Luxebeest

Vandaag een klein blogje vanaf de bank. Nee, ik ben niet ziek of zo, maar ik heb een prachtige laptop op schoot. Een totaal overbodig luxe hebbedingetje. Het stond al heel lang op mijn wishlist, maar echt nodig heb ik hem natuurlijk niet. Ik heb pas een pracht van een nieuwe computer gekocht, waar ik ook super tevreden mee ben.

Waarom dan toch die laptop? Tja, weet U het, dan weet ik het.Soms heb je van die onzinnige wensen, waarvan je je zelf toezegt ( tenminste, zo werkt dat bij mij) dat als je ooit nog eens geld te veel hebt, je ze in vervulling laat gaan.. En met het heugelijke feit dat ik het 25 jaar bij mijn baas heb uitgehouden gaat een bescheiden bonus gepaard. Uiteraard wilde zuinige( lees vrekkige!) ik er minimaal de helft van wegzetten, maar met een (klein ) beetje overreding van Vriend heb ik besloten mijn bonus lekker te *verbrassen*. Eindelijk die onzinnige (?) wens in vervulling laten gaan.

Wensen misschien ook wel, want verder heb ik mezelf de luxe van een nieuwe slaapkamertv gegund. Kostte me ook wel wat moeite hoor, want hing daar een exemplaar uit negentiennoach, hij deed het toch nog. En zuinige ( lees vrekkige!) ik, heeft wat moeite met dingen vervangen die best nog wel goed werken. Dat dat dan gebrekkig is, of echt geen gezicht, of misschien helemaal niet handig doet er niet zoveel toe. Ik ben een groot fan van consuminderen.

Maar goed, zo heel af en toe moet je jezelf ook wel eens kunnen verwennen. En eigenlijk klopt het helemaal. Een bonus voor vijfentwintig jaar hard werken  besteden aan iets voor totale ontspanning. Iets wat verre van nuttig is, alleen maar voor de heb, voor de fun .

Uiteindelijk is mijn hele bonus al op eer ik hem goed en wel heb ontvangen.Maar dat heb ik dan weer te danken aan -vrekkige ik-, die altijd wel ergens wat centjes opzij heeft gezet, zodat als er dingen aangeschaft moeten worden waar je echt niet zonder kunt ( en dat zijn er minder dan je zou denken hoor!Denk aan een wasmachine, of een magnetron)Dat vul ik dan wel weer aan als de bonus binnenkomt 

Want het laatste beetje wat over was, had ik al besteed. Aan een vierpotig wondertje....

Tip van de dag: Verwen jezelf ook zo af en toe.

PS Ik ben toch blij met mijn eigenlijk totaal overbodige luxe hebbedingetje. Er zitten super veel leuke spelletjes op, en het is echt lekker onzinnig, maar ik geniet met volle teugen.

Foto's, foto's, foto's

Tja, als trotse ouders doe je natuurlijk weinig anders dan vooral veel foto's maken. Behalve dan misschien veel opscheppen over je nieuwe spruit.

Hier dan een post met die twee dingen.

Katten en hond schieten steeds beter met elkaar op. Nieuwsgierigheid is er in ieder geval genoeg.

En de katten zien ook wel de voordelen van de aanwezigheid van een hond, zoals bv een nieuwe lekkere slaapplaats.

En als je allebei verslaafde schootzitter bent, dan kom je elkaar vanzelf tegen.

Voor je het weet heb je helemaal geen schoot meer nodig om gezellig bij elkaar te liggen....

Nieuwe vriendjes worden ook iedere dag gemaakt. achter het flat....

Of in de prachtige bossen rond Apeldoorn...Het maakt allemaal niets uit. Lekker wandelen in de zon met *oma* erbij!

Over nieuwe vriendjes gesproken, daar horen mensen natuurlijk ook bij, Toto is even vriendelijk tegen iedereen, en elke schoot is er één...

Maar dat vindt de kat natuurlijk ook 




O ja, als de kat je bench heeft ingepikt, dan zoek je zelf toch een ander lekker plekje....

Ja, en?




Tot slot nog een verhaaltje. Om te laten weten wat een ongelofelijk bijzonder en trouw diertje Toto is, Nu al! Vorige week toen we de pretfles weer weg gingen leggen hebben we aan de Vlist een pracht plekje gevonden.

Op twee aangrenzende door water van de weg en elkaar
gescheiden landjes hadden we dat mooie plekje gevonden.

 na toestemming van de eigenaar zijn we daar de fles gaan parkeren. Ik was van alle kanten foto's aan het maken, omdat het voor de clubleden wel duidelijk moest zijn waar de fles lag.Vriend stond voor het bruggetje, omdat Toto nog lekker op het landje aan het scharrelen was, terwijl ik weer naar de weg liep om een foto van de andere kant te maken. Toto vond dat een beetje verwarrend, en liep naar het andere landje, wat echter dus nog steeds door water van mij gescheiden was.

Water, hebben we inmiddels al gemerkt, is niet echt een hobby van Toto, dus liep hij  enigszins paniekerig langs de waterkant. Ik liep al terug richting het bruggetje, en dacht dat hij dat wel zou begrijpen, dus riep ik enthousiast: "Kom dan!" Hij bedacht zich geen twee keer, nam een mooie snoekduik, en sprong zo het water in!

Nou had ik mijn fototoestel in mijn hand, maar ik was te verbouwereerd om gelijk een foto te nemen.Dat geloof je toch niet, ene hond, die je nog geen week hebt, die een hekel aan water heeft, dat die zomaar in het water springt, omdattie zo hopeloos graag bij je wil zijn!

Gelukkig was het lekker weer, en bovendien zat hij lekker warm in mijn jas!



Tot slot nog even het weekend ritueel. In het weekend krijgen mijn katten altijd een *lekkertje* Ze eten altijd brokken, maar in het weekend dus een verwennerijtje in de vorm van natte brokjes. Uiteraard mag de hond daar ook van meegenieten ( uiteraard wel met hondenvoer!) En dat gaat ongeveer zo....

Tip van de dag: Hou 'm scherp 

Even lekker wandelen.

Wat een heerlijk weertje vandaag zeg.En als ik alle facebookverslagen bekijk, heeft iedereen er wel van genoten.

Soms is het heel makkelijk om van de nood een deugd te maken.Vriend moest nodig weer naar Apeldoorn terug, en zo besloten we om Toto eens lekker in Apeldoorn uit te gaan laten. Ik heb geen zin in een groot verslag, dus alleen maar een paar sfeerplaatjes.

Heerlijk relaxt in de trein naar Apeldoorn.

Eerst maar een kennis maken met Bonbon. Het kostte even wat tijd, want "Zij is groot en ik is klein, en 't is niet eerlijk!!!" Maar uiteindelijk vond ze haar toch heel errug lief!

En daarna door naar *echt* bos en heerlijk samen rennen.

Of lekker alleen met een tak spelen.

Terwijl het vrouwtje wel heel vroege bosbessen ontdekte!

Zeg nou zelf, hier is het toch echt heerlijk wandelen...

Tip van de dag: Met een treinkaartje van het Kruidvat in je hand, kom je door het ganse land 

Pretfles zoeken met Toto

Tis niks, je hebt een nieuw gezinslid, maar ze bemoeien zich gelijk overal mee. Heeft zich al bij de club aangemeld (Vriend en ik mogen chauffeuren zegtie...), en nu ook al een verhaal op het blog. Vooruit maar, alsie me aankijkt mag hij alles hoor!

Gisterenochtend, was ik ondanks de superlange werkdag daarvoor al bijtijds op. Een heerlijke ochtendwandeling met Toto gemaakt omdat het zulk heerlijk weer was. Toen ik dus op het scooterforum keek, zag ik dat er twee heren plannen hadden om de fles op te gaan halen. Het was zelfs min of meer een wedstrijd geworden wie hem het eerst te pakken zou krijgen. Tel uit je winst : Vrije dag + mooi weer + geen plannen= iemand de vondst van de pretfles afsnoepen!

Zo gezegd, zo gedaan,we hadden weinig tijd nodig om ons klaar te maken. Even uitgooglen waar de fles zich precies bevindt. Dat was makkelijk. Een plaatsnaam en een watertoren, en je weet zo waar je heen moet. En het was nog erg dichtbij ook, dus dat was  bonus!

Sicoko, wat heb je hem op een prachtige plek gelegd!Alles bij elkaar lag hij maar 30 km van mijn huis af, maar ik was nog nooit op dat prachtige weggetje geweest.Eerst moesten we door Bodegraven heen.

En wat een prachtig plaatsje is dat zeg. We schampen in onze rit Rotterdam/Apeldoorn Bodegraven iedere keer weer, maar het stadje zelf had ik dus eigenlijk nog nooit gezien. En wat is dat een leuk stadje! Daar ga ik zeker nog eens terug voor een wat uitgebreidere fotoreportage.

Maar deze keer waren we op weg naar de pretfles. Zoals ik al zei, met een markant herkenningspunt is het niet zo moeilijk te vinden. Zelfs als je zoals het bij mij meestal gaat, zonder kaart of GPS op stap gaat en met alleen een globaal idee van welke kant je op moet. We reden Bodegraven net uit, toen Vriend de bestemming al zag.

En die kwam alsmaar dichterbij, nou ja, wij kwamen dichterbij natuurlijk, want die watertoren staat aardig vast in de grond hoor!Over een allerliefst ( supersmal!) landelijk weggetje kronkelden we steeds dichterbij.

Voor we het wisten, waren we er al. Dertig kilometer is natuurlijk niks voor ons doorgewinterde rijders.

Toen hebben we SpeurToto aan het werk gezet. 

Hij wilde immers zo graag de fles zoeken!

Ons plannetje was gelukt, de fles voor de anderen vinden. Al konden we op dat moment niet weten hoe goed ons plannetje geslaagd was.

Na het vinden van de fles hadden we wel wat lekkers verdient vonden we, en een klein stukje verder vonden we een leuke uitspanning.

Met een heerlijk overdekt terras. Daar verzuchtte ik dat het net een beetje vakantie leek. Alle ingrediënten klopten, vrije dag, zonnetje, degenen van wie ik houd bij me en de Kymco onder de kont.Wat kun je nog meer wensen?


Maar we moesten weer door. De fles weer opnieuw verstoppen, zodat de anderen ook weer kunnen gaan zoeken. Rail die op zondag wilde hoeft alleen zijn pad maar te verleggen 

Om het spel alleen voor Kymcoleden  open te houden plaats ik hier niet de foto´s van het vervolg van onze reis. Jammer, want er zitten prachtplaatjes tussen!Ok, nog één foto, die heeft toch niks met de vindplaats te maken.

Nog even terugkomend op mijn opmerking dat we niet konden weten hoe goed ons plannetje geslaagd was. Wij waren om ongeveer één uur bij de fles, en om drie uur stond één van de concurrerende heren, die beiden besloten hadden de fles te gaan halen, tevergeefs te zoeken naar de fles.Uiteraard is dit vooral een Kymcoverhaal, dus de tip van de dag is dan ook vooral voor de Kymcoleden....


Tip van de dag: Laat je nooit (door een heks) in de kaarten kijken  

Toto uitslag

Vandaag eens een berichtje van mij persoonlijk. Zondag was even schrikken voor mij. Woon je al een poosje gezellig bij een gezinnetje, met een grote speelkameraad, word je ineens zomaar opgehaald, door twee mensen op, naar ik nu weet, een scooter.

Natuurlijk kon ik niet bevroeden hoe belangrijk dat ding was in het leven van mijn baasjes, maar daar ben ik al snel achter gekomen. Ik vind het overigens niet vervelend hoor, want ik rij graag mee. Hartstikke leuk, lekker dicht tegen het vrouwtje aan, en je ziet een hoop joh!

Verder ben ik eigenlijk net zo enthousiast over mijn nieuwe baasjes als zij over mij.Het vrouwtje neemt mij altijd mee voor de eerste wandeling. Jammer dat ze op maandag, dinsdag en woensdag zo verschrikkelijk vroeg op moet, want eigenlijk vind ik het heerlijk om tot een uurtje of negen op bed te liggen, maar ja, vooruit, je doet zo´n mens graag een plezier.De baas doet altijd de laatste wandeling. Persoonlijk vind ik de wandelingen er tussen door het leukst. Dan nemen ze me mee naar het bos of zoiets, en dan kan ik lekker ravotten. Als ik goed luister, dan mag ik zelfs los lopen, dus, ikke slim, ik luister gewoon netjes als ze me roepen ( krijg ik trouwens ook nog lekker snoepjes als ik snel kom!), en dan heb ik verder alle vrijheid.

Hier in huis is jammer genoeg geen andere hond, dat mis ik wel een beetje. Wel lopen er twee andere vierbeners. Ik dacht zondag gelijk `Joepieee, daar kan ik gezellig mee spelen`en nodigde ze uit door mijn speelhouding aan te nemen en er eens gezellig hard op af te lopen. Pffff , had ik beter niet kunnen doen. Maakten ze toch een raar geluid, en die ene spuugde zelfs naar me. Wat wel heel grappig is, is dat ze wel bijna twee keer zo groot worden (ook wel een beetje eng eigenlijk). Ik weet nog niet zo goed wat ze willen, maar ik ben maar een beetje voorzichtig. Langzaam maar zeker komen ze wat vaker de kamer is. Die zwarte lijkt helemaal niet erg bang voor me, heb ik gister zelfs een snoepje van gejat. Maar dat beviel me slecht, want toen kwam ineens die witte met een hele hoge rug en enge geluiden heel hard op me af. Ik doe gewoon maar een beetje voorzichtig, en wacht een beetje af, misschien worden we dan vanzelf nog wel es vriendjes.

Nog even terug naar die scooter. Baasje en vrouwtje zijn lid van een club hoorde ik al snel, en daar hebben ze ook een forum, dus daar heb ik me ook maar snel netjes voorgesteld.Ik ga tenslotte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ook gezellig (toer)ritjes meerijden.Toen ik toch op dat forum zat gelijk maar doorgesnuffelt of er iets leuks te beleven was, en toen las ik over de Kymcopretfles.Het leek het me wel wat om die op te gaan zoeken.Dus dat hebben we gisteren gedaan. Ik laat het verder aan het vrouwtje over om daar een mooi verslag van te schrijven.

Toto

SURPRISE!!!!!!!

Woensdag is altijd een erge drukke werkdag. Wij werken dan met met z'n vieren, en aangezien het de laatste tijd ineens een stuk drukker is geworden, is het flink aanpoten. Dat loopt planmatig niet altijd even soepel, wat nog wel eens wat ergernis met zich meebrengt. Je kent het wel, je hebt het al druk, en dan moet je ipv dat je snel kunt beginnen, eerst nog gaan kwartetten.

Maar goed, dit soort ergernissen even terzijde, ik had een flinke volle bak gisteren, maar aangezien ik tegenwoordig om de week op woensdag ook nog een avonddienst achter mijn dagdienst aan maak, hadden we afgesproken ook écht te gaan lunchen. Als je zo'n volle werkdag hebt, dan moet je gewoon even de tijd nemen om te gaan zitten, anders kom je echt niet door zo'n dag heen.

Tot zover nog niets nieuws deze woensdag.Zoals gezegd, flinke ochtend, ik zou zeker wel tot een uur of één bezig zijn, sterker nog, als ik het wilde halen, om één uur op kantoor zijn, zou het zelfs nog een beetje doorlopen worden.

Natuurlijk loopt het dan altijd net even anders als had gemoeten. Van twee klanten, waar ik normaal gesproken echt dik anderhalf uur mee bezig zou zijn, had de ene zichzelf al aangekleed, en had de ander echt geen puf, dus ipv die anderhalf uur was ik er met een goed half uur weg. En zo belde ik mijn collega dus om half één op met de vraag of ik voor haar nog wat kon doen, zodat zij ook om één uur op kantoor kon zijn om te lunchen.

Helaas kunnen wij nou eenmaal niet altijd gelijk de telefoon opnemen als we gebeld worden, dus reed ik vast naar kantoor. Daar werd ik nog even aan de praat gehouden door een arts, en toen belde de collega terug. "Ben je dan al op kantoor?!?!?"vroeg ze."Ja, ik loop er net binnen"antwoordde ik, nog door de gang lopend, en met dat ik dat zei deed ik de deur open...

Tja, dát was dus net een half uur te vroeg. Collega ging stotterend aan de telefoon door, en achteraf heb ik haar hersens horen kraken terwijl ze wat verzon om me toch echt nog even van kantoor weg te houden. En ze verzon iets, maar ja ik had de deur al net open gehad....

Daar waren wat collega's bezig , die normaal gesproken op woensdag helemaal niet aanwezig zijn... Collega die ik aan de telefoon had heeft me toch nog wat te doen gegeven, en ik heb me braaf laten sturen, want op dat moment beseft ik dat er wat gaande was.

Toen ik eindelijk ( wel om één uur dus!!!) terug kwam stond de collega die me bezig had moeten houden me op te wachten, en zag de deur er zo uit!

En binnen wachtte me een nóg grotere verrassing.Het kantoor was feestelijk versierd, en de tafel ruim gedekt, de heerlijkste geuren kwamen me tegenmoet, en zo'n beetje ál mijn collega's waren er.

Een grote bos bloemen,( een kaart vol) felicitaties.

En een tas vol cadeautjes.

En ondanks dat ik dus een half uur van te voren een glimp te pakken had gekregen, was ik echt totaal overdonderd en verrast.






Bij deze wil ik zeggen: Dank je wel lieve collega's, dat was precies wat ik even nodig had! Wat leuk dat jullie met zovelen zijn gekomen,en ik heb ook echt niets, maar dan ook helemaal niets van alle voorbereidingen gemerkt!De 25 jaar zijn met ups en downs geweest, maar over het geheel genomen vind ik nog steeds dat ik het leukste werk van de wereld heb!