Laatste dag......

Dat was het dan. Nu is het echt weer even afgelopen. De laatste dag van de vakantie is nu echt om. Een waardig afscheid, dat was het wel. Super zalig weer, wat wil ene mens nog meer?

Samen met reispartner nog een stukje gaan rijden, om het af te leren. Bij de Posthoorn op het terras een heerlijk biertje gehapt, en uiteindelijk in Het wapen van Haarzuylen terecht gekomen voor een afsluitend diner. Leuke kaart, met gerechten met klinkende namen als "Een goed begin is het halve werk " en " Dat is vlees noch vis" was het een leuk restaurant. Lekker tot het laatste moment op het terras gezeten. Uiteraard waren we de laatste, maar ja, wat wil je als echte kaapvaardersgaanders. Wij zijn wel wat gewend


Wij kunnen in iedergeval weer terug kijken op een ontzettend leuke vakantie. Dat is één ding dat zeker is. Nu met frisse moed weer aan de nieuwe uitdagingen van het *gewone* leven beginnen. En dat zijn er een paar. Ik ben na Noorwegen *cold turkey* gestopt met mijn pillen. Ik wil nu echt voor mezelf duidelijk krijgen wat er precies met mijn lijf en/of hormonen aan de hand is. Zonder pillen, mogelijk, als nodig blijkt misschien wel met operatie, maar die brug passeer ik  wel als ik ervoor sta. Voorlopig valt me het vooralsnog niet tegen zonder pillen ( al drie dagen!) Misschien, wie weet, met behulp van dit blog kan ik er ook voorlopig weer ene poosje zo tegen......

Ik heb al weer wat ideetjes, één ervan kan ik wel al verklappen, weer naar de sportschool. Dat heeft alles bij elkaar in iedergeval al een dikke  twee maanden stil gelegen, dus dat wordt weer tijd. Tja, en dan zijn er nog wat dingen, die balans.... Ik heb mijn Pathé pas  natuurlijk nog steeds, en nog iets, wat ik verder nog niet wil verklappen. Ik wil eerst voor mezelf kijken of het wat wordt. Dan is er nog tijd ( en stof) genoeg om over te schrijven. Kortom. het voelt als Nieuwjaar. Nieuw begin, frisse (goede) voornemens.

Laat de herfst maar komen....

Tip van de dag: May today be the first day of the rest of my life

Noors leren

Na zoveel avonturen is het thuis ineens weer heerlijk *gewoon*. Zalig trouwens zo'n lekker zonnetje, de was ligt al weer droog te wachten om gestreken te worden. Boodschapjes zijn al binnen, en heerlijk op balkon de welbekende overheerlijkste spare ribs van Nederland zitten eten.Kortom, een echte zaterdag.

Gisterenavond is het trouwens nog knap gezellig geworden. leuk spel, meer dan geslaagd souvenirtje! We werden er op een gegeven moment wel wat melig van, dat wel, want je moet ook vragen beantwoorden, wetenswaardigheden over Noorwegen, Zweden en Finland, maar de eerst ugh kaarten die we trokken waren allemaal C. Dus voor de vraag opgelezen was brulden we al : CCCCCCC! Maar nee, zo werkte het gelukkig toch niet helemaal. Misschien kwestie van slecht schudden? De kaarten waren ook nog zo nieuw.En al zitten er spelregels in 8 talen bij ( Noors, Fins,Zweeds, Engels, Frans, Duits, Japans en Russisch???) soms kwamen we er toch niet helemaal uit. Dan kreeg je een opdracht die je geld kostte, maar ja, dat had ik helemaal niet meer. Wat in zo;n geval te doen konden we echter niet vinden in de regels.

Nou ja, hoe dan ook, het is een leuk spel, wat zelfs met z'n tweetjes best goed te spelen is. Onder het genot van Lakka ( likeurtje van kruipbramen ( Multe,Poimimaan , Hjorton,Cloudberry, Chicouté,Moltebeeren, --> Japanse en Russische tekens heb ik helaas niet op mijn toetsenbord) oftewel de besjes die alleen maar boven de poolcirkel groeien. Uiteraard heerlijke zak echte Noorse chippies erbij , en sjokolade terapi Voor dat laatste hoef je niet echt een taalwonder te zijn om een beetje een idee te krijgen wat dat is

Het was een gezellig avondje, en we zijn weer heel wat wijzer geworden over  feiten van de Scandinavische landen! Leuke manier ook om Noors te leren trouwens. Zo met de Engelse vertaling ernaast zou het echt nog wel eens wat kunnen gaan worden. Nou ja, op papier dan,want uitspreken is natuurlijk weer ene heel ander verhaal.

Morgen nog maar genieten van het mooie weer, en de vakantie waardig afsluiten door nog een keer gezellig samen ( of eventueel met dochter als die niets beters te doen heeft.....) uit eten te gaan. En dan... Dan begint de mallemolen weer. Heb voor volgende week, naast uiteraard mijn werkdagen al weer de nodige afspraakjes staan, en dan wil ik natuurlijk ook mijn foto's snel uitzoeken en op webshots zetten, en bovendien kreeg ik nog een tot 12 september geldige aanbieding van gratis afdrukken, dus daar wil ik dan uiteraard ook nog maar even gebruik van maken. Owwww, moet alweer gaan oppassen dat ik de L niet vergeet!  Balans..... Tussen activiteit en rust, tussen in- en ontspanning. Zou ik het ooit voor elkaar krijgen?!?!?

Tip van de dag: Geniet van het moment.

Ik ben bij!

Zo, al mijn reisavonturen staan er nu op. Nou ja, allemaal..... Er blijft natuurlijk altijd genoeg onverteld. Ik had het al ergens geschreven, ik wil ook nog een speciaal blogje besteden aan feitjes, wetenswaardigheden, en andere leuke voorvalletjes. kan ik ook weer wat andere foto's bij zetten, en uiteraard komt er ook op webshots nog een uitgebreide map met een selectie van de beste en mooiste foto's

Maar voor nu weer genoeg achter de computer. Zus, ik ben bij ;-) Laten we snel maar eens een gezellige middag of zo doen, lekker bijkletsen en foto's kijken. En ja, ik vind ook dat jij OOK mooi weer hebt verdient, maar ja, als we altijd kregen wat we verdienden zou de wereld er vast een stuk anders uitzien.

Dan ga ik nu lekker bijkletsen met mijn dochter ( echt deze keer) en kijken of we Wild Lapland kunnen bedwingen.....

Souvenir voor dochter......

Tip van de dag: Neem de tijd voor dingen die er toe doen.

Dag Negentien

Frederikshavn- thuis ( 988 km)

Het buffet was geweldig. Het beste wat ik tot nu toe heb gehad op alle boten. Heel erg rustig, waarschijnlijk mede vanwege het tijdstip, maar het eten was echt grandioos! Na het eten was ik wel versleten, een aangezien we weer om half zeven op moesten ben ik maar gelijk in bed gedoken. Helaas geen mooie aankomst foto’s, want het schip legt al om kwart voor acht aan, en dan word je al geacht in je auto te zitten. En dat was dan het laatste Scandinavische land wat we aandeden. In vogelvlucht deze keer, want het was de thuisreis. Toch bijna 1000 km te gaan, dus een beetje de sokken erin deze keer. Overigens weten de Denen daar alles van, ergens de sokken inzetten. Pfffff wat rijden die gasten hard zeg! Zonder verder eigenlijk agressie op te merken wordt er flink geracet. Als ze aan het inhalen zijn, en er komt er één die nog harder gaat, schuift de inhaler simpel * even* opzij. Dattie dat bijna in jouw bumper doet vinden ze daar schijnbaar heel normaal. Was wel ff wennen, zo na Noorwegen moet ik zeggen. Dat dat overigens niet altijd goed gaat werd ook al snel duidelijk, toen we bij Alborg al bij de eerste file konden aansluiten. Daar zaten vier auto’s op elkaar……

Verder zijn we Denemarken zonder kleerscheuren en tanken uitgekomen. Dát hebben we in Duitsland, met 787,6 km op de teller weer gedaan. Het mag dan een flinke wagen zijn ( Volvo S 40) maar hij heeft de vakantie toch zo ongeveer 1:15,3 gemiddeld gelopen. Wat dus betekend dat we zelfs een keer de 1: 15,7 hebben gehaald! Deze keer niet hoor, maar ja, we hebben op de snelweg dan ook wel een beetje doorgereden!Bij dat tankstation hebben we overigens onszelf ook een beetje bijgetankt. Zonder ontbijt weggereden, het was wel tijd om een hapje te eten!

En dan Duitsland….. Nou ben ik van de andere Noorwegen reizen inmiddels wel gewend dat er op dat stuk altijd vreemde verkeersinfo is. Er zijn altijd wel ergens voetgangers op de snelweg een ommetje aan het maken, en anders is het wel een paard, of zoals deze keer een hond. Maar het mooiste kregen we deze keer nog…. Een tankwagen omgekiept, er liep zuur op de weg, en iedereen die de ongevalplek al gepasseerd waren werden ten spoedigste verzocht te stoppen en hun banden te controleren, want het zuur wat eruit was gelopen tastte kunststof en *gummi* aan. En verder moest iedereen die nog langs en in de buurt van het ongeluk was deuren en ramen en luchtinlaat sluiten, want er kwam ook een gas vrij. En verder werd je verzocht de ongevalsplek ( uiteraard te mijden), maar via welke uitrit werd ons net na het passeren ervan duidelijk, toen we aan moesten sluiten bij de rest die het niet gehoord en/of begrepen hadden :-S En daar hebben we dus *gezellig* tweeëneenhalf uur gestaan. Toen via een afrit naar een gehucht alsnog voor de plek van het ongeval de weg afgeleid. En toen moesten we onderdehand ook wel weer eens plassen, en hadden we ook wel weer wat trek gekregen.

Niet zo heel erg gek als je weet dat het inmiddels kwart voor acht was…. En de snackbar die we tegen kwamen was tot acht uur open…. Gelukkig vond de vrouw het gene probleem, en hebben we daar wat gegeten. Toen nog via de binnenlanden van Duitsland naar de grens zien te komen, en eenmaal in Nederland aangekomen verliep de reis gelukkig heel gladjes. Alles bij elkaar toch zo’n 16 uur over gedaan!

Dochter was nog wel wakker, en saampjes hebben we mijn hele boeltje naar boven gesjouwd. Ging net, met alles tassen, tasjes,koelbox en aanverwante artikelen. Nog een poosje bijgekletst uiteraard,en toen moest ik me bij mijn nog enthousiast doorkletsende dochter verontschuldigen. Mijn kaarsje was nl echt aan het uitgaan. Onnodig te melden dat ik zalig heb geslapen in mijn eigen bedje. Al werd ik rond een uur of zeven toch even wakker. Macht der gewoonte, en uiteraard om te plassen. Heb me daarna nog heerlijk een keertje omgedraaid hoor ;-)
 

Dag Achttien

Leira- Oslo (194 km)

Laatste dag in Noorwegen. Toch best wel rotgevoel. Aan de ene kant ongelofelijk veel gezien en gereisd en gedaan, aan de andere kant omgevlogen. Leuke camping trouwens in Leira, de leukste tot nu toe! Aan een meertje, super uitzicht, schattig huisje. Zou je in de zomer zomaar een weekje zoek kunnen brengen. Zwemmen in het meer, bootje huren, misschien zelfs nog wel eens een hengeltje uitgooien. En bovendien zit er vlak bij een prima chinees! Maar ja, we moeten door, de gevleugelde woorden van deze vakantie.

Vanochtend heerlijk alles op ons gemakje gedaan. Douchen ( genieten hoor, die volle drie minuten voor vijf kronen!) ontbijten, huisje beetje vegen en nog even de camping goed verkennen en nog wat foto's maken.

 Nogmaals het paadje van de toilet naar het huisje.....

 

veenbessen, ze groeien hier overal!

rechts naast de paal, ons laatste huisje

Maar toen moesten we echt. Nog wel even in het dorp de supermarkt in, om een soort van Norsk overlevingspakket met de lekkerste dingen samen te stellen, om mee te nemen voor dochter. En toen super op ons gemakje richting Oslo. Bij Reinli nog het bordje Stafkirke gevolgd.

Mooie was dat trouwens, weer heel anders dan de andere die ik al gezien had, zonder toren deze keer. Jammer genoeg uiteraard niet meer te bezichtigen ( out of season) maar toch nog wel mooie foto's van kunnen maken. Verder nog wat watervalletjes, maar dat was het wel zo'n beetje.

Onderweg ook nog lekker de tijd genomen voor een laatste lunch in Noorwegen. Heerlijk smorebrod met omelet en een welbekende wafel.Leuk restaurant trouwens, met wat oude gebouwtjes erbij, oa een koetshuis.Binnen stond een grote verzameling opgezette dieren, en buiten nog een  pracht van een ( stenen) eland. Laatste cheesy foto, en door maar weer.......

We waren ruim op tijd voor de boarding in Oslo. En naast wie staan we ? Onze reisgenoten van de Hakonreis! Onvoorstelbaar toch!De boarding ging allemaal niet zo gesmeerd als bij de Colorline.Om te beginnen was de boot er helemaal niet, en die kwam pas over zessen. En dat terwijl we dus om half acht gepland stonden voor de afvaart. De hele boot stond nog vol vrachtwagens, aanhangers en auto's, dus die moesten er eerst nog af. Boot ziet er ook wat sjofeltjes uit, wel een heeeeele grote winkel aan boord, met een heeeeele grote sortering van alle sterke dranken die je maar kunt verzinnen. Tot en met omaatjes toe lopen je bijna van je sokken om erbij te komen. Nou ja, morgen mogen we er om 7:30 weer af, of ietsje later, we zijn nl ook ietsje later vertrokken....

Dan gaan we nu maar richting het buffet. Beter laat dan nooit ( 21:30), maar het zal onderdehand best wel smaken.

Dag Zeventien

Dag Zeventien

 ( dag zestien was het 382 km)

Oppdal- Leira ( 371 km)

Het uitstapje naar de civilisatie was niet echt goed gevallen..... Vannacht dus 2x eruit geweest!!! En tweede keer moest ik zelfs beetje haast maken.... Nou ja, gelukkig waren er zat dekens in de hut, want na mijn tweede uitstapje kon ik niet echt warm meer worden in mijn heerlijke slaapzak. Ook de eerste keer van de vakantie. Verder heeft mijn nieuwe slaapzak prima dienst gedaan, en zijn er zelfs nachten geweest dat ik hem opengeritst heb, omdat het te warm was!

Volgens het boekje vandaag maar 275 km, maar uiteraard hebben wij er weer iets meer van weten te maken. Maar het was vandaag ook zo'n mooie omgeving waar we door reden, en bovendien lag Lom 20 km uit de route, en daar zijn we uiteraard ook nog even bij de houtgestookte bakker met uitzicht op de waterval wat lekkers gaan eten.Even herinneringen ophalen aan vorig jaar!

Deze dag was weer een piekdag. Vlak bij onze camping ( een schatje trouwens weer) lag het Magalaupet Een nauwe kloof in de Driva. Klein stukje lopen, en werkelijk de moeite waard om te zien.
Overigens betekend Magalaupet zoiets als maagdarmkanaal. Best wel een toepasselijke, alhoewel  wel erg down-to-earth, naam voor zo iets prachtigs.

Omdat het water zich dus door zo'n nauwe kloof moet persen, slijt het steen op een prachtige manier uit.Overigens wel een spannende site om te bekijken, maar er stond netjes een waarschuwingsbord......

Verder maar weer. Via de E6 reden we het Dovrefjell binnen. Een bekende hoogvlakte waar altijd muskusossen hebben geleefd. Nou waren ze uitgestorven, maar in de jaren '47-'53 zijn ze vanuit Groenland geherintroduceerd in Dovrefjell.T was hier al eerder geweest, en wees me ook het hotel waar hij toen was geweest, en van waaruit ze de muskusos-safari's organiseren. Gevaarlijke dieren overigens, kunnen nl erg agressief worden, en het jaar dat hij er was geweest waren er vlak voor hij daar was twee Duitsers, die toch nog een beetje dichterbij wilden komen, niet meer van de safari teruggekomen.

Helaas, tijd voor een safari zat er niet in, en bovendien doe je dat geloof ik ook tegen de schemering. Maar goed, de Dovrefjell is toch wel mooi om over te rijden. Op een gegeven moment zegt T: “Daar!!!! Muskusossen!!!” En ja hoor, duidelijk te zien stond een kudde muskusossen. Niet echt super dichtbij natuurlijk, maar toch goed te zien, zeker met de verrekijker. Stonden we daar, midden ( nou ja, zo ver mogelijk aan de kant als maar kon natuurlijk) op de E6, de druk bereden doorgaansweg van Noorwegen met onze mond open te kijken naar de muskusossen! Uiteraard met mijn telelens nog gefotografeerd, je kunt wel goed zien hoe indrukwekkend de dieren zijn, al zijn het niet de beste natuurfoto's ooit gemaakt. Met de verrekijker waren ze echter best wel goed te zien. We hebben er in totaal 15 geteld. Eén ervan was massief, naar wij dachten de stier en baas van het geheel. Geweldige ervaring!!!

Deze vakantie is overigens ongelofelijk. Zeven elanden, massa's rendieren, het hele Sami-rendieren-gebeuren, alle kraanvogels ( goh, wat waren we trots vorig jaar, we hadden wel twee kraanvogels gezien!!!) En dan uiteraard de walvissen nog, al is de waarschijnlijkheid dat je die ziet als je vanuit Andenes vaart 98% ( adverteren zij, en dat klopt ook wel, ze varen net zo lang door tot je iets ziet!)Op een gegeven moment zei T peinzend: “Het enige wat we nu nog niet gezien hebben is een levende das.....” Daar hebben we er nl helaas drie dood langs de weg van zien liggen. Ook wel indrukwekkend hoor, dat zijn ook echt wel flinke dieren. Heel jammer dus inderdaad dat we die alleen zo langs de weg hebben zien liggen. Ook geen levende vossen dit jaar, wel nog een hermelijntje ( in zomerdracht) op Vestralen, en uiteraard enige eekhoorns. Ow ja, en niet te vergeten de zeeotter en de arenden! En dan de zingende zwanen ( de zwanen met de gele snavels, ook op Vestralen), de vele aalscholvers en reigers. We zijn verwend, dat moge duidelijk zijn!En niet alleen met het zien van alle dieren, ook het weer is ons supergoed gezind geweest. Iedere dag zon. Dat gelooft niemand als je verteld dat je naar Zweden/Noorwegen op vakantie bent geweest.

Na de Dovrefjell dus ons uitstapje naar Lom. De enige Staafkerk die ik deze vakantie gezien heb nog maar een keer op de foto gezet, al had ik dat vorig jaar natuurlijk ook gedaan.

Terug op de route vanuit Lom ging het flink omhoog weer. Daar kwamen we ook nog langs de Ridderspranget. Zo'n beetje net zo'n kloof als de Magalaupet, maar aan deze zit een verhaal vast. Er zou een ridder met zijn geschaakte bruid overheen gesprongen zijn, om aan zijn achtervolgers te ontkomen.

Deze kloof had inderdaad een stuk, waar je de sprong wel zou kunnen wagen. Hier echter met paaltjes en afgezet, dat geen stomme toeristen het ook zouden proberen. Overigens heeft T voor mij de sprong wel gewaagd......

Nou ja sort of dan, er lag op het paadje naar de Ridderspranget toe een stroompje. Bleek dus dat onze *buren/medereizigers * precies hetzelfde gedaan hadden. Wat zijn we toch voorspelbaar!!

Over weg 51 door nationaal park Jotunheimen ( volgens de reisbeschrijving dan, vorig jaar hebben we natuurlijk een trip door Jotunheimen gemaakt, maar dat was er één van heel andere orde, één die langs de vele gletsjers leidt, wat deze route dus beslist niet doet) Over de Valdresflya, een prachtig maanachtig landschap ( met overal grote stenen enzo, zo zou de maan er misschien uitzien als er water zou zijn) wat ons steeds verder omhoog voerde. Je kon er ook bij een jeugdherberg op het hoogste punt ( 1389 m) een heerlijke wafel eten, maar ja, wij hadden al gesnoept in Lom! Mooie watervalletjes, prachtige luchten, en niet te vergeten, de eerste sneeuw was gisteren gevallen en lag als een laagje poedersuiker over de bergen heen gestrooid.

Door Beitostølen een mondain skioord, op het niveau van Gstaad van Zwitserland. Daar hebben we ons vergaapt aan de prachtige * vakantiehyttes* Bij sommige vergeleken was Paleis Soestdijk een armzalig optrekje. Arme zalmvissers en rendierhouders?!?!?!

Onnodig om  te zeggen dat we weer niet vroeg op de plaats van bestemming aankwamen, alwaar we een beetje moeite hadden de camping te vinden. Maar goed, toch nog gevonden, even uitgeladen en dagervaringen uitgewisseld met onze medereizigers en toen zijn we lekker naar het plaatselijke Kinamatt restaurant gegaan. Daar hebben we menu 123, Cheffes spesial anbefelers genomen. Ipv de Kylingsuppe hebben we de pekingsuppe genomen, wat betekende dat we even bekeken moesten worden ( de Noren houden niet van heet eten) We hadden aardig trek, dus hebben we alles schoon leeg gegeten. Bij het menu hoorde koffie, maar de ober kwam ook nog met een  heerlijk ijsje aandragen. Misschien omdat ik zelfs de garnering ( twee sinaasappel partjes) ook had opgegeten?!?!?! Of kwam het omdat we met nadruk god smak gezegd hebben ? Maar dat was het ook echt, de gerechten echt overheerlijk!

Ow ja, nog één dingetje.....de weg naar het toilet hier...... dat laat zich misschien het beste met een foto zien. En dan bedenken dat ik dat in het donker moest doen.... Niet dus.

En uiteraard was het donker toen ik moest plassen... Dus ik dacht, ik ga wel naast het huisje zitten. En met dat ik naast ons huisje stap floept er een bouwlamp aan op het andere huisje, dat wil je niet weten!!! Nou ja, ik heb nog een donker plekje gevonden zal ik maar zeggen......

Ik ben er weer!!!!!

En daar was ze weer. Terug van vakantie. Ik ben jullie nog een paar verslagen schuldig, maar moet uiteraard ook even wassen, opruimen en al dat soort leuke dingen als je weer terug bent van vakantie. Bovendien ga ik denk ik zo maar eerst eens even langs mijn moedertje. Die zit lekker te spelen met haar nieuwe computer heb ik begrepen. Moet ze weer helemaal aan een nieuw systeem wennen..... Nou, als zij het kan, dan kan ik het misschien ook wel, want mijn ouwe trouwe beestje krijgt toch wel steeds meer kuren. Heeft me sowieso al twee uur gekost om hem ( tussen van alles en nog wat doen) überhaupt weer aan de praat en op het net te krijgen. Maar met een beetje hulp van de nieuwe generatie ( dochter ) is het me dan toch weer gelukt.

Duzzzz, later op de dag zal ik braaf onze laatste reiswaardigheden  plaatsen, met super foto's, want de één na laatste dag had nog een super verrassing voor ons in petto!!! Weliswaar verrekijker en telelens nodig, maaaaaar.....

Dat bewaar ik voor later Nu eerst hier nog maar wat doen.

Tip van de dag: Wat in het vat zit.....