Boodschapje doen

Wat een werkdag was het weer. Om te beginnen had ik vannacht al een nachtmerrie over het werk. We gaan over op een nieuw registratiesysteem, en zoals alle verandering, zitten er nog wat haken en ogen aan. En daar had ik dus een knap nare droom over gehad. Maar goed, gelukkig niks van uitgekomen, ds wat dat betreft viel het mee.

Maar verder was er weer van alles half geregeld, en van die helft de helft ook nog eens niet goed, dus lunchpauze zat er vandaag niet echt in. Gelukkig onderhouden mijn klanten me prima, dus echt verhongeren doe ik niet.

En toen mocht ik eindelijk naar huis!

Shoot, helemaal vergeten, ik moest nog een pakje ophalen. Daar dacht ik natuurlijk pas aan toen de scoot al zo goed als in de kelder stond. Nou ja, dan maar het nuttige met het aangename combineren, m'n moeder gebeld, want die wilde nog een keer Tjap Tjoi eten deze week. En inderdaad ze had er vandaag wel trek in. Even uurtje heerlijk m'n verhaal kwijt gekund aan een vriend, en toen maar weer in de benen.

Och, als ik dan toch op het postkantoor ben, dan maar gelijk postzegels meenemen ( kan ik de volgende keer wel die kaart gelijk op de bus doen!)

En dan krijg een vervelend karweitje ineens een leuke draai. Tenminste, wel als je nog zo'n kinderlijke ziel als ik hebt!

"Gewoon een velletje van 10?" was de vraag. En nou wist Sonneveld al dat je heel voorzichtig moet zijn met het beantwoorden van zo'n vraag, maar uiteraard was mijn antwoord een wedervraag: "Heb je nog wat leuks"  Ja hoor, was het antwoord, "we hebben nu de Grutto"

En aangezien ik dat een hele mooie vogel vind, en ze tijdens het lustrum weekend in overvloed heb gezien leek me dat wel leuk.

Maar dan krijg je voor je  4.60 niet alleen een velletje van 10 prachtige postzegels

Maar ook nog een A4 enveloppe, met nog een heel informatievel over de Gruto ( en uiteraard een reclame velletje voor de rest van de vogelpostzegelverzameling, alleen via abonnement te bemachtigen) en een .....

ei!

Ehhh nou ja, een eitje....

En da's voor kinderlijke zielen als de mijne natuurlijk geweldig! Joepie, een verrassings-ei. Ik ben dol op verrassingen! Het bleek een klein stempeltje te zijn, schattig hè!

Geen flauw idee wat ik er eigenlijk mee moet, maar tis toch schattig!

Daarna dus nog gezellig met mijn moeder aan de Tjap Tjoi, en dan vind ik het wel weer mooi geweest. Zo lekker nog beetje lezen, en dan slapen. Morgen weer om kwart voor zes op. 

Nog twee daagjes, dan mag ik weer weekend vieren

Tip van de dag. Geniet van de kleine cadeautjes van het leven.

Wát doet een cardioloog?!?!?!

Vrijdag was ik met mijn moeder naar het ziekenhuis. Niks ernstigs, *gewoon* controle. Ieder half jaar moet ze terug komen bij de cardioloog, dus dat doen we dan maar. We waren lekker op tijd, en het zag er erg rustig uit in de wachtkamer. Tante was mee als taxi, en omdat ze na het ziekenhuis nog even met mijn moeder zou gaan winkelen. Dus zaten we gezellig met z'n drietjes te keuvelen. Die tijd dat we te vroeg waren was natuurlijk zo om.

Maar we kwamen maar niet aan de beurt. En die meneer Snoei, die nu al twee geroepen was, die kwam maar gewoon niet. Het meisje dat enigzins vertwijfeld naar deze heer op zoek was, had ook al gegrapt dat wij drie dames waren, dus zeker niet meneer Snoei. Nou ja, de volgende dan maar dacht ze, en toen die bijna klaar was toch maar weer op zoek naar die meneer Snoei.

Langzaam maar zeker begon ik nattigheid te voelen. Dus ik naar de balie en heel beleefd gevraagd of de dokter erg uitliep, omdat we zo lekker op tijd waren, en de tijd van onze afspraak nu toch al ruimschoots verlopen was.... "Ja," zei het andere meisje achter de balie," ik weet nog dat U de kaart neerlegde....."

En wat bleek? Een  van de dames had een verkeerd dossier bij de kaart van mijn moeder gepakt, ze begonnen wel allebei met een S.... Dus ik zei vrolijk tegen mijn moeder: "Komt U maar meneer Snoei, da's even apart, ik dacht dat we hier bij de cardioloog zaten"

Ach, zo een beetje humor tussendoor in een ziekenhuiswachtkamer kan nooit kwaad.

Gelukkig waren alle controles weer in orde, en mocht mijn moeder zelfs een pilletje minder gaan slikken.

En onze volgende afspraak? 11-11-'11, om 11:00 uur....

Tip van de dag; Pas op voor dokters......

Lekker naar de bios

Woensdagavond zou ik met mijn zus naar de bios gaan.Gelukkig hadden we wel van te voren besproken, want, zo merkten we toen we er aankwamen,  in geheel Nederland lag het netwerk van Pathé eruit. Kaartjes kopen ging niet, alleen mensen met een reservering kwamen erin....

Jammer dan alleen weer, dat we de print van de bestelde kaartjes niet meegenomen hadden.....

Gelukkig geloofden ze mijn zus op haar mooie blauwe ogen, want we kregen toch nog onze kaartjes. Maar wel zonder rij en stoelnummer, want zo goedgelovig waren ze nou ook weer niet.

En een chaos dat het was binnen in de Pathé, waar de mensen die dus wel een kaartje veroverd hadden waren. En of all nights dat het netwerk plat komt te liggen, was het op de openingsnight van Harry Potter! Veel mensen hadden dus wel een kaartje, maar geen plaatsnummer, en een enkeling dus wel rij en plaatsnummers. Dus die mochten eerst de bios in, de rest moest maar zien waar ze gingen zitten.

Zus en ik stonden met nog vier meiden te grappen dat we dan maar bij het oudere echtpaar dat met een Gall & Gall tasje moesten gaan zitten, want dan zou het pas echt gezellig worden. Laten we ( zus en ik) nou ook toevallig naast dit paar terecht komen. Wat je toch niet zo heel vaak ziet, een ouder echtpaar dekt nog niet eens de lading. Deze mensen waren beslist bejaard te noemen. En wat een enig stel was het. We waren nl naar Bad teacher



Geweldige film, maar eigenlijk niet het soort waar je zo'n oud echtpaar verwacht. Maar goed, we hebben genoten. Zowel zus en ik als wij en het oudere echtpaar. Nou ben ik een hard-op-genieter, dus zo af en toe wil ik nog wel eens ( uiteraard heel zachtjes) hardop een commentaartje geven. En ergens in de film gebeurde iets wat mij de opmerking -DingDong- ontlokte. Laat nou de dame naast me precies op datzelfde moment hetzelfde zeggen. Geweldig! Ik hou van mensen die zo kunnen genieten.

Toen de film afgelopen was pakten dame en heer gelijk allebei hun mobieltje, om die weer aan te zetten! Ga je met je tijd mee of wat. petje af voor deze mensen. Oud worden hoeft niet in te suffen te betekenen. Halleluja, er is nog hoop

Tip van de dag: Geniet op je eigen manier.

Dode bijtjes

In mijn laatste blo schreef ik over de dode bijtjes, die ik onder de lindebomen had zien liggen. Zoals ik al schreef nam ik gewoon aan dat zij zich letterlijk dood hadden gewerkt. Maar inmiddels ben ik er op vrij onsympathieke wijze achter gekomen, dat je door dingen zomaar aan te nemen , of *gewoon* te geloven wat je verteld wordt hele verkeerde dingen voor waarheden weg kunt geven.

Duzzzzz,

heb ik navraag bij een imker gedaan. Zomaar op internet gegoogled naar een imker, contactformuliertje ingevuld, en voilá , vandaag had ik antwoord:

Dag Irene,
Wat leuk dat je dit opmerkt! Linde is inderdaad een van de belangrijkste drachten voor de bij.
In de zomer is de 'slijtage' onder bijen echter enorm; doordat ze zo hard werken leven de bijen in de zomer maar 6 weken. Om een volk op sterkte te houden legt de koningin in die tijd bijna 2000 eitjes per dag en ook datzelfde aantal sterft dagelijks. Bijen sterven voornamelijk terwijl ze honing halen dus het kan inderdaad kloppen dat er veel dode bijen onder de lindebomen liggen.
Vogels vinden bijen trouwens vaak ook wel lekker, als er wat mussen (en vooral mussen en merels) langskomen zijn vaak de meeste dode bijen weg.

Leuk je interesse in de bijen. Ik weet niet of je in de buurt van Bussum woont? Kom vooral eens een keer langs op ons bijenhuisje. Op 17 september is er een grote open dag maar zowieso zijn we op zaterdagochtend rond 11:00 uur aan het imkeren daar
 
Dus mijn vermoeden was juist, en waar ik dus nog niet aan gedacht had, weer een makkelijk feestmaal voor de aldaar volop bivakkerende vogels.

Wat is de natuur toch goed hè!!

Tip van de dag: Als iemand eens iets zegt wat niet klopt, laat dan op een respectvolle manier weten dat het anders ligt.

Tis ook nooit goed...

Ondanks dat ik blog, en digitaal fotografeer, en die graag met de computer bewerk, word ik wel eens moe van hoe snel de vooruitgang in de technologie gaat. Wat dat betreft begin ik een oude zemelaar te worden. Het is goed zo, er hoeft niet meer verbetert te worden, het werkt toch prima zo?!?!?!

Ik ben nog zo´n  dinosauriër wiens computer nog met XP werkten updates... Als ik er absoluut echt niet meer onder uit kom. Als het werkt en je weet hoe het werkt, dan moet je het met rust laten is mijn mening.

Toen ik hoorde dat we op het werk nieuwe telefoons kregen, MET INTERNET, bleef ik er bijna in. Ik had nog zo tegen mezelf gezegd: "Nu is het afgelopen, alleen nog maar een telefoon om mee te bellen en sms'en, ik wil géén telefoon met internet!" Maar ja, als de baas het wil, dan krijg je het gewoon. Wat was ik blij dat het gewoon een oerdegelijke Nokia bleek te zijn, met druktoetsjes, en niks nie touchscreen en enge qwerty toetsenbordjes. Pfff, zucht van verlichting. Ik hoef er tenslotte ook niet mee het internet op. Tenminste... nog niet.

En dan. Ja, dan haal ik eigenlijk ineens mijn eigen verhaal onderuit. Want die technologie gaat lang nog niet snel genoeg. Vandaag sneeuwde het weer eens in mijn werkwijk. Niet wit, maar geel ( zie je nou dat Yellow gelijk heeft, Snow can be yellow) Het sneeuwt nl uitgebloeide lindebloesem. En daarom zou je nu eigenlijk, als je op de foto klikt moeten ruiken hoe zalig dat geurt....

Ik ben dol op lindebomen . Ze geuren zo zalig, en als ze volop bloeien, maken ze ook geluid.Dan gonzen ze nl. Uiteraard is dat niet de boom zelf, maar het schijnt dat de bijtjes net zo dol op de linde zijn als ik. Het gonst er dan letterlijk van de werklust. Dat dat niet altijd even gezond is, zoveel werklust, heb ik vandaag gezien, want in de stroken uitgebloeide bloesem zag ik het volgende

 

Allemaal dode bijtjes Niet alleen deze twee, maar in de goot lagen overal dode bijtjes. Ik weet het wel, da´s nu eenmaal het lot van werkbijtjes, maar toch....

Maar goed, ik dwaal af. Kom op computer-techneuten, wanneer krijgen wij geurplaatjes?!?!?! U weet wel, net zoiets als vroeger, van die plaatjes waar je over kon wrijven dat je dan de bloemetjes die erop stonden kon ruiken...

Overigens, kreeg net berichtje van mijn trouwe fan. Dat ze zo genoten had van de prachtige foto van gisteren, en dat ze het zo jammer vond dat er geen geluid bij zat. Maar dat hebben ze dan wel al, plaatjes die ook geluid geven. Ehhh filmpjes heet dat

Tip van de dag: Zoek een lindeboom en gebruik je neus!

Soms

Weet je intuïtief wat goed voor je is.Regelmatig luister je daar helemaal niet naar, maar soms, soms doe je precies dat wat goed voor je is.

Zo ook vandaag. Meestal lunch ik gewoon op kantoor, maar echt lunchen is dat niet, want de gesprekken gaan altijd over klanten en zorgzaken. Tussen de boterhammen, telefoontjes en e-mails door zeg maar. Ook wel fijn om natuurlijk, om even uitgebreid met de collega's bij te praten, wat ook een schaars goed is als je in de thuiszorg werkt, maar toch. Het blijft in feite een werk lunch.En dat terwijl het toch echt eigen tijd is...

Dus zo af en toe ga ik *echt* lunchen. Oftewel er even dat halve uurtje in mijn eentje op uit. Mijn werkwijk ligt vlak bij een prachtige grote plas, waar je je, als je het juiste plekje opzoekt, jezelf even een half uurtje op vakantie waant.

Zeg nou zelf....

Heerlijk heb ik een (krap) half uurtje naar de vogels zitten luisteren.Ergens hoorde ik een reiger krijsen, ik weet niet wat er mis ging, maar leuk vond hij het niet. In de verte het pwieuwwww van de één of andere roofvogel. En dan het gewone gekwetter, van alle ongeziene vogeltjes die altijd wel in zo'n gebied zitten. Zonnetje in mijn rug, metro erbij, zalig gewoon.

En waarom ik dat nodig had?!?!?! Voor alle hectiek die losbarstte toen ik eenmaal weer op kantoor kwam. Zonder er over uit te weiden, het was een kwalitatief uitermate teleurstellende middag, maar daar wil geen mens wat over horen

Tip van de dag: Luister zo af en toe ( liever toe dan af ) naar je intuïtie

Heb je zin.....

"Hoi Irene, heb je zin om een stukje te gaan touren." Dat was wat er in het smsje stond wat ik vanmorgen om half tien van scooterbuur las. En aangezien het zalig weer was, en ik al onder de douche geweest was, hoefde ik daar niet lang over na te denken.

Helaas kon ik geen hele dag, want mijn moeder is vandaag ook jarig en dat zouden we 's middags met een BBQ bij mijn zus vieren, maar tot twee uur had ik wel de tijd, dus genoeg om er een leuk ritje van te maken. The Elroyman ook nog even gevraagd offie misschien zin had om mee te gaan, maar die vond de vertrektijd iets te snel. Toen ik dat aan dochter en vriend ( die was blijven slapen) vertelde hadden die er niet zo'n moeite mee, en stonden die na een goed kwartier ook klaar om mee te gaan.

En zo stonden we dus om tien uur met drie scooters en vier mensen beneden voor ene klein tourtochtje. Allemaal nog even aftanken, en gaan maar. Vriend van dochter is van origine een Zweed, die nu in Haarlem woont, dus die vond het wel leuk om hier een mooie rit te gaan maken. .


Op de pont richting Kinderdijk vertelde ik hem, dat hij nu wel een *very Dutchie piece of Holland* zou krijgen te zien.

Maar dat liep even anders. Want op dat punt nam onze trip een enigzins Drs P-achtige wending aan. Dochters scoot wilde nl niet meer starten..... Snel van de pont af geduwd, en maar kijken wat er aan de hand was.

Uiteindelijk kregen we hem wel weer aan de praat, maar om er nu nog een goede drie uur mee te gaan touren, nee, dat durfden we niet. Maar gelukkig hebben wij ( dochter en ik) onze eigen particuliere SSD ( scooter service dienst) mét ruilscooter, waar we vlak bij zaten. Snel langs paps gegaan, de Vitality tegen de PeopleS geruild en we konden, voor de derde keer overvaren.

Op naar één van de most Dutchiest pieces of Holland......(klik op de foto om te vergroten)

Daarna heerlijk stukje over de dijk, overvaren bij Schoonhoven, terwijl dochter *haar* Zweed allerlei wetenswaardigheden vertelde over het landschap waar we langs reden. Zie je wel, alles wat ik er ooit in gepompt heb is toch nog ergens goed voor geweest.

Na Schoonhoven langs de Vlist naar Haastrecht, en toen via een illegaal paadje ( fietspad) richting het achteraf weggetje langs Hekendorp weer richting Gouda. En dat je een illegaal paadje neemt, dat moet je uiteraard ook gelijk weten, we stonden voor een open brug!

En wat er dan wel weer grappig was aan dat bruggetje. Het stond open, maar geen bootje te bekennen. Wij daar wat te drinken gepakt, bruggetje ging dicht, maar ik stond net wat leuks te vertellen over Oudewater, en met dat we zo gezellig stonden te kletsen, ging het bruggetje weer open. En nog steeds geen boot. Nee, die kwam pas toen het bruggetje weer dicht ging!

In Gouda hebben we nog een lekker ijsje gegeten en zo stonden we precies vier uur later weer voor het flat.

Alles bij elkaar was het een heerlijk rustig ritje, door een prachtig stukje Nederland, en dat zomaar op een zondagmorgen, naar aanleiding van één smsje...

Tip van de dag: The early bird catches the worm ( of had ik die pas ook al?!?!?!)