EFF foto's, nog even wachten.....

De  foto's zullen helaas nog even op zich laten wachten.Mijn computer wordt ook  een dagje ouder, en daarmee ( net als ik) een stapje trager. De ongelofeloze hoeveelheid foto's, waarvan zo'n beetje de helft gedraaid moet worden, omdat hele mensen zich nu eenmaal beter laten fotograferen door de camera een slag te draaien, kosten met dit eigenwijze en enigzins trage computertje heel wat tijd.

En dan moet ik ze nog uitzoeken, op webshots ( hier kun je nog van voorgaande jaren bewonderen) plaatsen, en ik ben ook nog van plan een fotopresentatie met muziek op youtube te zetten. Genoeg te doen nog dus, en het is zulk heerlijk weer. Het lijkt wel zomer!!!

Niet alleen was ik zondag hélemaal versleten , toen ik 's nachts naar de toilet ging, vroeg ik mij verwonderd af wat er aan het einde van mijn benen zo'n pijn deed. Ik werd al gewekt door een gigantische kuitkramp, en kon amper op mijn arme voetjes lopen. Een beetje angstig strompelde ik naar bed, hopende dat de paar uurtjes rust die mij nog restten voldoende zouden zijn, om toch gewoon te gaan werken.

gelukkig was dat zo. Moet eerlijkheidshalve wel melden, dat enkele klanten mij wel een beetje hebben horen kreunen. Mensen, wat was ik stijf!!! Maar ik heb het overleefd, en gisteren nog maar eens lekker vroeg naar bed, en langzaam maar zeker begin ik weer iets soepeler te worden. Soepel genoeg, om eindelijk sinds zo'n week of drie weer eens te gaan zwemmen.

Ok, ik zal vast de twee leukste foto's die ik van dochter en mij gevonden heb plaatsen, om de ergste nieuwsgierigheid te bedwingen, en dan wordt het echt tijd om naar het zwembad te gaan.

Met zo'n uiterlijk kan je ongestraft lekker gek doen!

Hoe gracieus schrijd ik van het podium!!!

Tip van de dag: Nog even geduld.... ( kan niks beloven over wanneer precies....)

EFF

Ja, om het naar het moderne te trekken, FF snel een woordje....

De Fair was weer groots. Dit jaar voor het eerst bij de opening aanwezig, en het was al over zes toen we het terrein weer verlieten om de pendelbus richting trein op te zoeken.

Eén luxe had ik me overigens vandaag gegund. Ik had mijn *gympen* aan. Dat maakte dat mijn voeten gelukkig niet te pijnlijk waren, zodat we bij ons plaatselijke treinstation niet ook nog op de bus hoefden te wachten Nog even een gezellige wandeling door ons Schollebos en we stonden zo'n beetje twaalf uur nadat we het huis verlaten hadden weer binnen. Niet echt fut meer om foto's uit te zoeken en uitgebreid te bloggen.

Net genoeg voor een heet bad, en dan nu lekker mijn bedje opzoeken.

Tip van de dag: Kom vandeweek nog maar es kijken of de foto's er al zijn

Ongemakkelijk

Nog  even een laatste super ongemakkelijk blog.We zijn hier in de volle laatste voorbereidingen voor de Elf Fantasy Fair morgen. En dat blogt ongemakkelijk...

Hoezo? Ooit geprobeerd een blog te typen met heksenagels terwijl je ze normaal op afbijtlengte hebt?!?!

Ziet er nog redelijk professioneel uit, maar geloof me, het is super ongemakkelijk en pijnlijk als jet het niet gewend bent!

Goed, de plannen zijn rond. Rok, en onderrok en hoepelrok hangen klaar. 

Korset opgefrist, en alle attributen bijeen gezocht. Ook de valse wimpers al aangebracht.Straks alvast pré-schminken en dan maar op tijd naar bed. Morgen een volle dag, die vroeg begint.

Ik heb grootste plannen morgen. Om te beginnen een - Vow of Silence- Eens kijken of ik dát vol kan houden! En verder gaat mijn fototoestel weer eens een keertje mee. Dus binnenkort heerlijk veel foto's te bewonderen van al weer mijn achtste EFF 

Tip van de dag: Eerst bloggen en dan nagels opplakken 

Referentiekader

De inhoud van dit blog kan schokkend zijn,maar is geplaatst met medeweten van de betreffende personen.

Sommige aspecten van het leven blijven grappig. Hoe mensen reageren op bepaalde zaken heeft alles te maken met hun referentie kader.

Zo is mijn dochter er inmiddels achter dat zij anders tegen seksualiteit aankijkt dan gemiddeld normaal wordt geacht. Uiteraard hebben wij daar al een poosje de nodige gesprekken over. Zij was er eigenlijk voor zichzelf nog niet uit wat zij was. Maar vorige week kwam ze met de bevrijdende opmerking: "Ik ben eruit mam" Warop ik dacht dat zij met een keuze kwam. Dat kwam zij ook, maar een lichtelijk andere dan ik had verwacht

"Ik weet het nu zeker, ik ben Bi" En met deze opmerking vergezeld kwam een schoondochter voor mij in the picture. Ik was een klein beetje van mijn padje, want ik had een keuze tussen het één of het ander verwacht, maar dit is natuurlijk ook nog ene optie, die had ik zo snel even niet verzonnen.

Maar goed, mijn dochter heeft dus een vriendin. Ik vind het helemaal geweldig. Ik ben wat dat betreft altijd al meer een meidentype geweest, en toen mijn kind een dochter bleek te zijn heb ik ook al een gat in de lucht gesprongen. En wat seksualiteit betreft. Als je er maar gelukkig van wordt, dan heb je mijn zegen. ieder mag dat helemaal voor zichzelf weten.

Maar nu dat referentie kader. Het was zo grappig toen ik dit nieuws met mijn collega's deelde. Eén collega reageerde op de mededeling dat er nieuws in mijn *gezinnetje* was met de vraag: "Word je oma?!?!?!" Ehhh, nou, denk je dat ik dan zat te lachen? Nee, dat zou voor mij echt geen goed nieuws zijn. Ik heb totaal niets met baby's, en moet er dus ook echt niet aan denken dat mijn schoolgaande dochter zwanger zou zijn. Zeker in de wetenschap dat dat ook het laatste is wat mijn dochter zelf wil. Die is er nog volop van overtuigd echt, maar dan ook zeker weten echt geen kind te willen hebben! Maar goed, deze collega heeft dan ook zelf vier kinderen, en vind het stiekem best jammer dat ze al zo groot aan het worden zijn.

Verder is het misschien handig voor het verloop van dit verhaal te weten dat één van mijn collega's lesbisch is. Dus wij zijn zeer vertrouwt met het *concept*. In tegenstelling bv tot mensen die zeer kerkelijk zijn ( zal ongetwijfeld niet voor allen gelden, maar om een plaatje te schetsen), en het niet zo graag willen zien, en derhalve *er* ook weinig mee te maken hebben. Maar goed, de rest van mijn collega's reageerden allemaal erg positief, en de laatste collega die ik het vertelde zelfs met een super enthousiast"Wat leuk voor je meid!"Alsof ik het persoonlijk te weeg had gebracht

Op zich hebben we verder eigenlijk ook geen negatieve reacties gehad, maar mijn nieuwe schoondochter heeft het ondanks de verlichte tijden thuis toch iets moeilijker gehad.Niks echt schokkends gelukkig hoor, maar dat is wat ik bedoelde. Het referentie kader. Onbekend maakt toch nog steeds wat makkelijker onbemind, en dat kan je dus ook omdraaien. Dat wat je kent ( die super gezellige lesbische collega) maakt dat dit soort nieuws toch heel anders binnen komt.

Aanstaand weekend ga ik mijn schoondochter leren kennen. Ik heb al veel leuks over haar gehoord, en ik verheug me op een dagje Fair ( jaha, het is al weer zo ver, de Fantasy Fair zit er al weer aan te komen )

Tip van de dag: Ieder het zijne ( of hare  )

It's a kind of....

Vandaag werd ik verrast met een cadeautje. En mijn reactie daarop: "Istie goedgekeurd?!?!?!!"

Vreemde reactie misschien op het krijgen van een cadeau, dus ik zal het verhaal er achter vertellen.

Een paar weken geleden kwam één van mijn mede yogaïsten ( of hoe noem je zoiets) naar me toe of *mijn* draakjes ook wensen konden vervullen. Mijn draakjes? Ja, ik deel (soms) draakjes uit,

 

 omdat die bijzondere gaven hebben.

Dus mijn antwoord was natuurlijk dat dat draakje dat inderdaad zou kunnen. Je moet gewoon zijn vuur overnemen. "Ja, "was het antwoord, "mijn auto moet naar de keuring, en als hij niet wordt goedgekeurd, moet ik hem weg doen, en dan is het einde verhaal. Want geen auto betekend dat ik dan ook mijn caravan op moet geven, want dan kan ik daar niet meer naar toe" Sommige mensen kunnen alles inderdaad maar net doen, en als er dan één schakel wegvalt, dan is dat gelijk een domino effect.

Uiteraard gunde ik het haar als geen ander dat de auto wel goedgekeurd zou worden.

Nou, of dat gebeurd is lijkt me wel duidelijk

Tip van de dag: Vraag je draakje om vuur.

Vogels en muziek

Sommige dingen zetten zich gewoon vast in je hoofd tot je er iets mee doet. Zo ook het nummer She Moves in Memories van Steve Hackett. Dat ik een Hackett fan ben is geen nieuws meer, maar het ene nummer grijpt je nou eenmaal meer aan dan het andere. Maar goed, mijn creatieve processen gaan de laatste tijd nogal stug, maar vandaag had ik er ineens zin in. Ik had de foto's van Avifauna nog, dus lekker aan de gang. Was best een priegelwerkje deze keer, wilde het een beetje vloeiend op de muziek laten lopen.

Ik ben er super tevreden mee.Moet wel eerlijk bekennen dat ik stiekem wat foto's van vorig jaar gebruikt heb, want ik wilde de volle tijd van het nummer gebruiken, en hem niet ergens halverwege laten aflopen....


 Tip van de dag: Geniet van de mooie muziek en de mooie beelden

Mijn eerste keer

De 3 Provinciën route

Gisteren was het zover.Jammer genoeg geen zonnetje bij vertrek, maar we hadden er allemaal goede hoop op dat die best nog zou komen. Dankzij het feit dat mijn *buurman* de rit georganiseerd had, kon ik lekker makkelijk gewoon voor mijn eigen flatje vertrekken.

Hier werd er ook al flink verzameld , en al snel vlogen de namen me om de oren. En zo hadden we al ineens een flink clubje bij elkaar voor vertrek.

Het officiële verzamelpunt was Zwijndrecht, maar onderweg hebben we her en der ook al mensen *opgepikt* 

Iedere keer weer handjes schudden, en er kwamen steeds meer namen bij."Helluppp, dat onthoud ik nooit" was het enige wat ik kon denken, maar dat gaf niet. Allemaal net als ik scooterfielen, en iedereen was wel in voor een praatje. Met een enkeling had ik op het forum al een berichtje uitgewisseld, dus dat was leuk, omdaar dan een gezicht bij te zien. Anderen, net als ik tamelijk nieuw bij de club, stonden er ook nog wat onwennig bij.

En wat is dat toch een geweldig gezicht, zoveel scooters bij elkaar, en nog steeds waren we niet compleet, bij de Moerdijk zouden zich nog wat mensen bij de groep voegen.Inmiddels begon trouwens het zonnetje zich ook voorzichtig te laten zien, dus alles voor een geweldige dag was compleet.

De Moerdijkbrug. Zo ben je er nog nooit over gereden, zo rijd je er in twee weken tijd voor de tweede keer overheen ( eerste keer...)

Wat zegt U? Maar een paar scootertjes? Oeps, ff de andere kant uit fotograferen!

Door het voorbijrazende verkeer werd af en toe enthousiast getoeterd. Die *paar* scootertjes vielen wel op. Daar met nog veel meer mensen kennis gemaakt, gewacht op de laatste deelnemer van de tocht en toen gingen we dan echt toeren. Ik kan denk ik slecht over brengen, zeker aan niet scooteraars(motorrijders) hoe dat voelt. Om zowel voor je, als in je spiegel zoveel scooters te zien. En dan rijdend door een prachtig landschap, met een stralende zon....Misschien helpt dit een klein beetje....

Valt overigens niet mee hoor, rijden en filmen, maar ach, het is maar voor de indruk.Ik vond het super bijzonder dat we daar door een motor-tour-rit werden ingehaald. Nou ja, ingehaald.... Onze eerste stop was bij Drimmelen, en daar bleken een aantal van die motor groep achter ons aangereden te zijn, omdat ze dachten dat we bij hen hoorden. Ze vonden het al zo leuk dat er zoveel scooters meereden!

Omdat het mijn eerste keer was had ik natuurlijk geen flauw idee hoe dit soort dingen normaal gaat. Nu heb ik inmiddels eea gelezen, en als de groep zo groot is splits je altijd in clubjes van ongeveer tien, omdat het anders toch te grote groepen en te gevaarlijk wordt. Maar bij iedere stop kwamen we elkaar gezellig weer tegen.

Bij de MacDonalds.....

Nog wat filmpjes onderweg....

Even keren, zelfs met een Truus ga je nog wel eens het verkeerde straatje in. Maar dat gaf mij mooi de kans de groep  er weer op te zetten, en hoe we door een dorpje rijden.

En dan weer door de mooie Hollandse landschappen. Zeg nou zelf.....

Zorgelozer kan het leven bijna niet worden ( niets wetende van het drama dat zich in Alphen aan de Rijn afspeelde....)

Laatste stop bij AC restaurant de Meern. Daar staat mijn scootertje. De meeste leden rijden op (grand)Dink's of PeopleS, daar steekt de mijne wat kleintjes bij af. Enne ik zal hem voortaan toch ook echt moeten gaan poetsen.....

Terwijl wij al zaten te genieten op het terrasje in de zon, van overheerlijke appeltaart of andere versnaperingen kwam de andere helft van de groep ook aan

En het was gelijk een gezellige drukte op het terras. De opmerkingen vlogen over en weer. Ik heb zitten genieten, en voelde me super welkom in de groep.

Dit is 'm nou, de *baas* van het hele zooitje

Ok, nog één keer dan, alle scooters bij elkaar:

Wat was die dag leuk, en wat was hij snel omgegaan, tenminste, de tijd was gevlogen. Rond zeven uur stond ik weer voor mijn flatje. Bij de benzine pomp afscheid genomen van wat er nog over was van de groep, want bij De Meern waren een aantal die elders in het land wonen al hun eigen weg gegaan.

Buurman: Bedankt voor deze geweldige rit. Ik wist al dat Nederland prachtig is, maar heb weer wat mooie nieuwe stukjes gezien!

Tip van de dag: Deel je hobby met zoveel mogelijk mensen die er net zoveel plezier aan hebben als jij!