd een gezellig feestje. De sfeer is er altijd zo relaxt. Voor Cindy was het trouwens een *thuiswedstrijd*, en het was duidelijk dat ze het erg leuk vonden om daar te spelen.

Hans Eijkenaar past ook prima bij de band, hij speelde de sterren van de hemel, en had er ook overduidelijk plezier in.Waar ik de eerste keer al zo voor was gevallen,  Het feit dat de band op toneel onderling zo leuk met elkaar omgaat, was gisteren ook weer goed te zien.

Wat hier precies gebeurt.... Maar lol hebben ze in iedergeval!

Gisteren had ik foto's en setlist beloofd, en die komen ook echt nog, maar blijkbaar had ik op mijn nieuwe computer de printer/scanner nog niet geïnstalleerd. Voor printen geen probleem, maar scannen, da's duidelijk een ander verhaal.

Vandaag de foto's erbij gezet 

Gitaren......

Rob



Jan

Joost

En zoals beloofd, de setlist 

En als afsluiter,de toegift:

En soms is het einde niet helemaal het einde, want na luid door ons te zijn toegejuicht, kwamen ze nog een keertje extra terug, met het nummer Undecided. Het leek wel niet op te kunnen!

Morgen dus de foto's en de setlist er nog bij, om het verhaaltje compleet te maken.

Tip van de dag: Soms moet je twee keer kijken om ten volle te genieten!

No more mister nice guy

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Alice Cooper!!!Best ook wel heel spannend, het eerste echte -grote- concert waar ik alleen heen ging. Helemaal in m'n uppie, maar ja, Alice Cooper, die wil je toch niet missen , alsie zo goed als in de achtertuin speelt. De Silverdome in Zoetermeer is een kippeneindje rijden, zo'n kans krijg ik misschien nooit meer,Mr Coopers leeftijd ook nog es in acht genomen.Drieënzestig jaar hè, en dan zulke capriolen uithalen.Maar goed, ik loop op de zaken vooruit.

Ik ben al vaak zat in Zoetermeer geweest, en wist ook precies waar de Silverdome zit, maar hoe ik daar met de scoot moest komen. Geen flauw idee dus, dus maar op tijd vertrokken. Deuren gingen om 18:30 open, en ik reed om 17:15 weg. Ergo, ik stond er 18:00.... Niet dat dat nou zo erg was, want er stonden er al velen met mij, en er kwamen er in rap tempo steeds meer bij. Ik had al rekening gehouden met de mogelijkheid dat ik (veel) te vroeg zou zijn, dus had ik mijn E-reader meegenomen.Ik heb geloof ik wel twee hele zinnen gelezen, want toen had ik al aansluiting. Anneke en Berend kwamen uit Diemen, en voor hun was het al de derde keer dat ze Alice live zagen. Het ijs was snel gebroken, en we hebben de tijd gezellig kletsend doorgebracht. Samen met nog een ander stelletje( waar ik dus helaas allen van weet dat hij Danny heet, want dat stond op het kettinkje om haar nek) was de wachttijd een stuk gezelliger.

Tja, en toen stonden we om 18:37 binnen. Bijna vooraan, dat dan weer wel, maar ja, hoe laat gaat het allemaal beginnen.Ach, nogmaals, waar ik een beetje tegenop had gezien, het alleen staan, daar heb ik dus geen last van gehad. Uiteraard geen *echte* camera bij me, maar voor de herinnering wat met de telefoon gedaan. Geen super kwaliteit, maar toch leuk om wat kiekjes te hebben.

Natuurlijk was er nog een voorprogramma, altijd afwachten, maar het was zeker niet slecht.Vaak vind ik bij het voorprogramma, dat de groep slechte geluidkwaliteit heeft, zanger  niet te verstaan enzo, maar dat was absoluut niet het geval. Allemaal langharige gasten, en het klonk niet half slecht, als voorprogramma zeer goed te pruimen.

The Treatment 

(Geen filmpje van ons concert)

Maar goed, dáár kwamen we natuurlijk niet voor. Na The Treatment werd er een groot *gordijn* opgehesen, en daarachter werd heftig verbouwd...

En om negen uur was het eindelijk zo ver. Hét ging beginnen! Tjonge wat moet ik er over vertellen, wat kan ik weglaten? Het is zo moeilijk uit te leggen hoe dit concert was. meer dan ooit is het een kwestie van : You-had-to-be-there.

Zal het verder laten *zien* Dit was de openingsact, Black Widow



Verder was het *gewoon* een echt Alice Cooper concert, met de nodige verschillende kostuums...

en het nodige *drama* op het podium.Zoals deze keer een onthoofding, van Mr Cooper himself...



Alles bij elkaar was het een super belevenis.

Leuke mensen ontmoet, en achterna nog even samen wat gedronken.

En dan ontmoet je nog meer leuke mensen!Let op dat schattige baardje!!!


We werden wel vrij vlot en rigoureus de zaal uitgeschopt, dus echt lang hebben we niet na staan praten. Daar heb ik echter zelf wel weer voor gezorgd, door me buiten nog met iemand te bemoeien, die aan zijn fiets stond te klooien zijn fiets van het slot stond te halen.Voor we het wisten hadden we een half uur over muziek staan ouwehoeren praten. Heerlijk, en achteraf zo dom om *bang* te zijn alleen naar zo'n evenement te gaan. Iedereen die daar komt, komt voor hetzelfde. Muziek en plezier!

Tip van de dag: Als je niemand kunt vinden om mee te gaan, ga dan gerust alleen, er is altijd wel iemand om mee te praten.

They're back!

 Wow.

Daar moest ik even mee beginnen.Wie er terug zijn? Kayak natuurlijk. Gisteren naar de eerste show van de nieuwe tour geweest. Laatst wel geschreven dat ik de nieuwe cd binnen had, maar eigenlijk nergens meer geschreven wat ik er nou van vond. Dat heeft eerlijk gezegd twee redenen. De eerste ligt tamelijk voor de hand, alle bezigheden met de keuken. De tweede misschien iets minder. Ik had nl hier en daar wat moeite met de cd. Er staan een aantal absoluut ouderwets geweldige Kayaknummers op, maar ook een paar liedjes, waarvan ik echt dacht: "Jeetje, is dit echt Kayak?"

Zo erg zelfs dat ik de de -happy-happy-songs noem. Tja, niet alles kan helemaal goed zijn natuurlijk, en soms moet je gewoon ff beetje wennen aan bepaalde nummers, maar ja, daarom dus nog geen echte *recensie* van de cd.

En gisterenavond dus het concert.

Nog maar een keertje...

Wow.

Ze zijn echt weer helemaal terug hoor.Kick of met Hunter and Prey, prima nummer om de boel lekker op gang te krijgen, gevolgd door Credible Lie.Ik had even het gevoel dat ze elkaar weer moesten vinden. De samenhang was er heel in het begin niet echt, naar mijn gevoel, maar dat werd gaandeweg gelukkig wel anders. Als vanouds was de chemie er weer.

Bij het concert werd het me weer duidelijk. Sommige nummer moet je gewoon live horen! Maar de eerlijkheid gebied me om te zeggen, dat zelfs dat voor ene heel enkel nummer niet opgaat. En laat dat nou net het nummer zijn dat Kayak uitgekozen heeft als single ( of maakt de band dat niet zelf uit?) Sorry, sorry, sorry, maar hoe goed mijn leven op het ogenblik is, Life Is Good kan echt mijn muzikale hart niet sneller doen slaan.

De setlist was even verrassend als geweldig. Nooit gedacht dat Edward Passing Clouds zou zingen. Zoals wel vaker, een nummer van hem dat gelijk zo'n beetje mijn lievelingsnummer wordt ( Zoals bv Circles in the Sand, wat ik ook zoooo graag eens live zou willen horen!) Ik heb weer diverse malen met flink kippenvel op mijn armen gestaan.

Leuk trouwens om weer oude bekenden onder de fans aan te treffen. Zo lijkt het net een gezellig feestje. Lekker samen met elkaar heerlijk vals alle nummer mee staan zingen, en de grootste lol hebben. Lekker discussiëren over wat je van de nieuwe dc vindt Grappig om te horen, dat een nummer wat ik wel erg goed vind, dat een ander daar erg aan moet wennen, en het eigenlijk niet echt een Kayak nummer vindt. Zo zie je maar, over smaak valt niet te twisten.Overigens ook nog een nieuwe fan gecreëerd, dochter was nl mee deze keer.En Kayak heeft het weer helemaal voor elkaar hoor. Op deze muziek krijg ik als vrouw zelfs de neiging luchtgitaar mee te spelen!

Kortom, alles bij elkaar een verdiend denk ik ook na zo'n lange tijd en laatste drukke week hard klussen!

Tip van de dag: Als je een muzikaal lekker avondje wilt, Kayak tourt nog een poosje in het rond.

Paradise

Wat zijn we toch verwend met het weer het afgelopen weekend.

Eigenlijk heb ik niet zo veel te schrijven ( al beginnen mijn langste blogs niet zeldzaam met deze woorden  ) Een vol en leuk weekend is het geworden, met vrijdag natuurlijk dat heerlijke dagje strand, zaterdag werken en 's avonds het etentje met Paps, die jarig was geweest. Erg gezellig, met name door de vakantieverhalen van zus, die net terug was van een drie-weekse vakantietocht in camper.

Vandaag wilde ik eigenlijk nog een wandeling hier door het Schollebos gaan maken, maar ja, tussen uitslapen en moeders ophalen voor verjaardag nicht bleef er niet genoeg tijd over. We hebben de zondag echt beleefd als een zondag hoort. Lekker uitslapen en zo op je gemak de dag opstarten, dattie al goed half op weg is eer je ergens aan toe komt )

Gelukkig waren we toch nog op tijd voor de taart. Die was nl weer meer dan de moeite waard. Hij was net zo lekker alsie mooi was. Verder was het erg gezellig, maar ja, wat wil je, lekker in de tuin, met een zalig zonnetje, dan zit het wel goed met de sfeer.

Overigens was dit niet het enige exemplaar, zou ook niet voldoende zijn geweest voor het hele gezelschap, dus er was gewoon nóg zo'n mooie en lekkere taart!

En zoals zo vaak, en zeker ( ik zeg het nog maar een keer) met zulk heerlijk weer, was het weekend weer om voor we het wilden.

Ach ja, such is life... Nog maar een muziekje dan....



Tip van de dag: Soms moet je even zoeken voor je vindt wat je wilt.

Alleen dit maar..

Het was een heerlijk weekend, en ondanks de slechte voorspelling van vandaag toch grotendeels droog thuis gekomen. Nou ja, op verjaardag eerst gelijk, en daarna nog pizza eten met mijn moeder, en daarna thuis.

Veel zin heb ik niet meer om te bloggen, dus alleen maar een stukje muziek...



Tip van de dag: Morgen weer een dag

Verwennen

Gisteren op mijn onverwachte vrije dagje een verwendagje voor mezelf ingesteld. Eerst naar de kapper, waar ik verwen spulletjes voor mijn haar gekocht heb.Het heeft geloof ik meer te lijden van mijn frequentere scootergebruik dan ik ooit gedacht had. Maskertje, olietje om de krullen lekker te laten glanzen en verzorgen, gelijk maar nieuwe crèmespoeling.

Daarna door naar de stad. Langs de platenbieb, cd scoren van Caro Emerald.



Wat een zalige muziek zeg, word je helemaal vrolijk van

En omdat ik toch in de buurt was eindelijk maar weer eens Easy een heerlijke wok maaltijd gescoord. Hmmmm, was echt al weer te lang geleden, maar ja, zo vaak kom ik ook niet in de stad.

De volgende stop valt niet echt onder verwennen, ik moest een prik gaan halen. Voor het werk worden we ingeënt voor Hepatitis B. Maar de zus kon goed prikken, dus nauwelijks last van. En vlak bij mijn werk zit weer zo'n verleiding. Neee, geen pepernoten deze keer Maar vlak bij mijn werk zit de Slegte. Daar kan ik dus echt niet voorbij lopen. Deze keer maar cadeautje voor vriend gekocht. Ik weet niet wat het is, maar A: ik kan die winkel echt niet voorbij lopen, en B : Ik MOET er IETS kopen. Maakt niet uit wat.

Dochter en ik hadden trouwens ook afgesproken eindelijk weer eens naar de film te gaan. Door alle drukte is de Pathépas een beeetje in de verdrukking gekomen, so, no time like the present. Moest echter eerst haar kaart nog even ophalen bij haar stage. Daar nog een poosje gezellig met vriend op msn zitten babbelen, en toen ben ik naar mijn eerste film gegaan. Harry Potter.



Ondanks dat ik eigenlijk een beetje Harry Potter moe ben, en zoiets had : "Voor mij hoeft het niet meer" heb ik erg genoten van de film. Mooi gefilmd, zonder meer, en eerlijk gezegd is het boek ver genoeg weggezakt, om lekker zomaar van de film te genieten. Mooi!

( alleen jammer dat ik daar dus mijn tasje met haarverwenspulletjes heb laten liggen.... )

Na Potter kwam dochter ook richting de bios, en zijn we naar Devils Double geweest.



Ik weet niet zo goed wat ik over deze film moet zeggen. Moeilijke film, tenminste het verhaal is moeilijk. Af en toe met afgrijzen zitten kijken. Het verhaal verteld over Latif, die de dubbelganger Saddam Hoesseins zoon moest zijn. Heb er volgens mij maar één woord voor: Heftig. Kan niet eens zeggen of ik hem al dan niet zou aanraden.

Toen ik thuis kwam vond ik de absolute kers op een dagje zoals deze. De cd van Kayak lag in de bus!!!Mooier kan een dag als deze toch niet eindigen

Tip van de dag: Een onverwacht dagje vrij geeft leuke kansen
:

Zo!

Ik ben bij.Helemaal bij. Over alles geblogd wat de moeite waard is, alles gedaan op mijn werk wat nodig was,en zelfs mijn huisje ziet er netjes uit. Ow nee, nog even de kooktroep in de keuken opruimen, en ik mag uit gaan rusten. Voor deze week is *mijn* werk gedaan.

Ik weet het, eigenlijk hoor ik woensdags nog te werken, maar deze week niet. Er is morgen iemand *over* en met mijn drukke bestaan van de afgelopen weken, plus het feit dat ik het weekend gewerkt heb, hebben we democratisch besloten dat ik thuis mag blijven. Gelukkig heb ik nog 174 uur vakantie te goed, dus het kan  

En dat komt goed uit, want ik ben moe, mijn benen doen zeer, ik wil even niet meer. Dus zo nog even die keuken strak trekken, en dan duik ik heerlijk een bad in met jeneverbes olie.En morgen uitslapen.....

Ok, nog even dit....



Tip van de dag:Laat alles maar even los.......

Eindelijk

Vandaag is de fanmiddag van Kayak, waar ik helaas niet bij ben, wegens een vals gevoel van loyaliteit aan iemand die dat totaal niet verdient. Maar goed, dit terzijde. Want het betekent ook dat de nieuwe cd uit is!

Die kan ik dus binnenkort in mijn brievenbus verwachten, en ik kijk er zoooo naar uit. En dan is het ook al snel 7 oktober. De kick-off van de concerttour. En daar ben ik wel bij, daarvan kan niemand mij weerhouden

En dan hier een klein voorproefje, de nieuwe single.



Tip van de dag:Soms mag je ook best boos zijn!

Utrechtse heuvelrugroute ( deel drie , de terugreis)

Na alle verhalen op het forum te hebben gelezen durf ik mijn terugreis bijna niet meer te beschrijven.Want de mijne was zonovergoten

Ok, toen ik weg reed uit Zeist heb ik nog een buitje over me heen gekregen, maar dat komt denk ik omdat er nog Kymcoleden in de buurt waren. Want vlak voor Utrecht begon de zon voorzichtig te schijnen, om mij de rest van de weg uitbundig te vergezellen.

Dit was nog net voor Utrecht. Rechts nog wat wolken, maar links was de kant die ik op ging.

En met heerlijke muziek uit mijn mp3speler vervolgde ik mijn weg, en net na Utrecht kwam één van mijn absolute favoriete nummers.



Van Jamiroquai.Ooit al eens onder mijn mooiste foto´s van avifauna geplakt, omdat ik niet alleen de muziek zo mooi vind, maar ook de tekst erg mooi.

Met deze beelden hoorde ik die klanken en woorden, en eerlijk?My favorite corner of the earth is eigelijk overal waar het mooi is.Zeker als ik op mijn scooter zit!Dit is toch puur genieten?!?!?!

Op de zwoele klanken van Ive Mendez rolde ik Woerden binnen,

waar ik nu eindelijk die prachtige watertoren maar eens gekiekt heb.








Het lange fietspad vanuit Bodegraven tot Gouda langs de A12 ( ver genoeg om nauwelijks de auto's te zien) begon ik met de prachtige fluittonen van Satie .

De regen was al weer vergeten, tenminste, vergeven in iedergeval, want op een echte zonnige dag, met een strak blauwe lucht zie je dit soort prachtige luchten niet.

En dit laat zich met wat wolken ook een stuk mooier foto- graferen!



Overigens kwam ik nog een vriendje van een *oude* bekende tegen.....

Dat het een andere was is wel duidelijk, Maar één schaar, en een stuk groter dan die van die ochtend.En ook dit exemplaar heb ik maar weer in de sloot gezet. Om te laten zien hoe groot ze nog zijn.....


Kunst moet je leren waarderen en zien Art at the gasstation

Uiteraard was dat het einde van mijn ritje. Na een leuke, natte, mooie, gezellige 232 km afgetankt op precies 4,5 liter ( voor de niet rekenwonders onderons 1: 51,5)

Mijn pizza stond al klaar, die had dochter al in de oven gegooid. Ondanks dat het een heftig dagje was geweest was hij voor mij nog niet helemaal over. We moesten nog een halve keuken bij het grof vuil zetten, wat ook al weer op een stukje lol uitdraaide. We waren nog aan het sjouwen toen er een klein rood autootje stopte. Daar stapte een Turk uit, en nog voor wij klaar waren was hij met de helft van onze spullen verdwenen . We hadden nl ook nog een kapotte computer, een oude met dalmatierstof hergestoffeerde niet meer helemaal intacte bureaustoel (zat tussen soel en raam geklemd!) en een bejaarde ( ook al kapotte) tv. Het ouderwetse tonnen wegende computerscherm paste óf niet meer in de auto, óf stond te verdekt op gesteld. Maar dat was geen probleem, want toen wij boven kwamen was nr twee, deze keer op een fiets al bezig die weg te slepen.

Omdat ik inmiddels toch weer/nog goed wakker was het eerste deel van de tocht vast verslagen, en zo had ik een volle en geweldige zondag gehad!

Tip van de dag: Met z'n allen of alleen, genieten kan altijd!