Naar de bollen

Zondag was het eindelijk weer eens zo ver. Een Tourtocht met de club. Het was heerlijk weer, en we zouden naar de bollen gaan, een onverslaanbare combinatie zou je denken.

En dat was het ook. Om negen uur (heerlijk luxe) verzamelen voor de flat. Daar reden we, met scooterbuur voorop, met tien man richting Avifauna, het volgende verzamelpunt.Leuk hoor, hernieuwde kennismaking met oude leden, en ook wat nieuwe leden die ik nog nooit gezien had. Uiteraard werden vooral Toto en Lucky door iedereen hartelijk begroet!

In Avifauna stond weer een clubje te wachten. Even koffie gedronken, en hup, weer verder richting begin Bollentocht.

Uitendelijk waren we met achttien (!) man/vrouw. Het paste niet eens op een 'normale' foto, dus maar een panorama.

We hebben eerst gezellig met elkaar een bakkie gedaan, en de mensen die daar behoefte aan hadden, hebben ook wat gegeten. Lucky had natuurlijk nieuwe vrienden gemaakt. Want als er iets te bietsen valt, zit ze altijd met haar neusje vooraan. En ze trof het uiteraard weer, er 'viel' nog wel wat naar beneden. Zelf heb ik gelijk de kans genomen wat mooie foto's te maken.

Ik ben nl gek op de 'harten'van tulpen. Ik kan daar werkelijk geen genoeg van krijgen.Iedere tulp heeft toch weer een ander patroon, andere kleuren. Ik kan me hier echt in verliezen. Uiteraard was er tijdens de tocht geen tijd om zo'n uitgebreide rapportage te maken, dus bij deze een filmpje, van de 'oogst' van een dagje Keukenhof.

Gelukkig waren er zat fotomomentjes, al is het soms best lastig om veilig met een groep van achttien scooters te stoppen. En het was natuurlijk geweldig weer, dus veel bollenkijkers, fietsers en wandelaars.

De bollenvelden. Zoiets oerhollands, en toch hadden meerdere van onze groep het nog nooit gezien, waren nog nooit naar de bollen geweest. Behalve misschien in mijn vroegste jeugd, wat ik mij dus echt niet kan herinneren, heb ik ze zelf ook pas in 2004 voor het eerst echt gezien. En in de afgelopen jaren had ik wel het voornemen om de bollentocht te gaan rijden, maar is het er nooit van gekomen. Want zo lang bloeien de bollen nou ook weer niet, of het was al weer voorbij eer ik ( toentertijd we, met iemand anders...) er aan toe kwam. 

Maar goed, zo niet dus dit jaar! Eindelijk naar de bollen. En wat was het geweldig, de kleuren, de geuren, en alle toeristen, die ondanks bordjes "Do not enter"toch tussen de bloeiende tulpen doken, om hun mooiste foto's te maken!




Wat zie je iedereen dan toch genieten!



Ok, nog één keer, de groepsfoto's. Ze staan er in de collage wel bij, maar toch ook leuk om nog even apart te laten zien.

Want het was een super leuke groep, en we hebben een ontzettend gezellige dag gehad.


Bijna aan het eind van de tour kwamen we nog langs "Onder de pannen", een Hans-en-Grietje-waardig huisje. Zoooo schattig, dat moest natuurlijk ook nog vastgelegd worden....

Toen de tour er op zat, moesten we natuurlijk ook nog naar huis, en dat hebben we weer onder leiding van scooterbuur gedaan.

Alles bij elkaar was het een heerlijke, maar toch ook een knap vermoeiende dag. Toen ik op de bank zat dacht ik dan ook: Ik ben naar de bollen geweest, maar nu ben ik naar de knoppen

Tip van de dag: Geef al je zintuigen een mooie dag en ga naar de bollen ( niet te lang wachten, want dan zie je idd alleen nog maar bollen )

Nieuw,nieuw,nieuw!!!!

'T duurt over het algemeen wat langer, maar de verzekering heeft eindelijk uitbetaald. Waarvan? Ongelukje wat vriend vorig jaar heeft gehad. -Je- omdat hij er zelf betrekkelijk goed af gekomen was, maar ongeluk, omdat zijn scoot totall was. Maar goed, hebben we het niet meer over, het geld is er, eindelijk, en dat had wat langer geduurd, omdat er wat extra kosten waren waar wat over touw getrokken moest worden.

Natuurlijk wist vriend vorige week al dat het geld er aan zat te komen, wat reden was om eens een bezoekje aan de dealer te brengen. Nee, niet de drugsdealer, maar uiteraard de scooterdealer. Ik zeg expres scooterdealer, omdat het er nog heel even een uitstapje naar een ander merk hebben overwogen. Ja, we, want dan hadden we beiden een verse van dat andere merk genomen.

Dat hebben we uiteindelijk toch maar niet gedaan, om diverse redenen. A: Je verliest gewoon een boel geld op zo'n net nieuw scootertje, B: hoe aantrekkelijk de Elystar ook is, het is weer een 2takt, en dat wilde ik eigenlijk niet meer en C: de Elystar is weer een flink wat grotere jongen, waar ik zeker wat moeite mee zou krijgen om hem de schuur in te frommelen. Al deze punten opgeteld hebben ons toch doen besluiten de Elystar ( zucht) te laten voor wattie is en Vriend heeft besloten voor de nieuwste Kymco People S Elegance.

En dat issie, heeeeel elegant. Een kleine (?!?) foto-impressie:

En wat details......

Wat een prachtige kleur hè! Zo mat wit, ik vind hem schitterend, en Vriend is zo trots als een pauw met zeven staarten. Gelukkig wordt er met gepaste bewondering naar de scooter gekeken!

En wij zijn nu ook echt compleet, we vullen elkaar nu totaal aan, Yin en Yang zeg maar....

Tip van de dag: Soms krijg je precies wat je verdient.

Zomer ! 2

Zoals ik net al beloofde hier nog een verslagje van de rit van vorige week. Het regent echt niet al de hele zomer, echt waar niet, kijk maar even mee met de (paar) foto's die ik tijdens de Rondje Brabant tocht heb gemaakt.

Prachtige blauwe lucht achter het kunstwerk van de Moerdijkbrug. De vaste stop onderweg naar Drimmelen, waar het beginpunt van de tocht was.

Met de Oude haven van Drimmelen op de achtergrond staan onze trouwe scooters te glimmen in de zon. Tevens geeft de *touroperator* van deze rit even uitleg over de regels en verteld vast wat wetenswaardigheden over de route.

En ondanks de toch echt wel voorspelde buien, niets dan blauwe luchten!!

Onderweg, waar onze touroperator nog wat wetenswaardigheden over de streek vertelde werden we argwanend gadegeslagen door deze onheilspellend kijkende lama. Gelukkig zat hij achter een solide hek!

Bij het restaurant wat voor de lunch was uitgezocht, stond ons vervangende vervoer....

Het was een geweldig restaurant, met meer dan voldoende ruimte binnen én buiten!Uiteraard zijn we lekker buiten gaan zitten, in de schaduw zelfs, anders was het echt te warm geworden.Met bijna teveel pannenkoeken om uit te kiezen was het een super lunch.

Zomaar een mooi zomerplaatje tussendoor...

Na de lunch heeft Toto gewoontegetrouw een tukje gedaan. Om comfortabel te liggen heeft hij zijn neusje onder het touwtje geschoven....

Verder heb ik eigenlijk niet zoveel foto's meer gemaakt, maar het was een lange, mooie rit, en het weer bleef maar mooi. Ook deze dames op de grote fietskar/bar hadden het uitstekend naar hun zin!

De rit liep overigens tot in België, waar we als goede Nederlanders nog even goeiekoop hebben getankt. Met de 2,62 liter die ik getankt heb, heb ik zeker 30 to 35 cent bespaard!

Terug in Drimmelen nog even nagekletst, en daar begonnen de spetjes te vallen. De spetjes werden al snel een flinke bui, maar eer we bij de Moerdijk waren, was het alweer droog.

Dus echt lieve mensen, het regent echt minder vaak dan jullie denken.

Overigens, nog een kleine anekdote om te laten zien dat je wel je plaats dient te weten. Na onze laatste stop bij de M het laatste stukje reis aanvaard. Op een gegeven moment schoot er iets in mijn oog. Zelfs verwoed knipperen mocht helaas niet baten, en op een gegeven moment deed het zelfs zo zeer dat ik echt even moest stoppen. Volgens afspraak toeteren, langzaam gas los laten ( zodat er niemand op klapt!) en koe uit mijn oog gevist. Ondanks toeteren duurde het heel even eer de kopploeg doorhad dat er wat aan de hand was. Snel even naar voren gereden om te melden wat er aan de hand was, waarop de volgende reactie kwam...
"Ooooooo"( zeer opgeluchte klank in deze ene letter) "Ik dacht dat er wat met Toto was...."Niet echt nodig erbij te vermelden van wie deze reactie kwam, want ik denk dat inmiddels de halve club zo reageert. Toto is de alom geliefde clubmascotte geworden!

En tenslotte, de tip van de dag, vandaag een foto( het motto van het restaurant waar we gegeten hebben:

 

Groene hart

Als je dit voor je ziet.....

En dit achter je.....






Dan weet je het. Je wordt conducteur ( sorry verkeerde schakeling ) Maar dan zit je in ieder geval goed, want dan ben je met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een toertje met de Kymcoclub aan het maken.


Zaterdag was het eindelijk weer eens zo ver. Eigenlijk zondag, maar wij Kymconauten weten wat goed voor ons is, dus de Toer-operator had hem een dagje verzet. En dat was een hele goede beslissing, want we hebben het op een paar hele kleine drupjes aan het begin van de rit ( eigenlijk in de aanloop naar) na, helemaal droog gehouden. 


Misschien had er ietsje minder wind mogen staan, maar ja, veel wind betekent vaak ook erge mooie luchten. De wolken, afwisselend van wit naar donker grijs joegen elkaar in hoog tempo achterna, en dat geeft toch zo'n prachtige lichtval.

Dat geeft de ene keer een onschuldig, liefelijk, super zomerachtig plaatje...

En vlak daarna weer een heel ander beeld.

En dat de ene Groene Hart toch de andere niet is  blijkt weer uit deze foto. Vandaag de watertoren van de Meije alleen maar uit de verte gezien.


Maar dat maakt het juist zo leuk. Zaterdag ook Bodegraven van een hele andere kant benaderd dan ik doorgaans doe, en dan zie je toch weer stukjes Nederland waarvan je dacht dat ze niet meer bestaan.

Beetje illegaal misschien, maar onze Toer-operator heeft niets te veel beloofd over mooie vergezichten!

En let weer op de wisselende wolkenluchten. Vanaf hetzelfde plekje genomen, vlak na elkaar. Ik kan daar zo van genieten!


Het was trouwens een waterrijke toer. Van het ene riviertje kronkelden we naar het andere. En soms moet je er dan over heen....

Veel, heel veel langs het water gereden...

En soms er over heen, nou ja, in dit geval met de pont dan...


Halverwege de rit hebben we heerlijk zitten lunchen in Uithoorn. We waren per ongeluk op het terras van de buren van het beoogde café terecht gekomen, maar ik heb daar ook zalig gegeten, en ach, als je lekker in de zon zit, maakt het toch eigenlijk niet uit bij wie je zit.

Toto vindt het nog steeds ontzettend leuk om mee te gaan op een toertje. Eerst kijkt hij zijn ogen uit, want hij zit echt wel te genieten, en alsie moe is, doetie ze gewoon dicht!

En wij? Wij rijden gewoon door....

Nog een laatste stop, midden in de polder.( er moet natuurlijk gerookt worden!)

Of gefotografeerd, hangt er maar net van af wat je leuk vindt  Ik vond het zo schattig, dat berken trapje tegen die berkenboom!




Het laatste stukje van de toer, terug naar Haastrecht, waar we ook begonnen waren, hebben we maar over geslagen. Het leek zo vreemd, om vlak langs huis te rijden, om vervolgens weer terug te rijden.

Alles bij elkaar was het weer een reuze genoeglijke dag. Prima beslissing om hem een dag eerder te doen, klein maar ontzettend leuk gezelschap, en weer mooie stukjes Nederland gezien!

Tip van de dag: Kijk goed naar de weerberichten.