Opzoeken: KWAKJESWATER
KWAKJESWATER
1) Water in Nederland
Mensen en hun stokpaardjes. heerlijk kan dat toch zijn, zeker als de stokpaardjes van hetzelfde ras zijn. Zo bleek de dochter van een klant van mij de oprichtster en bestuurslid van
de Stichting natuurvrienden Capelle. Alwaar ik dus ooit een geweldige
vleermuis excursie heb meegelopen. Heerlijk natuurlijk om met zulke mensen te praten, want natuur, daar kan ik geen genoeg van krijgen.
Na enig heen en weer gepraat kwamen de vogels ter sprake, en dat ik momenteel de zilverreiger mijn aandacht zo heeft. Omdat die nog te zeldzaam en te schuw is, om mooie foto's te schieten. Zo vroeg zij, of ik bekend was met het kwakjeswater in Hellevoetsluis.Nou, ehh, nee, niet dus. "Nou, daar moest ik dan echt maar eens heen gaan."Een prachtig natuurgebied, waar talloze verschillende vogels, en o.a. een kolonie lepelaars huizen, waaronder dus ook de zilverreiger.
Uiteraard was mijn interesse gewekt, en omdat het gisteren ondanks sombere voorspellingen verschrikkelijk mooi weer was ( hier in de regio in iedergeval wel!) zijn we erop uit getrokken. Dus eerst op internet gezocht, maar eerlijk gezegd werd ik niet veel wijzer door de zoekterm *kwakjeswater* Zoals je ziet, het is een water in Nederland, ergo dat kan net zo goed de sloot hier achter zijn.
Maar goed, ik wist dat het bij Hellevoetsluis was, en dat weet ik wel te vinden, en met een Hollandse mond kom je altijd wel waar je zijn moet.
En natuurlijk is dat ook gelukt, en daar zagen we waarom de zoekterm *kwakjeswater* niks specifieks opgeleverd had....Omdat het natuurgebied nl heel deftig Het Quackjeswater heet!
Wat een geweldig natuurgebied is dat zeg! Om te beginnen, heerlijk rustig. We zijn welgeteld drie mensen tegen gekomen. En ik kon mijn fotografen/natuur-hart ophalen.
Ik geloof dat deze me nooit verveeld, de bloesem van de braam, met zijn lieve meeldraadjes...
En al heel snel daarna werd ik super enthousiast. Wat of welke het was wist ik niet, maar ik was er van overtuigd een wilde orchidee-soort zag. Uiteraard met mijn knietjes in de drassige grond, want die moest goed op de foto gezet worden!(Het blijkt inderdaad een (zeldzame!) moeraswespenorchis te zijn.)
Maar of het nou zeldzaam is, of in overvloed aanwezig, ik kan overal van genieten.
Wat ook geweldig is aan dit natuurgebied, is dat er een uitkijkpunt is, met een verrekijker en al ! En daar heb je een prachtig zicht op o.a. de lepelaar- en aalscholverkolonies.
Dat geduld wordt beloond, werd maar weer eens bewezen, want uiteindelijk vloog er dan toch ook nog ene zilverreiger langs. En dat lepelaars en zilverreigers makkelijk uit elkaar te houden zijn als ze vliegen tonen de volgende foto's wel aan.
Na een flinke poos te hebben genoten van het vliegende en zwemmende deel van de wandeling zijn we weer verder gegaan. Genoeg te zien daar.
Had ik al verteld over de rust daar?!?! Als je gaat zitten, hoor je werkelijk alleen de vogels, en verder helemaal niets anders.Prachtig afwisselend bosachtig, moerassig, duinachtig gebied, groot genoeg om je een hele poos in te verliezen. En wat natuur betreft kom je van alles tegen. Toen ik probeerde een foto van jonge vogels te scoren ( ooo hoe frustrerend, je hoort ze volop, maar je ziet ze niet!) jaagde ik met mijn allesbehalve vederlichte tred nog een ree uit de bosjes. Die heb ik dus zelf helaas niet gezien, omdat ik gespitst was op de jonge vogels, maar vriend, die geduldig stond te wachten, zag de ree wegspringen.
Overigens hebben we braaf Toto de hele wandeling aan de lijn gehouden. In een gebied als dit een must, want we hebben ook een aantal ganzen diep in het bos aangetroffen. Je moet er toch niet aan denken dat je hond die bespringt!.
Maar ondanks dat Toto aan de lijn zat heeft hij het prima naar zijn zin gehad. Zo was het voor ons allen een alleszins bevredigende middag. Zeker toen ik vlak voor we weer op de scooter stapten ook nog een stel groene spechten zag vliegen.
Tip van de dag: (vooral voor natuurliefhebbers!): Doe eens een dagje Quackjeswater.
