Pretfles zoeken met Toto

Tis niks, je hebt een nieuw gezinslid, maar ze bemoeien zich gelijk overal mee. Heeft zich al bij de club aangemeld (Vriend en ik mogen chauffeuren zegtie...), en nu ook al een verhaal op het blog. Vooruit maar, alsie me aankijkt mag hij alles hoor!

Gisterenochtend, was ik ondanks de superlange werkdag daarvoor al bijtijds op. Een heerlijke ochtendwandeling met Toto gemaakt omdat het zulk heerlijk weer was. Toen ik dus op het scooterforum keek, zag ik dat er twee heren plannen hadden om de fles op te gaan halen. Het was zelfs min of meer een wedstrijd geworden wie hem het eerst te pakken zou krijgen. Tel uit je winst : Vrije dag + mooi weer + geen plannen= iemand de vondst van de pretfles afsnoepen!

Zo gezegd, zo gedaan,we hadden weinig tijd nodig om ons klaar te maken. Even uitgooglen waar de fles zich precies bevindt. Dat was makkelijk. Een plaatsnaam en een watertoren, en je weet zo waar je heen moet. En het was nog erg dichtbij ook, dus dat was  bonus!

Sicoko, wat heb je hem op een prachtige plek gelegd!Alles bij elkaar lag hij maar 30 km van mijn huis af, maar ik was nog nooit op dat prachtige weggetje geweest.Eerst moesten we door Bodegraven heen.

En wat een prachtig plaatsje is dat zeg. We schampen in onze rit Rotterdam/Apeldoorn Bodegraven iedere keer weer, maar het stadje zelf had ik dus eigenlijk nog nooit gezien. En wat is dat een leuk stadje! Daar ga ik zeker nog eens terug voor een wat uitgebreidere fotoreportage.

Maar deze keer waren we op weg naar de pretfles. Zoals ik al zei, met een markant herkenningspunt is het niet zo moeilijk te vinden. Zelfs als je zoals het bij mij meestal gaat, zonder kaart of GPS op stap gaat en met alleen een globaal idee van welke kant je op moet. We reden Bodegraven net uit, toen Vriend de bestemming al zag.

En die kwam alsmaar dichterbij, nou ja, wij kwamen dichterbij natuurlijk, want die watertoren staat aardig vast in de grond hoor!Over een allerliefst ( supersmal!) landelijk weggetje kronkelden we steeds dichterbij.

Voor we het wisten, waren we er al. Dertig kilometer is natuurlijk niks voor ons doorgewinterde rijders.

Toen hebben we SpeurToto aan het werk gezet. 

Hij wilde immers zo graag de fles zoeken!

Ons plannetje was gelukt, de fles voor de anderen vinden. Al konden we op dat moment niet weten hoe goed ons plannetje geslaagd was.

Na het vinden van de fles hadden we wel wat lekkers verdient vonden we, en een klein stukje verder vonden we een leuke uitspanning.

Met een heerlijk overdekt terras. Daar verzuchtte ik dat het net een beetje vakantie leek. Alle ingrediënten klopten, vrije dag, zonnetje, degenen van wie ik houd bij me en de Kymco onder de kont.Wat kun je nog meer wensen?


Maar we moesten weer door. De fles weer opnieuw verstoppen, zodat de anderen ook weer kunnen gaan zoeken. Rail die op zondag wilde hoeft alleen zijn pad maar te verleggen 

Om het spel alleen voor Kymcoleden  open te houden plaats ik hier niet de foto´s van het vervolg van onze reis. Jammer, want er zitten prachtplaatjes tussen!Ok, nog één foto, die heeft toch niks met de vindplaats te maken.

Nog even terugkomend op mijn opmerking dat we niet konden weten hoe goed ons plannetje geslaagd was. Wij waren om ongeveer één uur bij de fles, en om drie uur stond één van de concurrerende heren, die beiden besloten hadden de fles te gaan halen, tevergeefs te zoeken naar de fles.Uiteraard is dit vooral een Kymcoverhaal, dus de tip van de dag is dan ook vooral voor de Kymcoleden....


Tip van de dag: Laat je nooit (door een heks) in de kaarten kijken  

Toto uitslag

Vandaag eens een berichtje van mij persoonlijk. Zondag was even schrikken voor mij. Woon je al een poosje gezellig bij een gezinnetje, met een grote speelkameraad, word je ineens zomaar opgehaald, door twee mensen op, naar ik nu weet, een scooter.

Natuurlijk kon ik niet bevroeden hoe belangrijk dat ding was in het leven van mijn baasjes, maar daar ben ik al snel achter gekomen. Ik vind het overigens niet vervelend hoor, want ik rij graag mee. Hartstikke leuk, lekker dicht tegen het vrouwtje aan, en je ziet een hoop joh!

Verder ben ik eigenlijk net zo enthousiast over mijn nieuwe baasjes als zij over mij.Het vrouwtje neemt mij altijd mee voor de eerste wandeling. Jammer dat ze op maandag, dinsdag en woensdag zo verschrikkelijk vroeg op moet, want eigenlijk vind ik het heerlijk om tot een uurtje of negen op bed te liggen, maar ja, vooruit, je doet zo´n mens graag een plezier.De baas doet altijd de laatste wandeling. Persoonlijk vind ik de wandelingen er tussen door het leukst. Dan nemen ze me mee naar het bos of zoiets, en dan kan ik lekker ravotten. Als ik goed luister, dan mag ik zelfs los lopen, dus, ikke slim, ik luister gewoon netjes als ze me roepen ( krijg ik trouwens ook nog lekker snoepjes als ik snel kom!), en dan heb ik verder alle vrijheid.

Hier in huis is jammer genoeg geen andere hond, dat mis ik wel een beetje. Wel lopen er twee andere vierbeners. Ik dacht zondag gelijk `Joepieee, daar kan ik gezellig mee spelen`en nodigde ze uit door mijn speelhouding aan te nemen en er eens gezellig hard op af te lopen. Pffff , had ik beter niet kunnen doen. Maakten ze toch een raar geluid, en die ene spuugde zelfs naar me. Wat wel heel grappig is, is dat ze wel bijna twee keer zo groot worden (ook wel een beetje eng eigenlijk). Ik weet nog niet zo goed wat ze willen, maar ik ben maar een beetje voorzichtig. Langzaam maar zeker komen ze wat vaker de kamer is. Die zwarte lijkt helemaal niet erg bang voor me, heb ik gister zelfs een snoepje van gejat. Maar dat beviel me slecht, want toen kwam ineens die witte met een hele hoge rug en enge geluiden heel hard op me af. Ik doe gewoon maar een beetje voorzichtig, en wacht een beetje af, misschien worden we dan vanzelf nog wel es vriendjes.

Nog even terug naar die scooter. Baasje en vrouwtje zijn lid van een club hoorde ik al snel, en daar hebben ze ook een forum, dus daar heb ik me ook maar snel netjes voorgesteld.Ik ga tenslotte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ook gezellig (toer)ritjes meerijden.Toen ik toch op dat forum zat gelijk maar doorgesnuffelt of er iets leuks te beleven was, en toen las ik over de Kymcopretfles.Het leek het me wel wat om die op te gaan zoeken.Dus dat hebben we gisteren gedaan. Ik laat het verder aan het vrouwtje over om daar een mooi verslag van te schrijven.

Toto

SURPRISE!!!!!!!

Woensdag is altijd een erge drukke werkdag. Wij werken dan met met z'n vieren, en aangezien het de laatste tijd ineens een stuk drukker is geworden, is het flink aanpoten. Dat loopt planmatig niet altijd even soepel, wat nog wel eens wat ergernis met zich meebrengt. Je kent het wel, je hebt het al druk, en dan moet je ipv dat je snel kunt beginnen, eerst nog gaan kwartetten.

Maar goed, dit soort ergernissen even terzijde, ik had een flinke volle bak gisteren, maar aangezien ik tegenwoordig om de week op woensdag ook nog een avonddienst achter mijn dagdienst aan maak, hadden we afgesproken ook écht te gaan lunchen. Als je zo'n volle werkdag hebt, dan moet je gewoon even de tijd nemen om te gaan zitten, anders kom je echt niet door zo'n dag heen.

Tot zover nog niets nieuws deze woensdag.Zoals gezegd, flinke ochtend, ik zou zeker wel tot een uur of één bezig zijn, sterker nog, als ik het wilde halen, om één uur op kantoor zijn, zou het zelfs nog een beetje doorlopen worden.

Natuurlijk loopt het dan altijd net even anders als had gemoeten. Van twee klanten, waar ik normaal gesproken echt dik anderhalf uur mee bezig zou zijn, had de ene zichzelf al aangekleed, en had de ander echt geen puf, dus ipv die anderhalf uur was ik er met een goed half uur weg. En zo belde ik mijn collega dus om half één op met de vraag of ik voor haar nog wat kon doen, zodat zij ook om één uur op kantoor kon zijn om te lunchen.

Helaas kunnen wij nou eenmaal niet altijd gelijk de telefoon opnemen als we gebeld worden, dus reed ik vast naar kantoor. Daar werd ik nog even aan de praat gehouden door een arts, en toen belde de collega terug. "Ben je dan al op kantoor?!?!?"vroeg ze."Ja, ik loop er net binnen"antwoordde ik, nog door de gang lopend, en met dat ik dat zei deed ik de deur open...

Tja, dát was dus net een half uur te vroeg. Collega ging stotterend aan de telefoon door, en achteraf heb ik haar hersens horen kraken terwijl ze wat verzon om me toch echt nog even van kantoor weg te houden. En ze verzon iets, maar ja ik had de deur al net open gehad....

Daar waren wat collega's bezig , die normaal gesproken op woensdag helemaal niet aanwezig zijn... Collega die ik aan de telefoon had heeft me toch nog wat te doen gegeven, en ik heb me braaf laten sturen, want op dat moment beseft ik dat er wat gaande was.

Toen ik eindelijk ( wel om één uur dus!!!) terug kwam stond de collega die me bezig had moeten houden me op te wachten, en zag de deur er zo uit!

En binnen wachtte me een nóg grotere verrassing.Het kantoor was feestelijk versierd, en de tafel ruim gedekt, de heerlijkste geuren kwamen me tegenmoet, en zo'n beetje ál mijn collega's waren er.

Een grote bos bloemen,( een kaart vol) felicitaties.

En een tas vol cadeautjes.

En ondanks dat ik dus een half uur van te voren een glimp te pakken had gekregen, was ik echt totaal overdonderd en verrast.






Bij deze wil ik zeggen: Dank je wel lieve collega's, dat was precies wat ik even nodig had! Wat leuk dat jullie met zovelen zijn gekomen,en ik heb ook echt niets, maar dan ook helemaal niets van alle voorbereidingen gemerkt!De 25 jaar zijn met ups en downs geweest, maar over het geheel genomen vind ik nog steeds dat ik het leukste werk van de wereld heb!

Lekker er op uit

Het is onvoorstelbaar. Hij is er pas twee dagen, net even iets meer dan 48 uur, maar er is geen wegdenken meer aan. Sterker nog, hij loopt hier zelf rond met een vanzelfsprekendheid, alsof hij hier groot gegroeid is.

Gisteren voor het eerst met hem naar het bos. En aangezien ik altijd zeg, als de hond aan de lijn loopt, loop ik dat ook, en ik hou niet van aan een lijntje lopen, heeft hij gelijk al losgelopen. Zomaar, in een vreemde omgeving, en eigenlijk met twee vreemden. Maar hij luisterde, zomaar.

Hij heeft lekker lopen ravotten, maar toen wij wegliepen, liep hij gewoon netjes mee. Dat andere hondje, ondanks dattie puppie training had gehad ook hoor. Met ons dan welteverstaan, en niet met zijn eigen baasje.

Dus wij zo trots als een pauw met zeven staarten ( ehhh 2 pauwen met 14 staarten dan denk ik )

Thuis heeftie ook zonder aarzelen een prachtplekje gevonden. Kun je lekker naar buiten kijken. De katten vinden het nog geen onverdeeld genoegen, maar langzaam maar zeker komen ze wel los, en zo met een raam ertussen gaat het prima vindt Akabar.

En als je het kijken moe bent, ga je toch een lekker tukje doen in de zon.... Je zou het slechter kunnen treffen dacht ik zo.

Nou heb ik doorgaans als het zulk lekker weer is als vandaag al niet veel aanmoediging nodig om naar buiten te gaan, maar met zo'n leuk nieuw klein vriendje is het nog een stuk leuker, dus zijn we vandaag naar Hitland gegaan.

De laatste keer dat ik daar liep was het toch een stuk kouder...

Maar nu komt de lente er echt aan hoor, lekker zonnetje, en de katjes bloeien enthousiast.

En de zwanen gaan weer saampjes op stap ehhh zwem.

En er huppelt vrolijk iemand op vier pootjes mee. Dat heeft natuurlijk niks met de lente te maken, of ik moet het springerige gevoel in mijn binnenste er mee bedoelen.

Nog maar een foto, omdat Nederland gewoon zo mooi is.

Overigens leert ons kleine vriendje echt vlot, is hij lekker nieuwsgierig en vol vertrouwen. Hij gaat nu al gelijk mee op de scooter. Hij zal wel moeten, maar hij heeft er gelijk al plezier in, dat is wel te merken. Hij nestelt zich lekker in mijn jas, en kijkt onbevangen om zich heen. Als we er zijn, en ik doe mijn jas open in een gebaar van : "Zo, spring maar, je mag er weer uit" kost dat zelfs wat moeite. "Ik zit toch prima zo." lijkt hij te willen zeggen.

Kortom, het is een kleine bundel vreugd!

Tip van de dag: Met of zonder hond, geniet van de (aankomende) lente

Mag ik even voorstellen?

Goh, ik had het echt niet verwacht.We zijn er al een poosje over bezig, en half en half was het ook al effectief, maar nu is het definitief. Dochter is het huis uit. En wat valt het me tegen zeg. Ik had het echt niet verwacht, maar ik heb toch heus een beetje last van het *lege nest* syndroom. Tweeëntwintig jaar is natuurlijk ook niet niks, en zo lang heeft mijn leven toch echt wel voornamelijk in het teken van *mijn kind* gestaan. En dat valt dus nu toch weg.

Uiteraard blijft haar kamer voorlopig nog intact en is ze nog steeds van harte welkom, en komt ze ook nog genoeg langs wapperen, maar ze woont niet meer hier. En dat geeft toch een raar gevoel.

En of het verstandig is of niet, we ( in dit geval echt we, want alleen had ik het echt nooit gekund), in dit geval dus Vriend en ik, hebben na lang beraad besloten dat we het echt willen...

Beetje verfomfaaid ( ik) door het heerlijke weer, maar daar istie dan: Ons hondje!

Vriend en ik zijn nou eenmaal echte hondenmensen, en katten zijn lief, maar het zijn geen honden! Wat betreft formaat zaten we altijd al op dezelfde lijn, al mochtie van Vriend zelfs nog een tikkie kleiner zijn,maar uiteindelijk zijn we allebei super blij met deze kruising jack russel/chihuahua. Geen echte chihuahua dus, maar wel een mix. Ik blij, omdat deze ook echt wil lopen ( schijnen chihuahua's nog wel eens moeite mee te hebben ) hij blij, omdat het zo'n leuk klein hondje is!

Hij heet eigenlijk tijger, maar bij die naam zie ik een grote ondeugende cypersrode kater, dus die gaan we langzaam maar zeker veranderen in Toto.Toto is tien maanden oud, en komt uit een jong gezin met ook nog een oudere (heel) grote hond. En voor die laatste was Toto te druk en te aanwezig, wat de reden was om een nieuw huis voor Toto te zoeken.Zo zijn wij over hem gestruikeld.

Nog even wat foto's, en dan ga ik weer naar toto toe, hij vind het namelijk helemaal niet leuk dat ik hier zit!

Hij is dus al in de jas mee geweest op de scooter, en leek niet echt bang. Sterker nog, hij wilde de jas eigenlijk niet meer uit, dus dat beloofd een goede scooterrijder te worden!

Uiteraard hou ik jullie op de hoogte van ons nieuwe gezinslid,onder het label Toto.

Tip van de dag: Iedereen verdient een tweede kans.

Goedkoop sjoppen....

Tja, we weten het allemaal. Goedkoop kan soms erg duur uitpakken. Of ehhh, duur is misschien niet het goede woord.

Op de site van de club was het al vermeld, maar ik had het zelf natuurlijk ook al gezien. Er waren weer motor(lees scooter) aanbiedingen bij de Lidl.Mooie helmen, motorjassen en broeken, topkoffers en meer van dat spul.Nou zijn de helmen die bij de Lidl te koop zijn voor mij altijd geweldig. Een helm is net zoiets als een schoen, tenminste voor mij wel. Hij moet gelijk goed zitten, want anders wordt het nooit iets. Bij diverse motorzaken al tig helmen gepast, maar meestal zat er niet één lekker.Die van de Lidl zijn meestal opzetten en verliefd worden, en voor een zeer aangenaam prijsje, dus dat was de moeite waard om even te gaan kijken.

Zo gezegd zo gedaan, alleen maar kijken hè....Ja ja, uiteraard zat hij als gegoten, en zo´n prachtige systeemhelm, met ingebouwde zonnebril, voor bijna niks.De topkoffers die er stonden waren ook prachtig, en ook die voor maar een schijntje, dus de koop was al snel gesloten. Topkoffer én systeemhelm voor weinig.

Wat glimt dat prachtig hé!!!En dat was dan ook een beetje de reden voor de wasbeurt van mijn scooter. Want bij zo´n prachtige spiksplinter nieuwe glimmende koffer en helm past toch geen oude vieze scooter.....

Maar ja, hoe glimmend krijg je een oude scooter? Een stuk meer dan alsie vies is, maar toch....

De oplettende kijker heeft misschien gisteren al gezien dat de *schone scoot* er iéts anders uitziet dan mijn oude trouwe maatje. Enne, kilometers laten zich er uiteraard niet zo makkelijk afspoelen, was dat maar waar!!

Oud/nieuw zeg maar, want het is dus wel een oude vertrouwde Vitality geworden, ik ben zo content met dat model, dat ik echt niet anders wil. Maar wel een gloednieuwe dus. Er is pas een hele nieuwe kleur op de markt, die ook nog eens leuk geprijsd is.Zo kan goedkoop soms best wat centjes meer kosten 

 

                                 Diamond Black ( hoe cool klinkt dat?!?!)

Nou is de scooter die op de foto staat helaas een snorretje, en de 50 cc-tjes moeten helaas nog van de boot afkomen. Duss ehhh, nou ja, zoiets van :`Vol verwachting klopt mijn hart`Ik zit op de pakjesboot te wachten, die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid (als er niets mis gaat) eind van de maand aankomt. 

Tip van de dag: Wassen is prima, nieuw is beter 

Spring clean

Ach ja. Je hebt zo je principes.Ik natuurlijk ook. Maar ja, die staan zo wankel als een dronken olifant op één poot hoor. Dus was het van de week weer eens zo ver.

De tweede keer al in het leven van deze scoot!

( klik hier voor de eerste keer......)

En dat terwijl ik toen nog wel zo heb gezegd dat het echt ene eenmalig event was. Maar ja, die sociale druk hè....

Zo na de winter zit er inderdaad weer een enorme berg bagger op, dus toch maar weer eens mijn scootertje gepoetst. En schoon dattie is geworden joh! Kijk zelf maar even....

Ik heb zelfs alle kilometers weer weggepoetst!

Tip van de dag: Een wasbeurt zo af en toe kan helemaal geen kwaad