Zwart randje

Totaal onwetend van wat er zich verder in de wereld af speelde heb ik gisteren weer een geweldige dag gehad. Net als koninginnendag 2009 heeft er zich weer een tragedie afgespeeld, juist op een dag dat ik zorgeloos heb genoten na, voor mij, een tijd vol spanning en rottigheid. Bij deze wil ik dus eerst mijn medeleven laten blijken naar alle getroffenen in Alphen a/d Rijn.

Hoge thee

Eindelijk  was het dan zo ver. Dochter had weer eens een middag ter beschikking, én het restaurant was niet overboekt vanwege de Grouponactie. Wij konden Hig Tea'en bij restaurant de Wereldhaven.

En uiteraard hebben wijd at weer op onze eigen charmante wijze benaderd. Dochter was wat vroeger klaar van school dan we afgesproken hadden bij het restaurant, dus eerst nog eventjes de stad in. Daar aangekomen begonnen we ons ( Al!! ) af te vragen waar eigenlijk de Sluisjesdijk zat. Ja, op Zuid, dat wisten we wel, maar ja, Zuid is wel erg groot..... Gelukkig stonden we bij de Erasmusbrug, alwaar een megasouvenir zit. Daar zouden ze het vast wel weten. Nou was de verkoper iemand uit Dordrecht, dus kon die ons ook niet echt wijzer maken, ze verkochten er wel allerlei kaarten van Rotterdam, en daar mochten we wel even op kijken.

Gelukkig maar, want alleen de richting is genoeg, zeiden we optimistisch. En de Sluisjesdijk zit achter de Waalhaven. Moet geen probleem zijn. Toch? Gelukkig was het heerlijk weer en hadden we nog ruim de tijd, dus die kant op gereden. Nou ja, die Waalhaven is wel te vinden, maar dan dus toch nog die Sluisjesdijk hè.....

Geen nood, we hebben nog steeds een Hollandse mond, dus maar eens gaan vragen. De eerste die we aanschoten wist heg nog steg , dus ander *slachtoffer*  gezocht. "Tja, ehhh, ja wel es van gehoord, maar waar het precies ligt weet ik eigenlijk niet...." Dus ik probeerde nog: "We moeten naar restaurant de Wereldhaven, weet U dat dan misschien" "Ehhh, nee, ook niet.... Dáár is wel een restaurant. " wees de meneer vriendelijk. Dus ik kijk die kant op en wat zie ik staan?!?!?  

Were

Dat kon natuurlijk niet missen, dat was dus het restaurant wat we zochten!!!Het zullen Hepi en Hepi weer es niet zijn, en zo kwamen we al flink giechelend de zaak binnen.

Verder zal ik de plaatjes voor zich laten spreken....

Ontvangst met een heerlijk glaasje Proseco. Wel rosé, dat past beter bij het servies.....

Is het niet lief? Echt een meiden-thee-party

Jammie, kan er bijna niet af blijven, zoveel lekkers!

En uiteraard alle smaken thee, zoveel je maar wilt!

Twee kleuren candysuiker. Jammer dat ik geen suiker in de thee gebruik!

Aan alle het goede komt een eind. Overschot van een losbandig leven, die ene kon er écht niet meer in!

Tip van de dag: Geniet soms helemaal niet met mate

Even vergeten...

Ik was even vergeten hoe schokkend De jongen in de gestreepte Pyjama afloopt....Maar het blift een waanzinnig boek. Film en boek geven beide een heel verschillende dimensie aan het verhaal, dat is één ding wat zeker is, en ik vond ze allebei geweldig.

En in navolging van de al bekende Veronica-slogan van wat jaartjes geleden:

De lente komt naar je toe deze ...ehhhh... keer 

Na de yoga besloten we lekker de koffie buiten te doen toen moeder eend gezellig haar kroost kwam showen . Zijn het geen schatjes!!!

Tip van de dag:  Laat de lente je raken

Hobbelige weg....

Sommige dingen kosten iets meer moeite dan recht toe. Misschien maakt dat ze juist de moeite waard!

Zaterdag had ik al geschreven dat ik me op gegeven had voor de Kymco Tourclub Nederland. Een dag later had ik al een antwoord, met de betreffende code om een profiel aan te maken. Maar wat ik ook deed, het lukte echt niet. Nog maar eens gemaild met de oprichter en beheerder van de club, en die wilde dan wel een profiel voor mij aanmaken.

Gisteren na mijn werk een hele poos, helaas zonder resultaat proberen in te loggen. Ik moest een bijna onleesbare/onbegrijpelijke woordverificatie ingeven, en dat mislukte dus ook keer op keer. Dus nog maar een mailtje er tegen aan, in de hoop dat men mij niet al voor ik überhaupt echt lid was al zat zou worden.

Maar nee. Er waren inderdaad wat probleempjes met de site geweest, maar nu, vandaag dus, moet het lukken.En inderdaad, het is gelukt!! Gelijk even in de agenda gesnuffeld, en aanstaand weekend is er zowaar een tocht, en nog wel in de buurt ook. Hoe kun je boffen? Grappig detail trouwens.... Deze tocht is georganiseerd door mijn *buurman* ! Hier in het flat woont inderdaad een enthousiast scooter koppel, die ik al eens eerder gehoord had over een club, waar ze wel eens tochtjes mee maakten. Nooit verder uitgehoord, maar dat is dus deze club!

Dus aanstaande zaterdag ga ik voor de eerste keer in clubverband touren.

En dat betekend dat ik nu de computer uit ga zetten en voor de aankomende dagen lief voor mezelf moet zijn. Mijn lijf schreeuwt namelijk op alle manier dat ik lief moet zijn voor mezelf. na mijn griepachtige actie van verleden week, en blijkbaar toch nog niet genoeg rust heeft mijn lijf er nog maar een blaasontsteking tegen aan gegooid. Hoe duidelijk kan je lijf zijn?!?!?!?!

Tip van de dag: Wees lief voor jezelf
.

De jongen in de gestreepte pyjama

Ik ben er nog maar net in bezig, maar ik vind het nu al een briljant boek. Misschien beter bekend onder de Engelse titel door zijn verfilming. Ik heb die film dus al gezien, en vond die ook al zo ontzettend goed, maar nu heb ik spijt....

Spijt dat  ik niet eerst het boek in handen heb gehad. Het prachtige van dit boek is nl dat het hele verhaal eigenlijk door de ogen van de negenjarige Bruno wordt gezien. Hij moet verhuizen omdat dat moest van zijn vaders werkgever ( de Furie). Ze woonden in Berlijn, waar hij het goed had met zijn vriendjes, en zijn grootouders. En nu is hij dan verhuisd naar een plek in the middle of Nowhere, waar geen andere ( echte) huizen staan, en dus eigenlijk ook niemand om mee te spelen. Of zou dat met die kinderen, die daar in die rare lage huizen wonen moeten? Maar die lopen er allemaal zo raar bij... In hun gestreepte pyjama's. Ook heeft de plaats waar ze heen verhuisd zijn zo'n rare naam. Oudwis....

Voor wie verder dit boek nog niet gelezen hebben en/of e film nog niet hebben gezien zal ik verder niets vertellen. En als je van zowel lezen als film houdt zijn beide een aanrader. Maar doe het dan wel op de goede volgorde, en lees eerst het boek. Ik garandeer je een geweldige ervaring....

Tip van de dag: ( in deze volgorde) : Lees en kijk De jongen in de gestreepte pyjama

Zomer!

Haha, geintje natuurlijk, maar ik hoorde net op het nieuws dat in Eindhoven 25 graden gemeten was, en dat is dan officieel een *zomerse* dag.Ik hoop dat jullie er net zo van genoten hebben als ik.

Ik heb vandaag sowieso iets leuks voor mezelf gedaan. Ik heb me opgegeven bij de Kymco Tourclub Nederland. Althans, ik heb me aangemeld, ik moet nog een mailtje terug krijgen, maar dat lijkt me geen probleem. Ik heb een Kymco, en ik ben dol op touren, wat willen ze nog meer?Lijkt me hartstikke leuk, met andere gelijk-minded-people gezamenlijke tochtjes te maken.

En vandaag heb ik maar vast een beetje geoefend...... Ik heb mijn vertrouwde uitvalshoek genomen, Kinderdijk ( overvaren bij Krimpen aan de Lek) Uiteraard was ik niet de enige die wel zin in een dijkritje had, dus het begon lekker rustig. Na Schoonhoven ( aan de overkant) werd het echter al een stuk rustiger en heb ik een heel stuk met twee Harley rijders opgereden. Ok, na een oponthoud trokken zij wat sneller op, maar verder kon ik het prima bijhouden

Bij Ameide lieten ze me helaas in de steek, en reed ik in mijn eentje verder. Ik ben dol op die Lekdijk. Het is zon prachtig gebied. Altijd wel iets moois te zien, en ik heb ze weer gezien hoor, de eerste Pinksterbloemen!!!

Bij Beusichem ( vlak voor Wijk bij Duurstede) ben ik met het pontje overgevaren en daar heb ik de rivieren achter me gelaten.

 Huis Doorn

Via Doorn, naar Zeist en zo langzaam weer op de terugweg. Uiteraard had ik toen wel trek in een hapje, en omdat ik er toch min of meer over struikelde, eindelijk maar eens de spare ribs in Lopik gaan proeven. Ik had daar al zoveel lovende woorden over gehoord En inderdaad, er was geen woord van gelogen. Heerlijke sappige spare ribs, die je zelfs veilig kunt bestellen als je niet van kluiven houdt. Het vlees viel er zo af!

En nu was ik dus echt wel blij met de zomertijd. Nog lekker zakkend zonnetje tegemoet naar huis. Vanaf Lopik loopt een schattig landelijk weggetje richting huis, en dan kun je dit soort prachtige plaatjes zien:

Tegen de avond was gelukkig ook de toch wel flinke wind gaan liggen. En dan krijg je dit soort spiegelgladde foto's. Prachtig!

Duidelijk dat ik een heerlijke dag heb gehad

Ow ja, onderweg nog wat tegen gekomen. Ik hoop oprecht dat U niet uitgerekend bent, en op Uw kindje zit te wachten, want dan kan het nog even duren hoor.....

....... het ziet er nl niet naar uit dat de ooievaar van dienst al is gearriveerd......

Tip van de dag: Geniet als de kans zich voordoet.

Rechtvaardigheid

Ziek zijn heeft zo zijn voordelen. Je hoeft er lekker niet uit, terwijl het buiten regent en waait. Lekker echt zo'n hele dag in bed blijven.Eindelijk de Porseleinboom trilogie uitlezen. Begrijp me niet verkeerd. het zijn zalige boeken om te lezen, maar alles bij elkaar zijn het wel 1340 bladzijden om door te komen. En ik heb nog zoveel andere mooie en leuke boeken liggen. Maar goed, ze zijn dus uit! Alles bij elkaar, met de onderbreking van Sunny Boy heb ik dus een maand de Landell achter de rug

En dan ben ik nu begonnen in Lucia de B. Schokkend, interessant, weer een boek dat je amper neer kunt leggen. Hoe is het toch mogelijk, dat in een weldenkend land als Nederland zoiets als dit gebeurt. Wat waarschijnlijk gelijk verklaart waarom zoveel mensen Lucia al veroordeeld hadden eer er überhaupt een proces was geweest. Want tja, hier in Nederland wordt je niet opgepakt als het toch niet minimaal wel enigzins aannemelijk is dat je het gedaan hebt.

Maar zoals Maarten 't Hart in zijn voorwoord zegt, hier betrof het een proces van omgekeerde waarden. Normaal is er een moord, en moeten de bewijzen aantonen dat diegene de moordenaar(res) is, en hier was al vastgesteld dat Lucia de B een moordenares was, dus moesten er *alleen* nog maar moorden aangetoond worden. Het argument van de ( vrouwelijke) officier van Justitie was nog wel het mooiste: "U ben zo geraffineerd te werk gegaan dat er geen sporen zijn" Waarop Maarten 't Hart heel bijdehand concludeert: Als dat een valide manier van redeneren is , kun je iedereen overal van beschuldigen.Zo dadelijk kunnen twee agenten op me afstappen en zeggen : "U bent gearresteerd voor moord"Als ik dan vraag : "Moord op wie?" kunnen zij zeggen "U bent zo geraffineerd te werk gegaan dat we dat niet weten" EN als ik dan vraag: "Waar is het lijk?" kunnen zij zeggen: "U hebt dat zo geraffineerd verborgen dat we dat nog niet hebben weten te vinden"

Kortom, een meesterlijk boek, wat je verschrikkelijk bang zou kunnen maken voor deze maatschappij, en voor verplegen in het bijzonder. Laat ik nou ook werken in een wijk met meer dan gemiddeld aantal overlijdens.... Ben ik of mijn collega de volgende, omdat wij in Nederland eigenlijk niet meer wensen te sterven, en als het dan toch moet, dan moet er wel iemand verantwoordelijk voor zijn?

Tip van de dag: Niets is zeker, en zelfs dat niet.