Sorry....

Het is misschien zelfs al weer achterhaald. De maatschappelijke wenselijkheid om je voor alles en nog wat te verontschuldigen. Hele landen hebben zich verontschuldigd voor in het verleden begane verschrikkingen, dus wordt het misschien tijd dat ik het ook maar eens doe.

Om te beginnen wil ik me verontschuldigen tegenover het leven. Ik loop hopeloos achter met bloggen, en voel me daar zo schuldig over, dat de alledaagse leuke en mooie momenten blijven liggen. Omdat ik bijvoorbeeld niet groots en meeslepend heb geblogd over de afgelopen twee KymcoClub-uitjes.
Overigens bij deze ook gelijk mijn verontschuldiging voor mijn mede clubleden. Ik heb het echt super naar mijn zin gehad, maar aangezien ik nog met mijn vakantie verhalen achterliep, is het daar dus ook nog niet van gekomen....

En zo ga ik steeds verder achterlopen, en ontzeg ik m ezelf ook het genot en de vreugde van die kleine genoegens vastleggen.Dom hè!

Dus bij deze. Ik verontschuldig mezelf tegenover mezelf, en bovendien vergeef ik mezelf maar gelijk, en geef ik mezelf toestemming om weer door te gaan met het heden. In principe( ja, lees dat goed!) schrijf ik de verslagen van mijn tweede week vakantie nog wel, want ik heb daar ook nog zoveel leuke foto's van, dus het zit nog in de planning. In principe in iedergeval wel 

Voor nu dan maar mijn grote genietmoment van vandaag...

Lang leve de telefoon met camera! Misschien niet de beste kwaliteit foto, maar verder is de volgende opname wat mij betreft het snoepje van de maand...

In deze vorm kun je je er alles bij voorstellen, dat dit de vogel der liefde is, zo in zijn ranke hartvorm.

Vanaf vandaag ook weer de leuke, mooie, ontroerende alledaagse momentjes. Ik beloof het mezelf!

Tip van de dag: Laat je niet van leven weerhouden omdat er dingen blijven liggen.

Zomer in Zeeland, part three

Geen vakantie compleet zonder een beetje drama natuurlijk. Tenminste bij mij hoort dat wel, dus zo ook deze vakantie. Het begon woensdag heel onschuldig. Wederom een zonovergoten dag, weer eenstukje warmer. Vandaag hadden we besloten op Schouwen Duivenland te blijven. Geen kilometers vreten, lekker richting Burgh-Haamstede, Renesse en dan ergens aan het strand zitten.....

Dát hebben we echter nooit meer bereikt, maar daar straks meer over....

We hebben natuurlijk niet de rechtstreekse weg genomen, eerst nog genieten van het prachtige landschap.

Ok, Zeeland is voornamelijk plat, maar er liggen leuke dorpjes, waar overal wel iets te zien is. Vlak na deze foto hoorde ik achter me een onheilspellend geluid, en vlak daarna getoeter. vriend was gestrand. scooter wilde ook echt niet meer starten...

Gelukkig stonden we op een prima plekje om op ons gemakje te bekijken wat er nu eigenlijk loos was.En dat was gelukkig simpel. De bougie lag er uit, en dat is gelukkig snel verholpen, dus na de hond lekker te hebben laten lopen weer verder. We waren vlak bij Renesse, en het was wel tijd voor de lunch, dus on y va....

Maar vlak voor Renesse sloeg het noodlot weer toe. Weer bougie eruit. Hmmm, dat gaf te denken. Bougie goed nagekeken, en inderdaad, het schroefdraad zag er niet al te best uit, dus ik op mijn wel rijdende scootertje op bougie jacht.

Tja, en dat is in Zeeland echt niet zo simpel. Ik dacht, Renesse, durrep waar al de jeugd in de zomer vakantie komt vieren, daar moet wel een scooter zaak te vinden zijn. Niet dus! Dichtstbijzijnde zaak waar ik een bougie kon kopen was Burgh-Haamstede, dus sprong ik, na vriend gebeld te hebben, weer op de scoot. Om even over half één kwam ik daar aan, maar de Zeeuwen zijn nog slim en hebben tussen de middag gewoon een uur pauze. Zaak dus pas om één uur weer open.

Maar goed, uiteindelijk dan toch die bougie te pakken gekregen en weer terug naar Renesse. Daar zat Vriend met hond relaxt op een terrasje. Dat plekje heb ik ingenomen, een heerlijke kop koffie met een echte zeeuwse bolus besteld, en vriend is de scooter gaan repareren.

Dachten we..... Want het probleem was dus niet de bougie, maar de cilinderkop...... Dat schroefdraad was naar de klote, en dat was dus wel een echt probleem, want dat was niet zomaar te verhelpen.

Nou hadden we nog garantie op de scooter, maar ja, die hadden we in Maassluis gekocht, en daar waren we een knap stukje vandaan.

Tja, goede raad is duur, en dan komt er maar één ding in je hoofd op. Scooterbuur bellen.En uiteraard wist die raad, en niet alleen dat, hij wilde zelfs wel de volgende dag komen, met een nieuwe cilinderkop, om de scooter weer grondig te repareren. Mooier kun  je het toch niet verzinnen, het voelde als onze persoonlijke pechservice.

Maar goed, voorlopig zaten we nog steeds een  dikke dertig kilometer van onze accommodatie vandaan. En ik kan best een scooter slepen, maar om een PeopleS met mijn gloednieuwe Vitality meer dan dertig kilometer naar huis slepen.... Dát zag ik eerlijk gezegd niet echt zitten.

Nou ja, komt tijd, komt raad, dus zijn we eerst maar weer eens op een terras neergestreken. De markt, waar we oorspronkelijk voor naar Renesse waren gegaan, was inmiddels al afgelopen, dus daar hoefde we ook geen tijd meer aan te besteden.Terwijl we van een welverdiend biertje een een gedeelde pizza zaten te genieten sprong vriend ineens op. "Ben zo terug"zei hij nog, terwijl ik hem richting een droste wagen zag lopen. Toen hij terug kwam had hij voor zichzelf en de gestrandde scoot een lift geregeld naar Bruinisse, zodat ik mijn mooie nieuwe scoot niet een heftige sleepppartij hoefde te onderwerpen.

Voor wènìg heeft deze beste man Vriend en scoot netjes in Bruinisse afgezet, en kon ik mijn scootje even lekker zijn vet geven. Want de PeopleS loopt echt super standaard, terwijl de mijne een tikje opgepimpt is. En tijdens het inrijden is het best belangrijk dat de scoot ook even voluit loopt, anders wordtie maar lui!

En zo kwam het dat, vlak nadat de mannen met de Droste wagen het terrein opdraaiden ik al toeterend aankwam.Heerlijk, lekker over het eiland scheuren, soms ook zooooo fijn!

De volgende dag kwam onze persoonlijke pechservice al bijtijds aan, en al snel stond de scooter er ietwat kaal bij...

Kappie eraf...

De ingewanden...

En nu is hij echt kaal....

Dit had dus de nieuwe cilinderkop moeten zijn....

Maar die paste dus niet, en heeft scooterbuur samen met Boran (de PeopleS-specialist uit een dorp naast het onze en tevens ook clublid) er nog een op-en-neertje Rotterdam tegenaan gegooid, om zijn ( Boran's)*reserve*-cilinderkop te gaan halen, die zeker zou passen. Dan word je toch wel een beetje klein van dankbaarheid, dat moge duidelijk zijn.

De scooter heeft er een poos heel troosteloos en zielig bij gestaan...

En zat er voor mij niet veel anders op, dan mijn eigen scootje een poetsbeurt te geven. Dat was inmiddels hard nodig, na twee weken rijden!


Gelukkig is alles toch nog helemaal goed gekomen, al heb ik daar helaas verder geen foto's van. Nadat er de de dag afgesloten hadden met een chineesje, is de pechservice weer naar huis vertrokken, en konden wij met een gerust hart de volgende dag tegemoet zien en de thuisreis aanvaarden.

Tip van de dag: Een goed buur is beter dan een verre vriend.

Zomer in Zeeland, part two

Jeetje, de hele vakantie is al weer voorbij. het bloggen wilde vorige week weer niet erg vlotten, maar ik ben vandaag dan toch weer in de foto's van Zeeland gedoken, en heb er wat moois van gemaakt, dus tijd voor deel twee!

Dinsdag was het weer een stralend blauwe lucht, dus zaten we al weer bijtijds op de scoot. Hond in de tas, op naar Walcheren. Geen vastomlijnde plannen, maar gewoon richting Vlissingen. "We zien wel waar we uitkomen," dachten we.

In ieder geval over de Zeelandbrug, maar die verdween een beetje in de heiigheid. Zo lang issie!

Zo toerden we over dit soort mooie weggetjes door Noord Beveland.

En via Kamperland en kwamen we bij de fietspont naar Veere terecht. Gelukkig knepen de veermannen een oogje toe, en mochten we meevaren naar het mooie Veere

 


En wat is Veere prachtig!. Het stadhuis dat overal boven uit steekt...

De kindertjes die ongedwongen op de muurtjes zitten.

En de achterkant van de Grote kerk van Veere

 Ergens in het stadje ( stadsrechten verkregen in 1355!) was iemand bezig een muur in oude glorie te herstellen, met de originele bakstenen. Sowieso leuk om te zien natuurlijk, maar deze meneer wist nog een leuk weetje te vertellen. Sommige bakstenen hadden een stukje *glazuur*. Die hadden tijdens het bakken heel dicht bij het vuur gelegen, vandaar dat het zand wat in de stenen zit in een soort *glas* veranderde.

En uiteraard worden alle stenen gebruikt, dus ook deze. het geeft de muur wel een speels uiterlijk.

Veere is wel een winderig stadje, dus hebben we een knusse binnentuin opgezocht om wat te gebruiken. Heerlijk, zo uit de wind, en de vogeltjes floten het hoogste lied.


 Langzaam werd het weer tijd om verder te gaan. En zo kwamen we in Middelburg terecht, en kwamen we deze mooie oude kerk tegen, de Oostkerk

Na Middelburg hadden we de dorpjes en stadjes wel weer gezien, en zijn we richting Breezand gereden, om nog even van de zee te genieten. Daar moesten we eerst nog wel door een flink stuk bos en duin lopen. Uiteraard had ik mijn camera in de hand, en gelukkig maar want ineens zagen we dit....

Het pad was een door anderhalve meter hoge prikkeldraad afzetting omgeven, maar dat hield de reeën duidelijk niet tegen. We zagen er zo een stuk of drie vier over steken, en weer aan de andere kant verdwijnen.De bok durfde de oversteek echter niet aan met ons in de buurt.Hij hield ons wel nauwlettend in de gaten!

Eindelijk kwamen we dan toch bij de zee. Daar kom je toch voor naar Zeeland zou je zeggen!

We hebben lekker een poosje in de duinen gelegen, en de hond heeft zich uitstekend vermaakt met een ander loslopend exemplaar.

Op de terugweg hebben we de reeën weer gezien. Niet overstekend deze keer, maar knabbelend aan de blaadjes, die duidelijk lekkerder waren, dan dat wij dreigend waren.

Blijkbaar weten die reeën heel goed, dat het prikkeldraad ons beter uit hun gebied houdt, dan hen binnen dat gebied!De bewijzen dat er héél vaak overgestoken wordt, waren overduidelijk aanwezig.

Het is overduidelijk een fotoblog geworden, dus kan er nog wel één bij....gewoon, zomaar, mooi dorpje, geen flauw idee hoe het heet....

Ok, de laatste, mooi bij elkaar gescrapt, er is zoveel moois te zien in Zeeland.

Tip van de dag:Genoeg om van te genieten in Zeeland!

Zomer in Zeeland, part one

Ik weet het, het is helemaal nog geen zomer. Maar toen mijn vakantie begon, is de zon gaan schijnen. Of misschien beter gezegd, zijn de wolken eindelijk opgelost, en op een mooie witte-watten-wolken na zijn ze eigenlijk nauwelijks meer terug gekomen.

Het begon natuurlijk al op Hemelvaartsdag  En ongelofelijk, maar waar, het blijft maar lekker weer!

Maandag begon onze minivakantie in de vakantie. Op vakantieveiling had Vriend een huisje bij Aquadelta gescoord voor weinig, dus op naar Zeeland. We moesten wel helemaal naar Bruinisse, dus dat was vroeg op pad. Haha, nee, Bruinissse is natuurlijk voor ons maar een prutstukje, maar het -schoolreis-gevoel maakte dat we toch al om tien uur bepakt en bezakt op de scooters zaten. Aangezien we pas om drie uur de sleutel konden ophalen,  hadden we echter alle tijd van de wereld om dat stukje te reizen.

En wat is dat dan toch weer heerlijk. Zonnetje, alle tijd van de wereld, laat het maar gebeuren. Natuurlijk zat vanaf het tanken de stemming er al goed in, maar mijn vakantiegevoel kwam  direct na de Heinenoord tunnel helemaal op gang. De landelijke lucht drong mijn neusgaten binnen, en drong bij mij de gedachte op, dat ik echt beter een boerenmeisje had kunnen zijn.

Ach, misschien geniet ik er juist des te meer van, omdat ik het niet ben!

En omdat we absoluut geen haast hadden, zijn we al snel gestopt. De scooters staan te glimmen in de zon!



Overigens was het maandag nog best een *dun* zonnetje.Wat natuurlijk betekend, dat niet het zonnetje dun was, maar dat er een dun laagje *bewolking* tussen zat. Maar goed, met goede kleding kom je een eind.

Weer een eindje verder nog maar eens stoppen. We hadden tenslotte ook de hond bij ons, en alhoewel hij echt wel geniet van het scooterrijden, hij kijkt graag om zich heen, vindt hij lekker lopen en in het gras scharrelen toch altijd nóg leuker.

We daalden het dijkje waar we langs stonden af, en hoorden al snel ene gespetter van jewelste. Dat moesten we even nader onderzoeken, en wat bleek? Het waren karpers!



Ik had ze 's morgens, toen ik de hond uit liet, thuis achter het flat ook al gezien, maar in deze sloot was het echt super druk!

Nog maar even een artistiek verantwoorde foto, voor we weer op weg gingen.

Al snel zagen we de welbekende mossel, veel te snel eigenlijk, dus dachten we in het dorp nog wat te gaan drinken. Had je gedacht, op maandag om één uur 's middags... Alles dicht!

Dus maar gelijk doorgereden naar het park, waar gelukkig wel wat open was. Daar hebben we op het terras, genietend van de zon gewacht tot het drie uur was. En stipt drie uur hoor. Je kreeg de sleutel ondanks dat ze er al even hingen geen minuut vóór drie uur mee. En wat kunnen mensen zich daar dan over opwinden. Zou vakantie voor hen aangenomen werk zijn dan?

Na het huisje geïnspecteerd te hebben zijn we het dorp weer ingereden om wat boodschapjes te doen. De eerste avond hebben we lekker gekookt in het huisje ( andijvie stamppot) Was trouwens ook de enige dag dat we gekookt hebben hoor.In de vakantie heb je toch wel wat beters te doen dan koken, toch?

Tip van de dag: Vertrek op tijd.

Ik leef nog hoor!

Hoi lieve blog lezers.Ik leef nog hoor, maar ben *gewoon* druk met vakantie vieren. Vorige week huisje in Zeeland, zonder internet, vrijdag terug, zaterdag dagje uit met de club en zondag verlate moederdag in Apeldoorn gevierd. Reuze gezellig allemaal, maar ook tikje vermoeiend, want in de goeie twee weken die mijn scootje nu oud is heb ik er al 1100 km op zitten!

Maar we hebben genoeg beleefd, de vakantie in Zeeland is niet zonder *avontuur* verlopen, het uitje met de club was geweldig, en zo ook het dagje Apeldoorn, waar we trouwens tussen neus en lippen door ook nog even de Kymcopretfles hebben opgehaald.

Moet nog heel wat foto's uitzoeken, blog-klaar maken, en de verhalen in elkaar zetten.

Maar vandaag heb ik een rustdag!

Tip van de dag: Alles op zijn tijd ;-)

Just a perfect day

Een stralend blauwe hemel. Da's lekker wakker worden. Zeker als je vakantie net begonnen is. Zoals gewoonlijk weer hard bevochten, met 30 uur werken in drie dagen, maar eindelijk is het zover.

Ik heb dik twee weken vakantie!!!

Dat moest even dik, zo ben ik er aan toe.Naast het werk ook nog het behang-werk bij dochter afgemaakt. Nog een wandje met patroon, en het egale paarse behang. Ik had er een pietsie tegenop gezien, dat patroon behang, maar het zat er eigenlijk zo op. Perfect aansluitend patroon, en heerlijk, totaal niet flexibel behang. Zo wil ik wel meer doen.Maar het zit er allemaal op. Dochter was zelf met hulp hard bezig met de laminaat vloer, dus als het goed is kan ze er morgen slapen. Morgen komt ze hier weer het eea op halen, en zo gaat het er steeds meer op lijken. Zaterdag, als ze tijd heeft misschien even gluren hoe het geworden is.

Maar goed, vandaag begon dus stralend blauw, en met een nieuwe scoot in de kelder kan dat natuurlijk eigenlijk maar één ding betekenen...Een heerlijk dagje er op uit. Fototoestel, boek en portemonnee mee, en gaan.

Het boek heb ik in de Biesbosch uitgelezen ( Tokio van Mo Hayder ), maar het fototoestel is ongebruikt gebleven. De portemonnee is uiteraard nog wel gebruikt, voor snack onderweg. Die hebben we in een dorp wat ik niet bij naam zal noemen omdat het Molenaarsgraaf was genuttigd. En wat hebben we daar genoten. Het was al zalig omdat we zo lekker in de zon zaten, maar soms is op een terrasje zitten nog leuker dan tv of welke reality soap dan ook.

 Achter ons zaten vier mensen die  er een duidelijke  mening over het leven op na hielden. En zij converseerden daar lustig over, met dermate volume, dat wij zonder moeite daarvan mee konden genieten. Zo hadden zij in hun vriendenkring een weduwvrouwtje ( en ja dat is een Quote!) die ging dan op stap met al haar kinderen en kleinkinderen naar Eurodisney. Nou, dat zouden zij toch echt niet doen, want tja, als je met een groepje van meer dan vier personen op stap bent, dan maak je echt niets leuks mee, dan is de groep echt té groot. Alle bijzonder dingen zijn blijkbaar alleen te beleven als je met z'n vieren bent. Dat was wel duidelijk, want alhoewel zij duidelijk een flinke vriendenkring bezaten, was de samenstelling waar zij vandaag mee op stap waren toch wel veruit favoriet. Stel je dit gesprek wel voor met een hete aardappel, of zou dat aan de temperatuur van de bitterballen die bij de glaasjes wijn genuttigd werden hebben gelegen?

Daarna ging het gesprek nog over een gescheiden vrouw ( ex schoondochter van deze of gene, dat werd niet helemaal duidelijk). Ondanks dat ze dan dus gescheiden was bofte ze toch maar wel. Ze had zulke fijne mensen om haar heen die haar opvingen, en alles was ook zo goed geregeld. Bovendien had ze ook wel heel erg prettige kinderen, die helemaal niet blasé waren ofzo. Mij bekroop het gevoel, dat die dame in kwestie dus een heel fijn mens moet zijn. Niet alleen had ze haar kinderen blijkbaar heel goed opgevoed, maar was ze ook zo'n fijne persoonlijkheid, die veel vrienden had. Wellicht echte, omdat zij haar zo goed opvingen..

Daarna ging het nog even over politiek, de schreeuwerigheid van de PVDA-mentaliteit. Tja, dat was toch wel echt bouwvakkers-mentaliteit, en daar bereikte je nou werkelijk echt helemaal niets mee.....

Tijd op op te stappen, en weer te gaan genieten van de mooie omgeving  Via mooie weggetjes door de polder naar de pont van Schoonhoven weer terug naar huis. Alles bij elkaar dus een lekkere dag genieten van het weer, mooi Nederland, met als toegift een stukje docu-drama. Ben het helemaal eens met Lou Reed...



Tip van de dag: Spreken is zilver zwijgen is goud.

Genieten

Om acht uur vanmorgen werden we gewekt door het geluid van een sleutel in het slot. De hond begon naast me zachtjes te brommen. "Goed volk" zei ik tegen hem, want ik wist wie het was. Tja, als dochter niet meer thuis woont, dan klinkt er voor een ontbijtje op bed eerst een sleutel in het slot, ipv een zacht pruttelende koffiepot.

Des te leuker natuurlijk als het ontbijt verzorgd wordt! Niet op bed, maar lekker uitgebreid aan tafel.Dochter was zo lekker vroeg, omdat ik ook erge zin had om lekker met de scooter te gaan toeren. Niet zo gek natuurlijk, een nieuwe scooter, die zo fijn rijdt, dan kriebelt het wel. Maar lekker weg op de scooter vindt dochter ook heerlijk, dus dat was plezier voor allemaal.

Vorig was het verschrikkelijk warm op Moederdag, en hebben we er ook een geweldige uitje van gemaakt. Vandaag weer net zulk lekker weer, al was het dan niet zo warm als vorig jaar. Dus dan maar de motorbroek aan, en lekker op weg.

Stukje Nederland wat vriend en ik inmiddels aardig kennen, maar waar dochter nog nooit geweest was.



Achter Bodegraven richting de Meije, en verder onze neus achterna.Toto was uiteraard ook mee, en die houdt het nog niet zo goed vol, om erg lang achter elkaar door te rijden, dus bij Noordeinde ( NH) een terrasje opgedoken. Niet alleen voor Toto, maar ook wij waren voor onze ontspanning onderweg. En als je dan een terrasje met dit uitzicht tegen komt...

Geweldig toch!

Omdat de omgeving zo prachtig was, en voor de hond een stukje gewandeld. En daar zijn we ons droomhuisje tegen gekomen. Dát zou toch wat zijn. Bootje erbij, droom compleet!



En op dit soort locaties kan ik wel blijven klikken, het ene perfecte plaatje wisselt het andere af....

Op ons gemakje zijn we via de toeristische route weer terug naar huis gereden. Dochter had nog meer verplichtingen, en ik heb ook nog een moeder. Nog even bij zus gestopt om scooter te showen, en daarna dus door naar mijn eigen moeder, waar we heerlijk chinees hebben zitten eten.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, met de Kymco onder mijn billen, heb ik niets anders meer te willen. Nederland is prachtig en samen met Vriend en dochter toeren is voor mij de perfecte (moeder)dag.

Ok, nog één om het af te leren. Kan zo op een kalender....

Tip van de dag: Grote genoegens hoeven niet moeilijk of duur te zijn.